معمار تمدن نوین اسلامی + فیلم
۱۴ خرداد ۱۳۶۸ خورشیدی، امام خمینی(ره) بزرگمردی که نمادی از فضیلتهای اخلاقی و عرفانی بود، چشم از جهان فروبست، امام(ره) معجزه قرن بود که با درایت و هوشیاری با یاری ملت توانست استقلال و آزادی را برای مردمان این مرز و بوم به ارمغان بیاورد.
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، امام خمینی(ره) در روز ۲۰ جمادیالثانی سال ۱۳۲۰ هجریقمری (همزمان با میلاد فاطمه زهرا س) مطابق با اول مهر سال ۱۲۸۱ هجریشمسی در خانوادهای روحانی در شهر خمین متولد شد. تولد این کودک در چنین روز فرخندهای برای این خانواده محترم روحانی قابل توجه بود. نام این مولود را سیدروحالله گذاشتند. هنوز ۵ ماه از تولدش نگذشته بود که پدرش آیتالله سیدمصطفی در ۱۲ ذیقعده سال ۱۳۲۰ هجریقمری بین راه خمین، اراک، در سن ۴۷ سالگی، توسط اشرار با ضرب گلوله به شهادت رسید.
آیتالله آقاسید مصطفی پدر امام، فرزند مرحوم آیتالله سیداحمد موسوی از مراجع نجف و از همرزمان آیتالله میرزای شیرازی رهبر نهضت تنباکو بود. او برای تبلیغ و ارشاد مردم خمین به این شهر عزیمت فرمود و در زمان حیات خود از مراجع تقلید و افراد بانفوذ مذهبی خمین بهشمار میرفت. آیتالله سیدمصطفی نیز پس از اتمام تحصیل در نجف، به خمین مراجعت و بعد از پدر در شهر خمین به عنوان مرجع تقلید، به امور مردم رسیدگی میکرد. وجود این خانواده در شهر خمین و مقابله آنان با اشرار و خوانین شهر، موجب شد، توجه مردم به این خانواده جلب شده و خانه او که به صورت قلعهای ساخته شده بود، به محل امنی برای مردم ستمدیده خمین تبدیل شود.
پس از شهادت پدر، توجه خانواده به فرزند پنج ماهه بیشتر شد. تنها خواهر سیدمصطفی، (عمه امام) به کمک این خانواده شتافت و مسئولیت نگهداری نوزاد را عهدهدار و به همراه مادر امام، جای خالی پدر را کامل کردند. عمه امام، زنی با تقوا و شجاع بود. از شجاعت او همین بس که، پس از چندی با همراه بردن، خردسال برادر و مادرشان، برای خوانخواهی برادر عازم تهران شد و در این سفر موفق شد، با عینالدوله صدراعظم مظفرالدین شاه ملاقات کرده، خواهان دستگیری قاتل شود و توانست قاتل برادرش را قصاص کند.
امام تحصیلات مقدماتی را در خمین نزد میرزا محمود شروع کرد و در مکتب ملاابوالقاسم و مدرسه جدیدالتأسیس احمدیه آن دیار ادامه داد. در سن ۱۵ سالگی تحصیلات فارسی آن روز را به اتمام رساند و نزد برادر بزرگش مرحوم آیتالله پسندیده، صرف و نحو و منطق را شروع کرد و تا سال ۱۳۳۸ هجری قمری از محضر ایشان بهره کافی برد.
در سن ۱۹ سالگی هنگامی که ۱۴ سال از وفات مادرش میگذشت، بهواسطه روح تشنه و جستجوگرش راهی حوزه علمیه اراک شد که از حوزههای بزرگ دینی بهشمار میرفت و تحت زعامت و سرپرستی مؤسس حوزه علمیه قم مرحوم آیتالله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی که از مجتهدین حوزه علمیه نجف اشراف و از شاگردان برجسته حوزه درس مرحوم میرزای شیرازی بود، اداره میشد. در سال ۱۳۴۰ هجریقمری آیتالله حائری یزدی به درخواست علمای بزرگ شهر مذهبی قم از اراک به این شهر مهاجرت کرد. امام نیز به قم سفر کرد و در محضر آیتالله حائری یزدی پایههای علمی و مبانی فقهی و اصولی را تکمیل کرد و در محضرت آیتالله شیخ علیاکبر یزدی (معروف به حکیم) در علم هیئت مهارت یافت.
امام (ره) از استاد و مراد خود آیتالله شاهآبادی متون مختلف عرفان، حکمت و فلسفه را فراگرفت و خود را در دریای علوم اسلامی غرق کرد. در سال ۱۳۴۵ هجریقمری سطوح را به پایان رسانید و به درجه اجتهاد نایل شد و بدون نیاز علمی و فلسفی به حوزههای علمیه نجف در زمره مجتهدین و نوابغ فقهی قرار گرفت.
در سال ۱۳۴۸ هجریقمری با دختر مرحوم آیتالله میرزا محمد ثقفی تهرانی ازدواج کرد و ثمره این ازدواج دو پسر و سه دختر بود. امام (ره) در سال ۱۳۴۷ در حالی که فقط ۲۷ سال داشت تدریس فلسفه را آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۶۴ همزمان با ورود آیتالله بروجردی به قم به تدریس علوم منقول و خارج فقه و اصول پرداخت قبل از آن مدتی به تدریس (سطوح) اشتغال داشت و کتابهای فقه و اصول را با بیانی شیوا و رسا برای طلاب و فضلا شرح و بسط میداد.
امام خمینی(ره) از همان اوان جوانی، مبارزات سیاسی خویش را علیه ظلم و جور آغاز نمود و چندین بار تبعید و زندانی شد. امام در پیروزی انقلاب اسلامی، نقش بزرگی را در رهبری مردم برعهده داشت و بالاخره در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ هجریشمسی پس از سالها تبعید به وطن بازگشت و تا سال ۱۳۶۸، هدایت جامعه را بر عهده داشت.
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران پس از سالها مبارزه در راه حق و ستیز دائم با استکبار جهانی، در شامگاه ۱۳ خردادماه سال 1368 هجریشمسی به ملکوت اعلی پیوست و جهان اسلام در ماتم بزرگترین، شجاعترین و آگاهترین مرجع و رهبر اسلام ماتمزده و عزادار شد.
