اربعینِ ولایت؛ ظرفیتی برای تبدیل «سوگ» به «قدرت» در محور مقاومت
در شرایطی که جهان اسلام با چالشهای بنیادین روبهرو است، برگزاری تجمعات عظیم مردمی و پیادهروی اربعین، پیامهای راهبردی متعددی در مورد پایداری ایدئولوژیک نظام اسلامی دارد. این حرکت عاشقانه، نه تنها نمادی از تعظیم شعائر الهی است، بلکه با پیوند خوردن به خاطره تشییع باشکوه رهبری شهید در نجف و کربلا، روحیه دفاع و جهاد را در برابر مستکبران تقویت میکند. در این راستا، بررسی ظرفیتهای اربعین و پیوند آن با تجمعات مردمی، گشایشی برای درک جایگاه استراتژیک این پدیده در محور مقاومت است.
خبرنگار ایکنا در این باره با حجتالاسلام والمسلمین حسین ملانوری؛ معاون سابق تبلیغ حوزه علمیه گفتوگو کرده است که در ادامه میخوانیم:
ایکنا ـ برگزاری این تجمع عظیم در سایه فقدان رهبری، چه پیامی در مورد «ثبات ساختاری» و «پایداری ایدئولوژیک» نظام اسلامی به جهان مخابره میکند؟
ایکنا ـ تلاقی این دو رویداد (اربعین و شهادت رهبری)، چگونه «مفهوم ولایت» را از یک چارچوب اداری ـ سیاسی به یک «تجربه زیسته و مردمی» در مسیر پیادهروی تبدیل میکند؟
پیادهروی اربعین، در حقیقت نمایش قدرت پیروان ولایت است؛ کسانی که به این حرکت میپیوندند، پیروان و محبان اهلبیت(ع) هستند و حضور در این صحنه از عزاداری و تجمعات شیعی، خود حرکتی در مسیر ولایت است. پیادهروی امسال ویژگی خاصی دارد که منجر به تقویت ولایتمداری خواهد شد؛ زیرا هنوز فاصله زمانی زیادی از تشییع باشکوه و بینظیر رهبر شهیدمان در ایران و عراق نگذشته است؛ رهبری شهید که به عنوان اولین زائر اربعین در کربلا و نجف، به شکلی باشکوه تشییع شدند.
هنگامی که پیکر پاک و مطهر رهبری، همانند زائران اربعین و با شور و هیجانی توصیفناپذیر به عراق رفت و تشییع شد و ملت ایران نیز با همان عظمت بر پیکر ایشان نماز خواندند، نقطه مشترک تمامی این اتفاقات، یک مرجع تقلید، نایبالامام و رهبری بود که زندگی شرافتمندانه و عزتمندانه و پربرکتی داشتند و تمام جهان اسلام از آن بهرهمند شد. بنابراین، طبیعتاً امسال مسئله «ولایت» در پیادهروی اربعین برجستهتر خواهد بود؛ اربعین امسال باید «اربعین تقویت ولایت» باشد تا آثار و برکات ولایت فقیه بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
ایکنا ـ چگونه میتوان از ظرفیت اربعین امسال برای تبدیل «سوگ» به «قدرت» در راستای تحقق اهداف استراتژیک محور مقاومت استفاده کرد؟
برخی دچار این شک و شبهه شدهاند که از یک سو، تجمعات مردمی در ایران واجب و لازم است و رهبری گرانقدر نیز بر آن تأکید فرمودهاند؛ چرا که اگر این تجمعات شبانه نبود، هم نیروهای مسلح و هم دولتمردان احساس حمایت را در وجود خود حس نمیکردند و خطر اغتشاش و شورش داخلی و سوءاستفاده منافقان از این فرصت، وجود داشت.
این تجمعات شبانه برکات فراوانی به همراه داشته است؛ از جمله تأمین امنیت داخلی، تقویت قلب رزمندگان، ایجاد قوت قلب برای مذاکرهکنندگان و مأیوس کردن منافقان داخلی. این حضور فعال در صحنه، قطعاً در اتاق فکر دشمنان نیز اثرگذار است و آنان نمیتوانند در تصمیمگیریهای خود، این موضوع را نادیده بگیرند. دشمنان با مشاهده اینکه مردم پشت سر رهبر و کشورشان ایستادهاند، جرئت انجام اقدامات خطرناک را نخواهند داشت. فراتر از اینها، شادی روح امام(ره)، رهبر شهید و تمامی شهدا که دعای آنان مایه برکت برای کشور است، از جمله برکات این تجمعات میباشد.
اکنون این سؤال مطرح میشود که آیا باید تجمعات را حفظ کنیم یا به زیارت اربعین امام حسین(ع) برویم؟ پاسخ این است که هر دو مورد جزء شعائر الهی هستند و ما باید هم تجمعات را حفظ کنیم و هم به اربعین برویم. در واقع، باید در پیادهروی اربعین امسال، همان کاری را انجام دهیم که در میادین و خیابانهای ایران میکنیم؛ یعنی این تجمعات شبانه را توسعه داده و آن را به سطح بینالمللی ارتقا دهیم. شایان ذکر است که خبرهایی مبنی بر برگزاری تجمعات مشابه توسط مردم عراق در برخی از شهرها نیز وجود دارد. در نهایت، باید پرچم خونخواهی را همراه داشته باشیم و هم در تجمعات ایران و هم در پیادهروی اربعین حضور یابیم و به هر دو امر بها دهیم.
انتهای پیام
