
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، مجلس خبرگان رهبری را باید مهمترین و حساسترین نهاد در ساختار سیاسی نظام جمهوری اسلامی دانست چه آنکه مسئولیت انتخاب رهبر، نظارت بر عملکرد و در صورت لزوم عزل وی از مهمترین مسئولیتهای تعریف شده برای این نهاد است. ارتباط مستقیم این نهاد با مقام ولی فقیه جایگاه ویژهای به آن بخشیده است و از آنجا که رهبر حکومت اسلامی مطابق اصل 109 قانون اساسی باید دارای صلاحیت علمی لازم برای افتاء در ابواب مختلف فقه و عدالت و تقوای لازم برای رهبری امت اسلام و بینش صحیح سیاسی و اجتماعی، تدبیر، شجاعت، مدیریت و قدرت کافی برای رهبری باشد، بیشک تشخیص این امر، از عهده مردم عادی برنمیآید و باید نهادی متشکل از فقها وجود داشته باشد تا بتوانند ویژگی فقاهت را در رهبر تشخیص دهند.
در نظام جمهوری اسلامی ایران، رهبری رکن اساسی و محور اصلی نظام بوده و این جایگاه رفیع، در قانون اساسی بهعنوان ضامن عدم انحراف سازمانهای مختلف از وظایف اصیل اسلامی خود شناخته شده است. حوزه وسیع و سنگین مسئولیتهای رهبری و نقش بنیادین آن در سلامت نظام سیاسی ایجاب میکند که شایستهترین فرد عهدهدار آن شده و شخص رهبر دارای بالاترین صلاحیتهای علمی، اخلاقی، سیاسی و از برترین تواناییها برخوردار باشد؛ از همینرو برای آنکه انتخاب این مقام بر طبق معیارهای لازم صورت بگیرد، انتخاب رهبر از سوی مردم به وسیله نمایندگان خبره آنان صورت میپذیرد، به این ترتیب که خبرگان منتخب مردم هستند و رهبر منتخب خبرگان. رهبر منتخب خبرگان، ولایت امر و همه مسئولیتهای ناشی از آن را برعهده خواهد داشت.
در صورتی که رهبری از انجام وظایف قانونی خود که در قانون اساسی ذکر شده، ناتوان شود از مقام خود کنار گذاشته میشود که تشخیص این امر بر عهده خبرگان رهبری است. بر این اساس اولین مجلس خبرگان رهبری در شرایطی که کشور در حال نبردی نابرابر با حکومت عراق و دنیای استکبار بود و متجاوزان برای شکست ملت قهرمان ایران، هر روز متوسل به شیوهای جدید در جنگ میشدند، تشکیل شد، اما حضور گسترده مردم در صحنههای گوناگون انقلاب از قبیل انتخابات مجلس خبرگان مانند همیشه ارمغانی از یأس و ناامیدی را برای دشمنان فراهم آورد.
در این میان انتخابات اولین دوره مجلس خبرگان رهبری با شرکت ۱۸ میلیونی مردم شجاع و مقاوم ایران در ۱۹ آذر ۱۳۶۱ برگزار شد و ۷۵ نفر از نمایندگان مجلس خبرگان تعیین شدند و در نهایت اولین نشست مجلس خبرگان رهبری که در واقع نخستین مجلس خبرگان جامعه اسلامی پس از خبرگان قانون اساسی بود در ۲۳ تیرماه ۱۳۶۲ تشکیل و با پیام حضرت امام(ره) افتتاح شد.
مهمترین اقدام در کارنامه نخستین مجلس خبرگان رهبری، تلاش به موقع پس از ارتحال حضرت امام خمینی(ره) در تعیین رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله خامنهای است. مدت هر دوره مجلس خبرگان، هشت سال و دوره سوم مجلس خبرگان از سال ۱۳۷۸ آغاز شد. جلسه خبرگان در چهاردهمین روز خرداد ۶۸ و در ششمین سال عمر مجلس اول خبرگان، بهعنوان نقطه عطفی ماندگار در تاریخ این مجلس لقب گرفت، روزی که لحظهبهلحظه آن برای کشور و حتی جهان اسلام، تاریخساز و ترسیمکننده نقشه راه انقلاب اسلامی ملت ایران بود.