تكريم شخصيت «جعفر طيار»؛ تعظيم ارزشهای الهی و معنوی
محمد دشتی با اشاره به مقام برجسته جعفر بن ابیطالب، گفت بسياری از آيات قرآن كريم در شأن انبياء و صلحاست و از انبياء و مؤمنين مخلص گذشته ياد میكند و طبعاً ابراز ارادت و محبت و بنای مسجد بر مزار آنها، چيزی جز تعظيم شعائر الهی نيست و لذا هيچ منطقی جز تحجر برای برخورد با تعظيم به اين شخصيتها وجود ندارد.
گروه انديشه: محمد دشتی با اشاره به مقام برجسته جعفر بن ابیطالب، گفت: بسياری از آيات قرآن كريم در شأن انبياء و صلحاست و از انبياء و مؤمنين مخلص گذشته ياد میكند و طبعاً ابراز ارادت و محبت و بنای مسجد بر مزار آنها، چيزی جز تعظيم شعائر الهی نيست و لذا هيچ منطقی جز تحجر برای برخورد با تعظيم به اين شخصيتها وجود ندارد.
حجتالاسلام و المسمين محمد دشتی، عضو هيئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره)، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، با اشاره به اين كه جعفر طيار از همان آغاز بعثت و علنی شدن دعوت از بازوان پرتوان پيامبر گرامی اسلام(ص) بودند، عنوان كرد: ايشان شخصيتی بینظير است كه هم از نظر فضيلت معنوی و هم از نظر كاركرد و نقش ايشان در پيشبرد اهداف نهضت پيامبر گرامی اسلام(ص) برجسته است.
دشتی با اشاره به سپرده شدن رهبری مهاجرت دوم مسلمانان به حبشه به جعفر طيار، گفت: میبينيم كه با درايت و مديريت مناسبی كه حضرت جعفر به خرج میدهد، چگونه توطئههای قريش را خنثی میكند و در حالی كه عمرو عاص سعی میكرد مسلمانان مهاجر را افرادی شورشی و بزهكار وانمود كند، با بيانی شيوا و با اعتماد به نفس بالا آيات قرآن كريم را در شأن حضرت عيسی(ع) قرائت و جايگاه مسلمانان را در نزد نجاشی تحكيم میكند؛ در حالی كه قريش قصد داشتند با همين آيات بگويند كه مسلمانان مخالف مسيحيان هستند.
| هم براساس قرآن و هم با توجه به سيره اهل بيت عصمت و طهارت(ع) بايد شخصيتهای مؤمن و مطهر را مورد توجه قرار دهيم و لذا رفتار شيعه و برخورد شيعه رفتاری برگرفته از قرآن كريم و سيره اهل بيت عصمت و طهارت(ع) است و نه تنها ذرهای بوی شرك ندارد بلكه سراسر توحيد و ياد خداست |
وی ادامه داد: جعفر بن ابیطالب پس از بازگشت از حبشه كه در زمانی است كه مسلمانان موقعيتی تثبيتشده در مدينه يافتهاند، در تشكيل حكومت اسلامی نقش ممتازی داشت و در نهايت نيز در نبرد موته كه در جبهه شام صورت گرفت، به شهادت رسيد و دو دست خود را در راه خدا تقديم كرد.
دشتی در مورد لقبی كه به همين مناسبت به او داده شد، بيان كرد: بعد از قطع شدن دو دست جعفر، پيامبر گرامی اسلام(ص) لقب «طیّار» را به عنوان لقبی كه از يك واقعيت حكايت داشت به ايشان داد و گفت كه جعفر دو دستش را در راه خدا تقديم كرده و خدای متعال نيز در عوض دو بال به او عطا خواهد كرد كه با آنها بر فراز بهشت پرواز میكند و همه شهدا به حال او غبطه میخورند.
