تسلیم امر خدا

انتظار ظهور حضرت مهدی(عج) نه تنها یک مفهوم اعتقادی، بلکه یک مسیر عملی و اخلاقی است که شیعه را به تقوا، ورع و مکارم اخلاق می‌خواند. روایات اهل‌ بیت(ع) نشان می‌دهد که منتظر واقعی کسی است که تنها به ادعای انتظار اکتفا نمی‌کند، بلکه در رفتار و گفتار خود، حضور امام غائب را احساس می‌کند و خود را در زمره‌ همنشینان آن حضرت می‌داند. امام صادق(ع) در این زمینه بیان می‌کنند که هر کس در حال انتظار از دنیا برود، همانند کسی است که در خیمه حضرت حجت(عج) حضور دارد؛ نکته‌ای که نشان می‌دهد انتظار، امری لفظی نیست، بلکه نیازمند آمادگی قلبی، سنخیت روحی و التزام عملی است.

گروه اجتماعی- شیطان، در «عبادت» مشکلی نداشت، اما وقتی خداوند از او خواست بر انسان سجده کند، امتناع کرد. این ماجرا نشان داد عبادت بدون «عبودیت» دردی را دوا نمی‌‌کند. اگر غیر از این بود شیطان باید به درجات بالایی می‌‌رسید، چون عبادت داشت و عبودیت نداشت. عبودیت به خدا و اولیاء خدا چشم گفتن است و باید تسلیمِ اراده خدا بود.