مباهله از نشانههای حقانیت پیامبر اسلام(ص) است
حجتالاسلام والمسلمین محمود هادی با بیان اینکه واقعه مباهله از مهمترین نشانههای حقانیت پیامبر اکرم(ص) و جایگاه والای اهلبیت(ع) بهشمار میرود، گفت: نزول آیه تطهیر و تأکید بر پاکی و عصمت اهلبیت(ع) از جلوههای برجسته این روز تاریخی است.
حجتالاسلام والمسلمین محمودهادی، مدرس حوزه و دانشگاه، در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از آذربایجانشرقی، با اشاره به واقعه مباهله اظهار کرد: در جریان واقعه مباهله، جمعی از مسیحیان نجران برای گفتوگو درباره حقانیت پیامبر اسلام(ص) به مدینه آمدند و پس از بحث و مناظره، موضوع مباهله مطرح شد. بزرگان نجران به همراهان خود توصیه کرده بودند که در صورت حضور پیامبر(ص) با خاندان و نزدیکانش از انجام مباهله خودداری کنند؛ از همین رو هنگامی که پیامبر اکرم(ص) با اهلبیت(ع) در محل حاضر شد، آنان از مباهله منصرف شدند.
وی با بیان اینکه واقعه مباهله از مهمترین نشانههای حقانیت پیامبر اکرم(ص) و جایگاه والای اهلبیت(ع) بهشمار میرود، گفت: نزول آیه تطهیر و تأکید بر پاکی و عصمت اهلبیت(ع) از جلوههای برجسته این روز تاریخی است. محوریت اهلبیت(ع) در ماجرای مباهله، بیانگر منزلت ویژه آنان در آموزههای اسلامی بوده و این رخداد از مهمترین فضائل نقلشده درباره خاندان پیامبر(ص) محسوب میشود.
هادی ادامه داد: ائمه معصومین(ع) در مقاطع مختلف برای اثبات حقانیت خود به واقعه مباهله استناد میکردند که از جمله آن میتوان به سخنان امام حسن مجتبی(ع) پس از صلح با معاویه و برخی روایات تاریخی اشاره کرد. مباهله در منابع تفسیری شیعه و اهل سنت نقل شده و از رویدادهای مورد اتفاق مسلمانان است. این واقعه بر اهمیت پیروی همزمان از قرآن و اهلبیت(ع) دلالت دارد و جایگاه آنان را در هدایت جامعه اسلامی به روشنی نشان میدهد.
این مدرس حوزه و دانشگاه افزود: محور اصلی گفتوگوی پیامبر اکرم(ص) با مسیحیان نجران، ماهیت حضرت عیسی(ع) بود. مسیحیان نجران معتقد بودند حضرت عیسی(ع) پسر خداست؛ زیرا بدون پدر متولد شده بود. پیامبر اکرم(ص) در پاسخ به این استدلال فرمودند که اگر تولد بدون پدر دلیل بر الوهیت یا فرزند خدا بودن باشد، حضرت آدم(ع) که نه پدر داشت و نه مادر، باید بیش از حضرت عیسی(ع) شایسته چنین مقامی باشد.
وی ادامه داد: با وجود این استدلال روشن، مسیحیان نجران سخن پیامبر اکرم(ص) را نپذیرفتند و گفتوگو به بنبست رسید. در این هنگام آیه ۶۱ سوره مبارکه آلعمران نازل شد که خداوند در آن میفرماید: «فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکاذِبِینَ؛ هر کس پس از علمی که به تو رسیده است با تو مجادله کند، بگو بیایید ما پسران خود و شما پسران خود، ما زنان خود و شما زنان خود، ما جانهای خود و شما جانهای خود را دعوت کنیم، سپس مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.»
هادی با بیان اینکه دستور قرآن در این آیه عام بود، اظهار کرد: در آیه مباهله از تعبیرهای «أَبْناءَنا»، «نِساءَنا» و «أَنْفُسَنا» استفاده شده است و پیامبر اکرم(ص) میتوانست افراد بسیاری را همراه خود ببرد؛ اما ایشان تنها مصادیق کامل این واژهها را انتخاب کرد. در این واقعه، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) بهعنوان «أَبْناءَنا» یعنی فرزندان پیامبر(ص)، حضرت فاطمه زهرا(س) بهعنوان «نِساءَنا» و حضرت علی بن ابیطالب(ع) بهعنوان «أَنْفُسَنا» همراه پیامبر(ص) بودند.
این مدرس حوزه و دانشگاه تصریح کرد: این انتخاب نشان میدهد که این چهار نفر نزد خداوند، برترین مصادیق این مفاهیم بودند؛ زیرا اگر فرد دیگری نیز در چنین جایگاهی قرار داشت، پیامبر اکرم(ص) او را نیز با خود به مباهله میبرد.
وی اظهار کرد: تقریباً همه مفسران شیعه و بسیاری از مفسران اهل سنت، از جمله طبری، تصریح کردهاند که مصادیق آیه مباهله در روز مباهله همین پنج تن بودند؛ یعنی پیامبر اکرم(ص)، حضرت علی(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع).
هادی درباره واکنش هیئت نجران در لحظه مواجهه با پیامبراکرم(ص) و اهل بیت(ع) تصریح کرد: هنگامیکه موعد مباهله فرارسید، حضرت محمد(ص) همراه با آن چهار نفر حاضر شد. اسقف اعظم نجران، ابوحارثه، وقتی چهرههای نورانی آنان را دید، متأثر شد و به همراهان خود گفت: من چهرههایی را میبینم که اگر از خدا بخواهند کوهی را از جای خود برکند، چنین خواهد کرد. اگر با اینان مباهله کنید، یک مسیحی بر روی زمین باقی نخواهد ماند. به همین دلیل، هیئت نجران پس از مشورت، از مباهله صرفنظر کرد.
انتهای پیام
