سوم خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر، نمادی از ایستادگی، هوش استراتژیک و اتحاد ملی است. در یادداشت پیش رو، تلاش میشود ضمن بازخوانی حماسی این رویداد، به پیوندی تحلیلی با شرایط امروز منطقه بپردازیم.
«خرمشهر را خدا آزاد کرد.» این جمله امام خمینی(ره) تبلور حقیقتی بود که قرآن کریم بارها بر آن تأکید کرده است: «وَما رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَلٰکِنَّ اللَّهَ رَمىٰ؛ هنگامی که بهسوی دشمنان تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد.» (سوره انفال/ آیه ۱۷) هرچند ابزارهای نظامی بهکار رفت، اما دست نصرت الهی بود که معادله غیرممکن آن روزها را به پیروزی حق تبدیل کرد و امروز، سوم خرداد را نهتنها سالروز بازپسگیری یک شهر، بلکه سالروز تثبیت حقانیت یک ملت در برابر متجاوزان قرار داد.
پرسشی که این روزها به اذهان خطور میکند، این است که چرا عملیات بیتالمقدس هنوز زنده است؟ در آن روزها، تحلیلگران غربی پیروزی ایران را غیرممکن میدانستند. تجهیزات نابرابر، محاصره جهانی و حمایتهای گسترده اطلاعاتی از صدام، همه علیه ایران بود؛ اما آنچه محاسبات مادی دشمن را برهم زد، ترکیب ایمان، مقاومت و وحدت فرماندهی بود.
آزادسازی خرمشهر نشان داد که قدرت نظامی بدون در نظر گرفتن توان بومی و اراده ملتی متحد، پوشالی است و سنت الهی برای یاری مؤمنان، تغییرناپذیر: «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرکُم وَیُثَبِّت أَقدامَکُم؛ خدا هم شما را یاری و گامهایتان را محکم و استوار میکند.» (سوره محمد/ آیه ۷) هر جا که ملت ما با اخلاص در مسیر حق ایستاد و بر توان خود تکیه کرد، خدا نیز مسیر نصرت را گشود و قدمهایش را استوار کرد.
امروز که به نقشه منطقه نگاه میکنیم، درسهای خرمشهر در ابعادی بزرگتر در حال بازخوانی است:
جنگ رمضان و محور مقاومت: آنچه امروز در غزه و جبهه مقاومت شاهد هستیم، امتداد همان تفکر دفاع مقدس است. خرمشهر به ما آموخت که اگر ملتی تصمیم به ایستادن بگیرد، جغرافیای اشغالشده، ابدی نخواهد بود. چنانچه روح مقاومت در جنگ رمضان نشان داد که چگونه میتوان با اتکا به داشتههای داخلی و بازدارندگی هوشمند، در برابر مدرنترین ماشین جنگی دنیای سلطه، پیروز میدان نبرد ارادهها بود.
تنگه هرمز؛ نبض حیاتی امنیت: خرمشهر برای ما، استقلال و تنگه هرمز برای ما، اقتدار به ارمغان آورد. همانطور که در آزادسازی خرمشهر اجازه ندادیم دشمن بر خاک ما مسلط شود، امروز نیز حضور مقتدرانه نیروهای مسلح در آبهای خلیج فارس و کنترل راهبردی بر تنگه هرمز، پیامی روشن به جهانیان است: امنیت منطقه، خط قرمز ماست. توازن قدرتی که امروز در تنگه هرمز مشاهده میشود، حاصل همان خودباوری است که از میدانهای نبرد خرمشهر آغاز شد.
در پایان، آزادسازی خرمشهر به ما یادآوری میکند که هر جا اراده کردیم و بر توان خود تکیه زدیم، پیروز شدیم. امروز، جنگ واقعی، جنگ ارادهها و روایتهاست. همانطور که خرمشهر آزاد شد، ایران عزیز با تکیه بر جوانان متخصص و نگاه به ظرفیتهای درونی، از تمام گردنههای اقتصادی و سیاسی نیز عبور خواهد کرد.
انتهای پیام