آخرین قطعات تاریخ تمهیدی

مهدی جمشیدی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی طی یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داد، نوشت: بسیار بعید است که ترامپ، دوباره به ایران حمله نکند. شخصیت متفرعن و استیلاطلب او، چنین اقتضایی دارد. او با تمام قوا و برای ضربه نهایی حمله می‌کند. او در درجه نخست، به‌دنبال کسب برگ برنده برای «پایان جنگ» نیست، بلکه به دنبال پایان جمهوری اسلامی است.

وی تصور می‌کند که می‌تواند این هدف را محقق کند و اگر نتوانست، تصور می‌کند که دست‌ کم، حمله دوباره می‌تواند پایان آبرومندانه‌ای برای جنگی باشد که او تاکنون در آن ناکام و معطل مانده است. پس او این‌بار می‌خواهد کار ما را بسازد و به طرح تهاجم ترکیبی و چندلایه‌ای که پنتاگون بر روی میزش نهاده است، امید دارد.

محتمل است که ما هزینه فراوانی در این جنگ مجدد خواهیم داد و جنگ، بسیار جدی‌تر و دشوارتر خواهد شد، اما مهم این است که در نهایت، فتح تمدنی از آن ما خواهد بود و آمریکا، دچار سقوط تمدنی خواهد شد. این جنگ، ضربه نهایی ما خواهد بود، نه آمریکا. چون قرار است تاریخ، ورق بخورد و عهد تازه آغاز شود.

پس لاجرم باید بلایا و مصائب را برتابید و مرعوب و هراسناک نشد. تقدیر تاریخ، این‌چنین است که ایران، رسالت پیچ تاریخی را تقبل کند و هم هزینه گزاف آن را بپردازد و هم سروری و مهتری پس از آن نصیبش شود.

چنانچه اندکی تحمل کنیم و سختی‌ها و تلخی‌ها را برای رضای خدای متعال، بپذیریم و دچار تردید و رعب نشویم، از این گردنه تاریخی عبور خواهیم کرد و عهد قدسی از راه خواهد رسید.

ما با فتوحات ملکوتی، فاصله بسیار ناچیزی داریم و می‌رود که فصل دیگری از حیات انسان در این کره خاکی رقم بخورد. خدای متعال، ما را برای این بعثت تاریخی و تمدنی اختیار کرده و امکان‌های گذار را نیز برای ما فراهم آورده است.

مسئله، نه‌تنها بومی و ملی نیست، بلکه حتی منطقه‌ای نیز نیست؛ جهان در آستانه چرخش بزرگ است. دریغا اگر در این لحظه‌های سرنوشت‌ساز، بی‌تابی کنیم و از راه رفته، بازگردیم.

ما از تاریخ محمدی برآمدیم و تاریخ انقلابی را رقم زدیم و اینک در قامت برهه تمهیدی و آماده‌گر نسبت به تاریخ مهدوی، تجلی کرده‌ایم. 

سعه وجودی ما، این‌چنین عظیم و ملکوتی بوده و هست. باید قدردان این مکانت و موقعیت باشیم ‌و در نزدیکی‌های قله، گرفتار سستی و تزلزل نشویم. بناست که ما، نقطه پایان را در سطرهای پایانی تفوق آمریکا بنهیم و آن را به حاشیه تاریخ جدید برانیم.

کمترین تردیدی نباید داشت که خدای متعال، در طرفی از تاریخ ایستاده است که ما ایستادیم؛ طرف درست تاریخ، اینجاست. طغیان و عصیان و شر و خباثت، همه بضاعت خویش را گرد آورده و به سراغ انقلاب اسلامی ایران آمده تا پرچم توحیدی را به زمین افکند؛ اما نخواهد توانست.

دلیل این نتوانستن، اراده الهی است که به گفته اهل معنا و معرفت توحیدی، و از جمله رهبر شهید، به تداوم و بسط تاریخ انقلابی، تعلق گرفته است.

ترامپ، حمله خواهد کرد و قوی‌ترین ارتش دنیا را با فن‌آوری‌های آن‌چنانی، به جنگ با ما روانه خواهد کرد، اما هم خودش که فرعون زمانه است و هم جنود ابلیسی او، در گرداب قهر و عقاب الهی، غرق خواهند شد. چندی دیگر، هم هجوم لشکر فرعون را خواهیم دید و هم هلاکت آن‌ها را.

رهبر شهید، از این لحظات سرنوشت‌ساز، در لفافه سخن گفته بودند و ما در انتظار آمدنش بودیم. ما به این وعده، بسیار نزدیکیم. این ابتلائی است برای ما تا آشکار شود که یا به امدادهای غیبی، ایمان داریم، یا در این تنگنای شدید، اسیر خوف و حزن می‌شویم.

معجزه‌ای تازه در راه است و در پس این معجزه قدسی، تاریخ ورق خواهد خورد. جنگ، دشوارترین معرکه برای عیان‌شدن عیار ایمان است. سلام بر خون حسین‌ بن‌ علی(ع)، سلام بر خاک کربلا، سلام بر صلابت مقاومت، سلام بر رهبر شهید، سلام بر مؤمنان مبعوث... و سلام بر عطر صاحب‌الزمان(عج).

این گفته‌ها، پیش‌گویی و گمانه‌زنی نگارنده نیست، که اگر این‌چنین باشد، اعتبار و وجاهتی ندارد. همچنین حاصل عقل ناسوتی برآمده از علوم ظاهری نیز نیست که بسیار شکننده و سیال است. وصول به این سنخ از حقایق عالی و قدسی، راهی جز شهود و حضور ندارد؛ اولیای الهی، که قلب‌شان محمل الهامات ملکوتی است، گاه زبان به بیان آنها می‌گشایند. بی‌بصرانی همچون صاحب این قلم، اگر قدری درایت و ذکاوت داشته باشند، این اشارات رحمانی و القائات روحانی را برمی‌گیرند و‌ بر شرح و بسط‌شان همت می‌گمارند.

این روایت، حاصل دل‌آگاهی اولیای الهی است؛ فکری است برخاسته از ذکر. آیت‌الله شاه‌آبادی، هر آنچه که در ماجرای انقلاب اسلامی رخ داد را پیشاپیش به امام خمینی گفته بودند و این راه برای ایشان، ناآشنا نبود.

عالم غیب، غالب است و عالم شهادت، صورت نازله و رقیقه‌ای از آن بیش نیست. آن‌سو، هستی است و این‌سو، هستی‌نما. باید به باطن تاریخ، نظر افکند و‌ وجوه قدسی‌اش را کشف کرد.