یک فعال فرهنگی گفت: متأسفانه در حق حضرت بیبی شریفه(س) جفا کردهایم و آنگونه که شایسته است، این بانوی بزرگوار را معرفی نکردهایم؛ در حالی که مردم عراق ایشان را «طبیب آلالله» میشناسند و برای شفای بیماران و برآوردهشدن حاجات به حرم مطهرشان متوسل میشوند.
در میان انبوه زیارتگاههای عراق، نام حضرت بیبی شریفه(س)، دختر امام حسن مجتبی(ع) برای بسیاری از مردم این کشور با روایتهایی از کرامت، شفای بیماران و استجابت حاجات گره خورده است؛ بانویی که به «طبیب آلالله» شهرت دارد و حرم مطهرش در نزدیکی حله، سالانه میزبان شمار زیادی از زائران و حاجتمندان است. در گفتوگویی که خبرنگار ایکنا از اصفهان با مهدی مقدس، فعال فرهنگی انجام داده، به این موضوع پرداخته که این بانوی بزرگوار آنگونه که شایسته است، به جامعه شیعی معرفی نشده و رسانهها میتوانند در شناساندن شخصیت، مظلومیت و جایگاه ایشان نقش مؤثری ایفا کنند.
در عراق بارگاه سه بزرگوار وجود دارد که بهویژه در میان مردم این کشور، توجه و ارادت ویژهای نسبت به آنان وجود دارد و مردم به برکت این بزرگواران، ثمرات و پاسخهای سریع به حاجات خود را تجربه کردهاند. نخست، وجود مقدس حضرت ابوالفضل العباس(ع) است که عراقیها و اعراب به ایشان ارادت دارند و حتی هیبت خاصی برایشان قائل هستند.
یکی از آزادگان برای من نقل میکرد که ما هشت سال در عراق اسیر بودیم و یک بار ما را به زیارت حرم امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل(ع) بردند. در حرم امام حسین(ع) پس از یک ساعت، بچهها را با کتک و اجبار از حرم جدا کردند؛ اما هنگامی که وارد حرم حضرت ابوالفضل(ع) شدیم، با وجود اینکه برخی از مأموران اهل سنت بودند، دستهای ما را بهآرامی جدا کردند و بدون کتکزدن، ما را از حرم بیرون بردند. بعدها متوجه شدیم که اشتباه کرده بودیم و باید در حرم حضرت ابوالفضل(ع) میماندیم؛ زیرا آنها جرئت نمیکردند در آنجا با ما برخوردی داشته باشند.
دومین بزرگوار، حضرت سیدمحمد(ع)، فرزند امام هادی(ع) و برادر بزرگتر امام حسن عسکری(ع) است. در میان عربها رسم بوده که پس از رحلت پدر، فرزند بزرگتر جانشین او شود. ازاینرو، مورخان نوشتهاند که حضرت سیدمحمد(ع) سه ماه پیش از رحلت امام هادی(ع) از دنیا رفت و پس از آن، امام حسن عسکری(ع) به امامت رسید.
حضرت سیدمحمد(ع) نیز در زمینه استجابت دعا و برآوردهشدن حاجات، بهویژه در موضوع فرزندآوری، مورد توجه مردم قرار دارد. اگر به سامرا سفر کرده باشید، پیش از رسیدن به سامرا، به حرم حضرت سیدمحمد(ع) میروید و در آنجا گهوارههای متعددی وجود دارد. مردم با توسل به ایشان برای فرزنددار شدن حاجت میگیرند و در آن مکان نیز اطعام و نذری میان مردم انجام میشود.
اما سومین بزرگوار که متأسفانه به اعتقاد من در حق ایشان جفا کردهایم و آنگونه که شایسته است، ایشان را معرفی نکردهایم، وجود مقدس علیا مخدره، حضرت بیبی شریفه(س)، دختر امام حسن مجتبی(ع) است.
حضرت بیبی شریفه(س)، نازدانه امام حسن مجتبی(ع) است و میتوان ایشان را از این نظر به حضرت رقیه(س) تشبیه کرد. حضور ایشان در شمار اسرای کربلا نیز مطرح شده است. امام حسن مجتبی(ع) هنگام شهادت، سرپرستی فرزندان خود را به امام حسین(ع) سپردند. به همین دلیل، سه تن از فرزندان ایشان در صحنه کربلا حضور داشتند؛ حضرت قاسم بن الحسن(ع)، حضرت عبدالله بن الحسن(ع) و حضرت بیبی شریفه(س). حضرت قاسم و حضرت عبدالله در روز عاشورا همراه عموی بزرگوارشان به شهادت رسیدند؛ حضرت قاسم(ع) که تازهداماد بود و حضرت عبدالله(ع) نیز در حالی که طفلی خردسال بود، به شهادت رسید.
