حجتالاسلام والمسلمین محمدباقر مشکاتی پژوهشگر حوزه دین طی یادداشتی که بهمناسبت آغاز ماه محرم در اختیار ایکنای قم قرار داد، نوشت: ماه محرم در فرهنگ اسلامی موسم بیداری دلها و بازخوانی یکی از بزرگترین درسهای تاریخ انسانیت است.
واقعه عاشورا که در سال ۶۱ هجری در سرزمین کربلا رقم خورد، مکتبی انسانساز و تمدنساز است که در طول قرنها الهامبخش آزادیخواهان، مؤمنان و جویندگان حقیقت بوده است. در این مکتب، ارزشهایی چون ایمان، آزادگی، کرامت انسانی، صبر، امید و معنویت در بالاترین مرتبه خود جلوهگر شده است.
محرم و مجالس عزاداری، هیئتها و آیینهای سوگواری در حقیقت تنها مراسم یادبود و بزرگداشت نیستند؛ بلکه بستری برای انتقال معارف عاشورا و احیای روح ایمان و معنویت در جامعهاند. همین ویژگی است که باعث شده محرم در طول تاریخ همواره نقشی مهم در حفظ هویت دینی و تقویت روحیه معنوی جامعه داشته باشد.
در روزگار کنونی، انسان بیش از هر زمان دیگری با پیچیدگیهای زندگی و فشارهای گوناگون روحی و اجتماعی از جمله پیامدهای تحریم، جنگ، استعمار و استکبار روبهروست. نیاز به امید، آرامش و معنویت بیش از گذشته احساس میشود.
جامعهای که از امید و آرامش درونی برخوردار باشد، بهتر میتواند مسیر پیشرفت، همبستگی و تعالی را طی کند. در این میان، بازگشت به مکتب عاشورا و تأمل در سیره و سخنان امام حسین(ع) میتواند منبعی الهامبخش برای بازیابی این سرمایههای معنوی باشد.
افزون بر این در طول تاریخ، بسیاری از اندیشمندان و آزادگان جهان از فرهنگ عاشورا الهام گرفتهاند و آن را الگویی برای بیداری وجدان انسانی و عدالت خواهی دانستهاند. این ظرفیت جهانی عاشورا نشان میدهد که مکتب حسینی میتواند برای انسان معاصر در سراسر جهان منبعی از امید، آرامش و معنویت باشد.
یکی از مهمترین ویژگیهای قیام امام حسین(ع) پیوند عمیق آن با ایمان و امید است. آن حضرت در حالی راهی کربلا شدند که از دشواریهای پیش رو آگاه بودند، اما این آگاهی هرگز به معنای ناامیدی یا اضطراب نبود. برعکس، ایمان عمیق به وعدههای الهی و اعتماد کامل به اراده خداوند، آرامشی عمیق در وجود آن حضرت ایجاد کرده بود. همین آرامش الهی بود که در تمام مراحل این حرکت بزرگ قابل مشاهده است.
امام حسین(ع) در سخنی مشهور فرمودند: «إِنِّي لَا أَرَى الْمَوْتَ إِلَّا سَعَادَةً وَالْحَيَاةَ مَعَ الظَّالِمِينَ إِلَّا بَرَماً»؛ این سخن بیانگر نگاه توحیدی امام به زندگی است؛ نگاهی که در آن معیار ارزش، رضای الهی و کرامت انسانی است. هنگامی که انسان زندگی را در چارچوب این نگاه معنا میکند، بسیاری از اضطرابها و نگرانیهای دنیوی رنگ میبازد و جای خود را به آرامش و اطمینان میدهد.
