حکمت در محضر استاد حشمتپور؛ روایتی از علم، اخلاق و ممارست
همزمان با سالگرد درگذشت استاد حشمتپور، شاگردان و همراهان علمی او از استادی یاد میکنند که احیای متون مهجور فلسفی را مقدمهای برای فهم عمیقتر حکمت و دستیابی به معرفت الهی میدانست.
سخن گفتن و نوشتن از مردی که سالها مونس حکمت، فلسفه و متون سترگ اندیشه اسلامی بود، کاری آسان نیست؛ خاصه آنگاه که نام او با صبوری در تعلیم، دقت در فهم و احیای سنتهای عمیق فکری این سرزمین گره خورده باشد. استاد محمدحسین حشمتپور از جمله استادانی بود که عمر خویش را در خلوت کتابها، تدریس متون دشوار و پرورش شاگردانی علاقهمند سپری کرد و برای بسیاری از اهل حکمت، یادآور نسلی از معلمان کمادعا اما ریشهدار بود.
اکنون و در سالگرد درگذشت ایشان، بر آن شدیم تا به سراغ شاگردان و همراهان علمی او برویم و از روزگار مصاحبت با ایشان، شیوه تدریس، منش اخلاقی و دغدغههای علمیاش بپرسیم؛ روایتهایی که میتواند بخشی از سیمای علمی و انسانی استادی را روشن کند.
حسن کومار، از شاگردان استاد حشمتپور، در گفتوگو با ایکنا به بیان خاطرات و ویژگیهای علمی و اخلاقی این استاد فلسفه اسلامی پرداخت و گفت: استاد حشمتپور از معدود استادانی بود که سراغ متونی میرفت که کمتر کسی جرئت تدریس آنها را داشت.
وی درباره آشنایی خود با استاد حشمتپور اظهار کرد: سال ۱۳۸۴ وارد فضای طب سنتی شدم و مطالعه کتاب «قانون» ابنسینا را آغاز کردم. در ادامه متوجه شدم فهم مباحث طب قدیم بدون آشنایی با طبیعیات و فلسفه ممکن نیست؛ به همین دلیل پس از مدتی جستوجو، در سال ۱۳۸۶ با استاد حشمتپور آشنا شدم و رسماً در درس ایشان حاضر شدم.
کومار افزود: نخست بخش طبیعیات شرح اشارات را نزد ایشان با جمعی از علاقهمندان خواندیم و بعد متوجه شدیم برای فهم دقیق این مباحث، آشنایی با حساب، هندسه و نجوم نیز لازم است. به همین دلیل در کنار درس شرح اشارات، کتاب «خلاصهالحساب» شیخ بهایی و سپس آثار خواجه نصیرالدین طوسی را نیز نزد استاد مطالعه کردیم.
وی با اشاره به اهتمام استاد حشمتپور به تدریس آثار دشوار فلسفی بیان کرد: بعدها از ایشان درخواست کردیم طبیعیات شفا را تدریس کنند؛ اثری که کمتر استادی سراغ آن میرفت. استاد ابتدا تمایلی نداشتند، اما با اصرار شاگردان پذیرفتند و سالها به تدریس آن پرداختند.
شاگرد استاد حشمتپور ادامه داد: ما از سال ۱۳۹۰ تا حدود ۱۴۰۰ در درس طبیعیات شفا حاضر بودیم. در ایام تعطیل، کلاسها از صبح تا ظهر ادامه داشت و با همین پشتکار توانستیم چندین جلد از طبیعیات شفا را به پایان برسانیم.
وی درباره منش اخلاقی استاد گفت: ایشان بسیار خوشاخلاق، صبور و باحوصله بودند. هر پرسشی داشتیم با آرامش پاسخ میدادند و هیچگاه برخورد تند نداشتند. وقتی میدیدند شاگردان با علاقه واقعی در کلاس حاضر میشوند، با اشتیاق بیشتری تدریس میکردند.
کومار با اشاره به نگاه استاد حشمتپور به علوم سنتی اظهار کرد: ایشان معتقد بودند علوم قدیم را نباید سطحی و شتابزده قضاوت کرد. وقتی انسان آثار معماری، نجوم، طب و دیگر علوم گذشتگان را بررسی میکند، به عمق دانش آنان پی میبرد. استاد باور داشتند میان علوم مختلف در سنت اسلامی پیوند عمیقی وجود داشته و دانشمندان گذشته در حوزههای متعددی صاحبنظر بودند.
وی افزود: استاد حشمتپور تأکید داشتند که مطالعه حکمت و فلسفه باید انسان را به معرفت الهی نزدیک کند و اگر این جهتگیری وجود نداشته باشد، علم میتواند به عامل اختلاف تبدیل شود.
این شاگرد استاد حشمتپور در پایان با اشاره به تلاش علمی استاد گفت: یکی از ویژگیهای مهم ایشان، جدیت و همت در تدریس بود. گاهی در ماه رمضان، ساعتها بدون وقفه برای شاگردان درس میگفتند. همین روحیه باعث شد شاگردان نیز با علاقه و پشتکار در مسیر علم باقی بمانند.
انتهای پیام