حضرت بیبی شریفه(س) نیز بنا بر این نقل، حدود ۱۱ سال داشتند. هنگامی که کاروان اسرا را از کربلا به سوی شام حرکت دادند، در منازل گوناگون توقف میکردند. حضرت بیبی شریفه(س) در منزلی حدود پنج کیلومتری حله، بر اثر ضربات تازیانه و آسیبهایی که در جریان اسارت بر ایشان وارد شده بود و همچنین در اثر افتادن زیر پای اسبها و شترها، به شهادت رسیدند.
حضرت زینب(س) در میان کاروان متوجه میشوند که این کودک در میان اسرا نیست. به شمر اعلام میکنند و او میرود و کودک را در همان بیابان پیدا میکند. طبق همان نوشتهای که مطالعه کردهام، شمر با جسارت، کودک را به سوی حضرت زینب(س) پرتاب میکند و حضرت بیبی شریفه(س) در حالی که در دامان عمهجانشان، حضرت زینب(س) بودند، به شهادت میرسند.
برای حضرت بیبی شریفه(س) گنبد و بارگاه و صحنهای بسیار زیبایی ساخته شده است؛ بهگونهای که میتوان آن را با صحنهای حرم حضرت علی بن موسیالرضا(ع) مقایسه کرد. ایشان در میان مردم به «طبیب آلالله» شهرت دارند و بسیاری از مردم برای برآوردهشدن حاجات و بهویژه شفای بیماران به حرم ایشان متوسل میشوند.
یکی از جلوههای این ارادت، بنرهایی است که مردم پس از بازگشت از زیارت حرم حضرت بیبی شریفه(س) نصب میکنند. برای مثال، نوشته میشود: «حضرت، متشکرم؛ دختر من فلان بیماری را داشت و به برکت شما شفا پیدا کرد» یا «فرزند ما که دچار فلان مشکل بود، به لطف خدا و با توسل به حضرت بیبی شریفه(س) شفا یافت.» تعداد این بنرها آنقدر زیاد شده که در اطراف مرقد مطهر ایشان، از دو طرف مسیر، دیوارها مملو از این نوشتههاست و حتی گاهی برای نصب بنرهای جدید، باید منتظر خالیشدن فضا بود. بهدلیل افزایش بسیار زیاد این بنرها، سالانه یک بار طرح جمعآوری آنها نیز انجام میشود.
درباره ولادت حضرت بیبی شریفه(س) هنوز نتوانستهام تاریخ موثقی پیدا کنم و در حال مطالعه و تحقیق هستم تا اگر مطلبی مطرح میکنم، مستند و قابل اعتماد باشد، اما درباره تاریخ شهادت ایشان، دو نقل وجود دارد؛ یک نقل، بیستم محرم را روز شهادت ایشان مطرح کرده و نقل دیگر، بیستودوم صفر را بیان کرده است.
حتی در منبعی که آن را قابل اعتماد میدانستم، نقل بیستودوم صفر را دیدم، اما این نقل محل اشکال است؛ زیرا در آن گفته شده حضرت بیبی شریفه(س) در مسیر حرکت به سوی شام به شهادت رسیدهاند. اگر بیستودوم صفر را در نظر بگیریم، این تاریخ دو روز پس از اربعین خواهد بود و با مسیر بازگشت کاروان اسرا تطبیق ندارد. بنابراین، با توجه به این نکته، نقل بیستم محرم به نظر محکمتر میرسد.
از همه خبرنگاران، خبرگزاریها و فعالان رسانهای درخواست میکنم، اگر برای معرفی این بانوی بزرگوار اقدامی انجام دهند، مطمئن باشند که قدمی ارزشمند برای شادی دل پدر بزرگوار ایشان، امام حسن مجتبی(ع) برداشتهاند. با تمام وجود از این عزیزان میخواهم که حضرت بیبی شریفه(س) را به جامعه معرفی کنند و در این مسیر قدم بردارند. یقین دارم که هر کس برای معرفی و شناساندن این بانوی بزرگوار اقدامی انجام دهد، میتواند از ایشان حاجتی طلب کند و به لطف خدا حاجت خود را بگیرد.
انتهای پیام