یکی از جلوههای برجسته این معنویت، شب عاشوراست؛ شبی که در تاریخ اسلام بهعنوان یکی از عمیقترین لحظات معنوی شناخته میشود. در آن شب، امام حسین(ع) و یاران وفادارش به نماز، تلاوت قرآن و مناجات با خدا پرداختند. تاریخ نقل میکند که صدای زمزمه دعا و قرآن از خیمههای آنان همچون زمزمه زنبوران عسل به گوش میرسید. این صحنه نشان میدهد که معنویت در مکتب حسینی مهمترین پشتوانه برای مواجهه با سختترین لحظات زندگی است.
از سوی دیگر، عاشورا درس بزرگ امید است. امید در فرهنگ دینی به معنای خوشبینی سطحی یا غفلت از دشواریها نیست، بلکه امیدی ریشهدار در ایمان به وعدههای الهی است. قرآن کریم مؤمنان را به چنین امیدی دعوت میکند و میفرماید: «لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ»؛ از رحمت خداوند ناامید نشوید. حرکت امام حسین(ع) تجسم عملی همین آموزه قرآنی است. آن حضرت حتی در دشوارترین شرایط زمانه خویش، نیز پیام امید و بیداری را در جامعه زنده کردند.
درواقع، قیام عاشورا نشان داد که حتی یک حرکت کوچک، اما الهی میتواند تاریخ را دگرگون کند. گرچه در ظاهر، سپاه اندک امام بزرگوار در برابر لشکری بزرگ قرار گرفت، اما حقیقت عاشورا در طول زمان به الهامبخش بزرگترین حرکتهای معنوی و اجتماعی تبدیل شد. این حقیقت به جامعه امروز نیز یادآوری میکند که قدرت ایمان، اراده و معنویت میتواند تحولات بزرگی در زندگی فردی و اجتماعی ایجاد کند.
در کنار امید، آرامش نیز یکی از پیامهای مهم عاشوراست. آرامش حقیقی از پیوند با خداوند سرچشمه میگیرد. قرآن کریم میفرماید: «أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ در مکتب حسینی، یاد خدا محور اصلی حرکت و تصمیمگیری است. هنگامی که انسان زندگی خود را براساس این محور تنظیم کند، حتی در میان سختیها نیز از آرامش درونی برخوردار خواهد بود.
مجالس عزاداری محرم نیز در همین چارچوب معنا پیدا میکند. این مجالس تنها محافل سوگواری نیستند، بلکه محافلی برای تقویت پیوندهای معنوی و اخلاقی در جامعهاند. حضور مردم در هیئتها و مراسم عزاداری، نوعی همبستگی اجتماعی و معنوی ایجاد میکند که میتواند بسیاری از اضطرابها و تنهاییهای انسان معاصر را کاهش دهد. در این مجالس، انسانها با یاد اهل بیت(ع) به ارزشهایی چون ایثار، همدلی، نوعدوستی و صبر توجه میکنند.
در عین حال، دامنه تأثیر این فرهنگ از مرزهای جوامع اسلامی فراتر رفته است. در بسیاری از نقاط جهان، انسانهای آزاده و حقیقتجو با مطالعه و شناخت حماسه کربلا، مجذوب پیام معنوی و انسانی آن شدهاند. آنان در چهره امام حسین(ع) الگویی از انسان کامل میبینند که برای دفاع از حقیقت، کرامت و عدالت از همه چیز گذشت.
همین پیام جهانی سبب شده است که نام و یاد حسین بن علی(ع) در میان ملتها و فرهنگهای مختلف بهعنوان نمادی از آزادگی و معنویت شناخته شود. در طول دهههای اخیر نیز بارها مشاهده شده است که بسیاری از انسانها در گوشه و کنار جهان، از رهگذر آشنایی با فرهنگ عاشورا و معنویت حسینی به اسلام گرایش پیدا کردهاند. آنچه آنان را جذب میکند، صرفاً یک روایت تاریخی نیست، بلکه روح زنده و الهامبخش این حماسه است؛ روحی که انسان را به سوی خدا، عدالت، عزت و امید فرامیخواند. به همین دلیل، میتوان گفت که عاشورا همچنان در حال تأثیرگذاری بر وجدان بیدار بشریت است.
رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز بارها بر نقش بیبدیل عاشورا در تقویت روحیه امید و معنویت در جامعه تأکید کردهاند. ایشان در یکی از بیانات خود میفرمایند: «عاشورا فقط یک حادثه تاریخی نیست؛ یک فرهنگ است، یک جریان زنده است که میتواند در هر زمان به جامعه اسلامی روح ایمان و حرکت ببخشد.»
در نگاه ایشان، زنده نگهداشتن عاشورا در حقیقت زنده نگهداشتن ارزشهایی است که جامعه را بهسوی عزت، پیشرفت و معنویت هدایت میکند. از این منظر، محرم فرصتی برای بازسازی معنوی جامعه اسلامی است. هنگامی که پیامهای عاشورا بهدرستی تبیین شود، میتواند روح امید را در دلها زنده کند و جامعه را بهسوی همدلی و همبستگی بیشتر سوق دهد.
مکتب حسینی به ما یادآوری میکند که در برابر دشواریها باید صبور بود، در مسیر حق باید استوار ماند و در همه حال به خداوند توکل کرد. از سوی دیگر، یکی از مهمترین پیامهای عاشورا تأکید بر کرامت انسانی است. امام حسین(ع) در برابر هرگونه ذلت و تسلیم در برابر باطل ایستادند و با جمله تاریخی «هیهات منا الذلة» نشان دادند که انسان مؤمن هرگز عزت و کرامت خود را از دست نمیدهد.
این روحیه عزت، عامل مهمی در شکلگیری امید و اعتماد بهنفس در جامعه است. جامعهای که بر پایه کرامت انسانی و ارزشهای الهی بنا شود، در برابر مشکلات دچار فروپاشی روحی نمیشود.
بنابراین، محرم تنها یادآور یک حماسه نیست؛ بلکه مدرسهای برای تربیت انسانهای امیدوار، آرام و معنوی است. در این مدرسه، انسان میآموزد که زندگی در چارچوب مادی معنا نمیشود، بلکه پیوند با خداوند و حرکت در مسیر ارزشهای الهی است که به زندگی معنا و آرامش میبخشد.
جمعبندی اینکه، با گذشت قرنها از واقعه عاشورا، پیامهای آن همچنان زنده و الهامبخش باقی مانده است. امروز نیز جامعه بیش از هر زمان دیگری به امید، آرامش و معنویت نیاز دارد. در چنین شرایطی، بازگشت به مکتب حسینی میتواند راهی برای بازیابی آرامش و امید باشد.
در عین حال، پیام عاشورا تنها برای مسلمانان نیست، بلکه برای همه انسانهایی است که در جستوجوی حقیقت، عدالت و معنویتاند. از اینرو، امید عاشورایی و معنویت حسینی ظرفیتی جهانی برای تقویت روح امید، کرامت و آرامش در میان انسانها دارد.
در نگاه الهی تاریخ، این بیداری معنوی میتواند مقدمهای برای تحقق وعده بزرگ الهی باشد؛ وعدهای که در آن عدالت، معنویت و کرامت انسانی در سراسر زمین گسترش خواهد یافت. در فرهنگ اسلامی، این امید بزرگ با انتظار ظهور منجی موعود پیوند خورده است.
از این منظر، زنده نگهداشتن پیام عاشورا تنها پاسداشت یک حادثه تاریخی نیست، بلکه حفظ چراغ امیدی است که آینده روشن بشریت را نوید میدهد. مکتب امام حسین(ع) به ما میآموزد که در دل سختیها میتوان امیدوار ماند، در میان طوفان حوادث میتوان آرامش درونی را حفظ کرد و با تکیه بر ایمان و معنویت مسیر درست را تا پیروزی و موفقیت ادامه داد.
انتهای پیام