جوان یمنی و عمل به توصیه قرآنی پدر

به گزارش ایکنا به نقل از الرایه، بلال از کودکی بار یتیمی را به دوش می‌کشید، اما نور قرآن را نیز با خود حمل می‌کرد، نوری که او را از غم نجات داد و درهای امید را به رویش گشود.

بلال در خانواده‌ای از طبقه متوسط ​​بزرگ شد و زندگی‌اش به خوبی پیش می‌رفت تا اینکه سرنوشت با فوت پدرش ضربه‌ای بی‌رحمانه به آنها وارد کرد. پدرش نه تنها یک قیم، بلکه امام جماعت مسجد، معلم قرآن و صدایی بود که آرامش را در دل‌ها القا می‌کرد.

پدر درگذشت و خلأ بزرگ و شوکی را به جا گذاشت که مادر و فرزندان را لرزاند. اما آثار ایمان او عمیقاً در درون آنها ریشه دواند و قرآن به مرهمی تبدیل شد که به آنها کمک کرد تا بر این مصیبت غلبه کنند.

شاگردی در محضر پدر

بلال از هفت سالگی شروع به حفظ قرآن کرد، در مسجد کنار پدرش می‌نشست، حروف نور را از صدای او جذب و زیباترین لحظات را در حافظه خود حک می‌کرد.

پدرش همیشه به او می‌گفت: «بلال، قرآن همراه توست وقتی که مردم (از دنیا) می‌روند»

پس از مرگ پدرش، بلال مانند طناب نجات به این توصیه پایبند ماند. او به حفظ قرآن ادامه داد تا اینکه در دو سال کل قرآن را تمام کرد و توانست 10 جزء را با تسلط تلاوت کند و بدین ترتیب به بزرگترین میراثی که پدرش برای او به جا گذاشته بود، وفادار ماند.

دست مهربان حمایت

دست مهربان حمایت از طریق خیریه قطر به بلال رسید و در بهبود وضعیت خانواده‌اش و تأمین نیازهای مدرسه‌اش نقش داشت و او را قادر ساخت تا بدون وقفه به تحصیل و حفظ قرآن ادامه دهد. این حمایت به عنوان پلی بود که ثبات را به او بازگرداند و بخشی از بار مسئولیت‌های اولیه‌ای را که شرایط بر او تحمیل کرده بود، از دوش او برداشت.

اتمام حفظ قرآن توسط بلال یک دستاورد زودگذر نبود. رفتار او تغییر کرد، زندگی‌اش با نوری جدید روشن شد و او را آرام‌تر، متعادل‌تر و قادرتر به رویارویی با چالش‌های زندگی کرد.

بلال همیشه می‌گوید: «قرآن به من آرامشی می‌دهد که هیچ چیز دیگری مانند آن را ندارد، مرا از ترس حفظ و به من یادآوری می‌کند که خدا با من است.»

آرزوهای آینده

بلال رؤیای پزشک‌شدن در آینده را با هدف کاهش رنج مردم و کمک به جامعه در سر می‌پروراند. او می‌خواهد به جامعه و اطرافیانش خدمت کند و الگویی برای هر کودکی باشد که سیستم حمایتی خود را از دست داده؛ اما امیدش را از دست نداده است.

پیام‌هایی از دل

بلال به ایتام می‌گوید: «به نماز و قرآن متوسل شوید که آن دو نور زندگی و منبع حمایت عاطفی هنگام از دست‌دادن عزیزانتان هستند.»

همچنین به کسانی که از او حمایت و مراقبت کرده‌اند، این پیام را می‌فرستد: «از صمیم قلب از شما سپاسگزارم و از خدا می‌خواهم آنچه را انجام می‌دهید در ترازوی اعمال نیکتان قرار دهد و شما را در زمره اهل بهشت ​​قرار دهد.»