معاون مركز تخصصی مهدويت، يكی از شايعترين انحرافات اخير در موضوع مهدويت را مطرح كردن مسئله ظهور صغری دانست و تأكيد كرد اين موضوع با هدف كنار زدن فقاهت، مرجعيت و اصل ولايت فقيه عنوان میشود، زيرا در روايات هم بحثی در اين باره نشده است.
گروه حوزههای علميه: معاون مركز تخصصی مهدويت، يكی از شايعترين انحرافات اخير در موضوع مهدويت را مطرح كردن مسئله ظهور صغری دانست و تأكيد كرد: اين موضوع با هدف كنار زدن فقاهت، مرجعيت و اصل ولايت فقيه عنوان میشود، زيرا در روايات هم بحثی در اين باره نشده است.
حجتالاسلام والمسلمين محمدرضا نصوری، معاون مركز تخصصی مهدويت در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با ذكر اين مطلب كه بررسی مسئله ظهور از مهمترين كليدهای معرفتی در حوزه كلام اسلامی است، اظهار كرد: مسئله مهدويت، ظهور و نجات بشر به دست مصلح دينی، يكی از محكمات اعتقادی در اسلام است كه اهل تشيع و تسنن هر كدام به آن به شكل بسيط پرداختهاند.
وی افزود: تشيع در خصوص مهدويت دارای يك زمينه فكری و اعتقادی كاملا روشن، ملموس و عينی است و با نگاه اهل تسنن كه يك فرد منجی الهی را در هالهای از مبهمات نگاه داشته است، تفاوت كلی دارد زيرا شيعيان به طور كامل و مصداقی به معرفی منجی پرداخته و همچنين ويژگیهای آن را بيان كردهاند.
معاون مركز تخصصی مهدويت اظهار كرد: از بين دو هزار روايات مهدوی، بسياری از روايات، مرتبط با مبحث دوران غيبت است؛ در همين زمينه نيز روايات متعددی وجود دارد كه به تقسيمبندی عصر غيبت و ظهور پرداختهاند و بر اساس تقسيمبندی نهايی، دوران غيبت، به غيبت صغری و كبری تقسيم شده است.
نصوری اظهاركرد: در تقسيمبندی ميانی غيبت صغری و كبری نيز روايات متعددی مبنی بر بازه زمانی اين غيبتها وجود دارد كه در اين بين، برخی بر اين باور هستند كه غيبت صغری از تولد حضرت تا سال 329 و برخی نيز متعقدند كه غيبت صغری ايشان از زمان شهادت امام حسن عسكری(ع) تا سال 260 است.
اين كارشناس مهدويت، عنوان كرد: در اين دو حالت از زمانی كه نام برده شد، دوران غيبت صغری به وقوع پيوسته است كه در اين سالها، حضرت با انتصاب چهار نائب خاص از جانب خود، وسيله ارتباط مستقيم خويش با مردم را فراهم كردند.
وی افزود: پس از رحلت اين چهار نماينده و نايب خاص حضرت، يعنی از سال 329 دوران غيبت كبری آغاز شده و عملا راه ارتباط مردم با امام زمان(عج) بسته شد و كسی نمیتواند خود به تشرف حضرت برسد، بلكه از اين زمان به بعد، تشرفات با عنايت شخص امام زمان(عج) و در شرايط بسيار خاص و برای انسانهای خاص صورت میگيرد ولی مردم به خودی خود نمیتوانند به چنين كاری دست بزنند.
نصوری عنوان كرد: پس از مطرح شدن بحث غيبت كبری، سوال جدی مردم و شيعيان نحوه بهرهگيری از حضرت در شرايط خاص و هميچنين استفاده از حضرت و عدم گمراهی در دين بود كه امام(عج) به اين خواسته نيز توجه داشتند و يك نسخه نهايی برای مردم تجويز كردند كه در اين نسخه عنوان شده بود كه مردم بايد برای عدم گمراهی در دين به سراغ فقها و عالمان بروند و حكم و فعل آنها برای همه حجت است.
وی گفت: مسئله رجوع به علما در زمان حضور ائمه اطهار(ع) نيز شايع بود و مسئله بديعی نيست كه كسی بخواهد به آن ايرادی بگيرد؛ حتی در حضور امام در بين مردم نيز ممكن بود كه ايشان نتوانند پاسخ همه مردم را در آن واحد بدهند يا در مكانهای مختلفی در آن واحد حضور يابند؛ به اين خاطر بود كه ايشان وقتی با سوالات مردم مواجه میشدند و يا در مناطق خاصی مردم سوالاتی داشتند، امام آنان را به نايبان عام خود يعنی شاگردان مبرز خويش رجوع میدادند.
اين پژوهشگر و كارشناس مهدويت عنوان كرد: يكی از دورانهايی كه اين مسئله در ميان پيروان حضرات معصومين شايع شد، در زمان امام صادق(ع) بود كه شاگردان حضرت از جمله زراره، مرجع پاسخگويی به سوالات مردم در حوزههای مختلف بودند و امام به دليل كثرت جمعيت و سوالات، مردم را به سوی شاگردان خويش سوق میدادند؛ در حقيقت اين شاگردان كه فقهای دين بودند نايبان حضرت نيز به شمار میرفتند و امام زمان(ع) نيز به همين دليل مردم را در عصری كه خود به صورت عينی در جامعه حضور ندارند، مردم را به سوی نايبان عام يعنی فقها مراجعت میدادند.
نصوری يادآور شد: مسئله مهمی كه در عرصه مباحث مرتبط با ظهور، ممكن است در شرايط حاضر به ايجاد چالش اجتماعی منجر شود، مسئله اعتقادهای انحرافی در اين بخش است؛ يك عده برای تخريب فضا میگويند كه ظهور نيز چون غيبت، دارای دو بخش ظهور صغری و ظهور كبری است كه البته در روايات چنين بحثی وجود ندارد.
وی افزود: اينكه اين بحث گاهی مطرح میشود، البته دو دليل عمده دارد كه از اين دو دليل، يكی قابل دفاع و ديگری غير قابل دفاع است؛ اولين بحث در موضوع ظهور، به بحث ذوقی آن باز میگردد كه بزرگانی از حوزه نيز آن را مطرح كردهاند كه البته منظورشان اين است كه مردم برای ظهور آمادگی خود را حفظ كنند و به زمينهسازی برای ظهور مشغول باشند كه البته با توجه به شرايطی كه تفكر انحرافی مهدويت در اين مدت بوجود آورده است در اين زمان، جای اين بحثها نيست.
نصوری عنوان كرد: گروه دومی كه به اين بحث میپردازند، به دنبال ايجاد انحراف در مسئله مهدويت هستند و به مردم میگويند كه در ظهور صغری ديگر نيازی به روحانيت و مراجعه به آنها نيست و بايد به كسانی كه مستقيما با امام زمان(عج) ارتباط دارند مراجعه كرد كه نفس همين مسئله يعنی كنار زدن مرجعيت، ولايت فقيه، روحانيت و حوزه از بطن دين و جامعه است كه عنصری بسيار خطرناك برای ادامه مسير انقلاب و نظام و امت اسلامی در كشور است و بايد به شدت با اين تفكر انحرافی برخورد شود.
ادامه دارد...