چرا گاهی عذرخواهی در برابر اشتباه از انجام سختترین کارها دشوارتر است
معاونت ترویج سازمان قرآنی دانشجویان جهاددانشگاهی، نخستین سوگواره دانشجویی «طنین آزادگی» را با محوریت بازخوانی مفاهیم عاشورایی برگزار میکند. رویدادی که با چالشی تأملبرانگیز با عنوان «لحظه حُر» به استقبال مخاطبان دانشگاهی رفته است.
به گزارش ایکنا، این رویداد که شامل مجموعهای از برنامههای علمی، فرهنگی و هنری، در بستری از گفتوگو و تفکر انتقادی به دنبال ایجاد پیوندی میان تاریخ کربلا و چالشهای زیستی امروز دانشجویان است و به صورت یک روز در میان منتشر خواهد شد. این چالش با عنوان «لحظه حُر» طراحی شده و در هشتمین گام به این موضوع میپردازد؛ آخرین بار در برابر کسی که به او ظلم کردهای(حتی ناخواسته) ایستادی و گفتی «بخشش میخواهم» کی بود؟
حر در آن لحظه میتوانست: توجیه کند، فرار کند، سکوت کند، تقصیر را جای دیگر بیندازد اما او «با حالی پریشان» ایستاد، اذعان کرد که اشتباه فهمیده بود و طلب بخشش کرد. چرا؟ چون فهمیده بود حقیقت از هر چیزی مهمتر است. ما امروز در فضای مجازی و زندگی واقعی، چند بار این شجاعت را داریم؟
کامنتها منتظر صداقت شماست.
چالش شماره 8
سلام و رحمت خدا بر شماخداقوت به همه دانشجویان عزیز
گاهی شجاعت، در پیروز شدن نیست؛ در پذیرفتن اشتباه است.
حُرّ بن یزید ریاحی(ع) میتوانست برای گذشتهاش صدها بهانه بیاورد؛
میتوانست سکوت کند...میتوانست تقصیر را به گردن دیگران بیندازد...میتوانست وانمود کند اتفاقی نیفتاده است...
اما راه دیگری را انتخاب کرد. او با صداقت، خطای خود را پذیرفت و با دلی شکسته، از امام حسین(ع) طلب بخشش کرد. همین صداقت، آغاز آزادگی او شد.
اکنون نوبت شماست...
همه ما ممکن است، خواسته یا ناخواسته، با رفتار یا سخنی، دل کسی را شکسته باشیم.
به نظر شما، چرا گاهی گفتن یک «ببخشید» از انجام سختترین کارها دشوارتر است؟ و اگر امروز فرصت جبران یکی از اشتباههای خود را داشته باشید، اولین قدم شما چه خواهد بود؟
پاسخ خود را در قالب متنی کوتاه (حداکثر ۳۰۰ کلمه) بنویسید و نگاه یا تجربه خود را با ما به اشتراک بگذارید. پاسخها را از طریق بخش دیدگاههای همین پیام یا به شناسه isqaisqa@ در پیامرسانهای بله و ایتا ارسال کنید. منتخب پاسخها در کانال سوگواره منتشر خواهد شد و به بهترین پاسخ، به رسم یادبود هدیهای تقدیم میشود. مهلت ارسال آثار: تا ساعت ۲۳ روز14 مرداد ماه 1405 است.
شاید «لحظه حُر» برای هر یک از ما، از همان لحظهای آغاز شود که به جای توجیه، مسئولیت اشتباه خود را میپذیریم و با شجاعت میگوییم: «ببخشید.»
