کد خبر: 1219020
تاریخ انتشار : ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۳

طرح موضوع «ظهور صغری» دستاويزی برای كنار زدن مرجعيت و ولايت فقيه است

معاون مركز تخصصی مهدويت، يكی از شايع‎ترين انحرافات اخير در موضوع مهدويت را مطرح كردن مسئله ظهور صغری دانست و تأكيد كرد اين موضوع با هدف كنار زدن فقاهت، مرجعيت و اصل ولايت فقيه عنوان می‌شود، زيرا در روايات هم بحثی در اين باره نشده است.


گروه حوزه‎های علميه: معاون مركز تخصصی مهدويت، يكی از شايع‎ترين انحرافات اخير در موضوع مهدويت را مطرح كردن مسئله ظهور صغری دانست و تأكيد كرد: اين موضوع با هدف كنار زدن فقاهت، مرجعيت و اصل ولايت فقيه عنوان می‌شود، زيرا در روايات هم بحثی در اين باره نشده است.


حجت‎الاسلام والمسلمين محمدرضا نصوری، معاون مركز تخصصی مهدويت در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) با ذكر اين مطلب كه بررسی مسئله ظهور از مهم‌ترين كليدهای معرفتی در حوزه كلام اسلامی است، اظهار كرد: مسئله مهدويت، ظهور و نجات بشر به دست مصلح دينی، يكی از محكمات اعتقادی در اسلام است كه اهل تشيع و تسنن هر كدام به آن به شكل بسيط پرداخته‎اند.


وی افزود: تشيع در خصوص مهدويت دارای يك زمينه فكری و اعتقادی كاملا روشن، ملموس و عينی است و با نگاه اهل تسنن كه يك فرد منجی الهی را در هاله‎ای از مبهمات نگاه داشته است، تفاوت كلی دارد زيرا شيعيان به طور كامل و مصداقی به معرفی منجی پرداخته و همچنين ويژگی‎های آن را بيان كرده‌اند.


معاون مركز تخصصی مهدويت اظهار كرد: از بين دو هزار روايات مهدوی، بسياری از روايات، مرتبط با مبحث دوران غيبت است؛ در همين زمينه نيز روايات متعددی وجود دارد كه به تقسيم‎بندی عصر غيبت و ظهور پرداخته‌اند و بر اساس تقسيم‎بندی نهايی، دوران غيبت، به غيبت صغری و كبری تقسيم شده است.


نصوری اظهاركرد: در تقسيم‌بندی ميانی غيبت صغری و كبری نيز روايات متعددی مبنی بر بازه زمانی اين غيبت‎ها وجود دارد كه در اين بين، برخی بر اين باور هستند كه غيبت صغری از تولد حضرت تا سال 329 و برخی نيز متعقدند كه غيبت صغری ايشان از زمان شهادت امام حسن عسكری(ع) تا سال 260 است.


اين كارشناس مهدويت، عنوان كرد: در اين دو حالت از زمانی كه نام برده شد، دوران غيبت صغری به وقوع پيوسته است كه در اين سال‌ها، حضرت با انتصاب چهار نائب خاص از جانب خود، وسيله ارتباط مستقيم خويش با مردم را فراهم كردند.


وی افزود: پس از رحلت اين چهار نماينده و نايب خاص حضرت، يعنی از سال 329 دوران غيبت كبری آغاز شده و عملا راه ارتباط مردم با امام زمان(عج) بسته شد و كسی نمی‎تواند خود به تشرف حضرت برسد، بلكه از اين زمان به بعد، تشرفات با عنايت شخص امام زمان(عج) و در شرايط بسيار خاص و برای انسان‎های خاص صورت می‎گيرد ولی مردم به خودی خود نمی‎توانند به چنين كاری دست بزنند.


نصوری عنوان كرد: پس از مطرح شدن بحث غيبت كبری، سوال جدی مردم و شيعيان نحوه بهره‌گيری از حضرت در شرايط خاص و هميچنين استفاده از حضرت و عدم گمراهی در دين بود كه امام(عج) به اين خواسته نيز توجه داشتند و يك نسخه نهايی برای مردم تجويز كردند كه در اين نسخه عنوان شده بود كه مردم بايد برای عدم گمراهی در دين به سراغ فقها و عالمان بروند و حكم و فعل آنها برای همه حجت است.


وی گفت: مسئله رجوع به علما در زمان حضور ائمه اطهار(ع) نيز شايع بود و مسئله بديعی نيست كه كسی بخواهد به آن ايرادی بگيرد؛ حتی در حضور امام در بين مردم نيز ممكن بود كه ايشان نتوانند پاسخ همه مردم را در آن واحد بدهند يا در مكان‎های مختلفی در آن واحد حضور يابند؛ به اين خاطر بود كه ايشان وقتی با سوالات مردم مواجه می‎شدند و يا در مناطق خاصی مردم سوالاتی داشتند، امام آنان را به نايبان عام خود يعنی شاگردان مبرز خويش رجوع می‎دادند.


اين پژوهشگر و كارشناس مهدويت عنوان كرد: يكی از دوران‎هايی كه اين مسئله در ميان پيروان حضرات معصومين شايع شد، در زمان امام صادق(ع) بود كه شاگردان حضرت از جمله زراره، مرجع پاسخگويی به سوالات مردم در حوزه‎های مختلف بودند و امام به دليل كثرت جمعيت و سوالات، مردم را به سوی شاگردان خويش سوق می‎دادند؛ در حقيقت اين شاگردان كه فقهای دين بودند نايبان حضرت نيز به شمار می‎رفتند و امام زمان(ع) نيز به همين دليل مردم را در عصری كه خود به صورت عينی در جامعه حضور ندارند، مردم را به سوی نايبان عام يعنی فقها مراجعت می‎دادند.


نصوری يادآور شد: مسئله مهمی كه در عرصه مباحث مرتبط با ظهور، ممكن است در شرايط حاضر به ايجاد چالش اجتماعی منجر شود، مسئله اعتقادهای انحرافی در اين بخش است؛ يك عده برای تخريب فضا می‎گويند كه ظهور نيز چون غيبت، دارای دو بخش ظهور صغری و ظهور كبری است كه البته در روايات چنين بحثی وجود ندارد.


وی افزود: اينكه اين بحث گاهی مطرح می‎شود، البته دو دليل عمده دارد كه از اين دو دليل، يكی قابل دفاع و ديگری غير قابل دفاع است؛ اولين بحث در موضوع ظهور، به بحث ذوقی آن باز می‌گردد كه بزرگانی از حوزه نيز آن را مطرح كرده‎اند كه البته منظورشان اين است كه مردم برای ظهور آمادگی خود را حفظ كنند و به زمينه‎سازی برای ظهور مشغول باشند كه البته با توجه به شرايطی كه تفكر انحرافی مهدويت در اين مدت بوجود آورده است در اين زمان، جای اين بحث‎ها نيست.


نصوری عنوان كرد: گروه دومی كه به اين بحث می‎پردازند، به دنبال ايجاد انحراف در مسئله مهدويت هستند و به مردم می‎گويند كه در ظهور صغری ديگر نيازی به روحانيت و مراجعه به آنها نيست و بايد به كسانی كه مستقيما با امام زمان(عج) ارتباط دارند مراجعه كرد كه نفس همين مسئله يعنی كنار زدن مرجعيت، ولايت فقيه، روحانيت و حوزه از بطن دين و جامعه است كه عنصری بسيار خطرناك برای ادامه مسير انقلاب و نظام و امت اسلامی در كشور است و بايد به شدت با اين تفكر انحرافی برخورد شود.


ادامه دارد...

captcha