عضو هيئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره) همچنين با اشاره به بخشی از نامهنگاریهای حضرت اميرالمؤمنين(ع) با معاويه گفت: در حالی كه معاويه در اين نامهنگاریها گاه حرفهايی میزند و در پی برجسته كردن نقش بعضی افراد است، امام(ع) نيز در برابر به موقعيت ممتاز اهل بيت(ع) اشاره میكنند و از جمله اين نكته را مطرح میكنند كه در راه خدا دستها و پاها و سرهای زيادی قطع شده است، اما تنها زمانی كه دستان جعفر قطع شد، پيامبر(ص) او را «طيار فی الجنه» خواندند.
دشتی نائل شدن جعفر به چنين مقامی را نشان نهايت اخلاص او دانست و گفت: اين اخلاص چيزی است كه حضرت امير(ع) هم به آن اشاره میكنند و توضيح میدهند كه چگونه خدای متعال اين فداكاری را اين گونه ارزش فوقالعاده قائل شده و با چنين پاداش بینظيری ايشان را مأجور ساخته است. اين اخلاص شبيه همان اخلاصی است كه در اميرالمؤمنين علی(ع) وجود دارد و باعث میشود كه ضربت شمشير او، به تعبير پيامبر اكرم(ص)، بالاتر از عبادت ثقلين باشد.
تعظيم و تكريم شخصيتهايی همچون جعفر بن ابیطالب تعظيم ارزشهای الهی و معنوی است
وی با ابراز تأسف از جسارت به ساحت مقدس ايشان و ساير اصحاب پيامبر(ص)، گفت: تعظيم و تكريم اين شخصيتها در واقع تعظيم و گراميداشت ارزشهای الهی و معنوی است و هيچ عذر و هيچ بهانه عقلی و شرعی برای اقدامات شنيعی كه در هتك حرمت آنان انجام شده است، وجود ندارد.
| بعد از قطع شدن دو دست جعفر، پيامبر گرامی اسلام(ص) لقب «طیّار» را به عنوان لقبی كه از يك واقعيت حكايت داشت به ايشان داد و گفت كه جعفر دو دستش را در راه خدا تقديم كرده و خدای متعال نيز در عوض دو بال به او عطا خواهد كرد كه با آنها بر فراز بهشت پرواز میكند و همه شهدا به حال او غبطه میخورند |
دشتی با بيان اين كه در سراسر قرآن كريم سخن از بزرگداشت بندگان مخلص خداست، اظهار كرد: بسياری از آيات قرآن كريم در شأن انبياء و صلحاست و از انبياء و مؤمنين مخلص گذشته ياد میكند و طبعاً هم اگر شيعيان نسبت به مخلصين ابراز ارادت و محبت میكنند و آنها را بزرگ میدارند و بر مزار آنها مسجدی بنا میكنند تا محلی برای تجمع مردم و ذكر خدا و يادآوری فداكاریهای اين افراد باشد، چيزی جز تعظيم شعائر الهی نيست و لذا هيچ منطقی برای برخورد با تعظيم به اين شخصيتها وجود ندارد و جز تحجر و بلكه توطئه استعمارگران برای ايجاد اختلاف نمیتوان منشأی برای آن يافت.
عضو هيئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره) شرك نبودن رفتار شيعه را در برخورد با اين شخصيتها كاملاً قابل دفاع و اثبات در قالب منطق دانست و عنوان كرد: واقعاً چگونه میتوان از چيزی كه سراسر ياد و ذكر خدا و گرامی داشت بندگان مخلص خداست، و در حالی كه احدی از افرادی كه در اين زيارتگاهها حاضر میشوند به ذهنشان قائل شدن معبودی برای خدا خطور نمیكند، تعبير به شرك كرد، اما بوی تعفن شركی را كه از كاخ ستمگران و سلاطين وابسته و مزدور، تمام دنيا را پر كرده است درنيافت و آن را شرك نخواند؟ و چرا اين افراد آنان را كه كمر به نابودی ارزشهای الهی و حتی منافع مسلمين بستهاند، مشرك نمیدانند؟
الگوی ياد كردن از بندگان مخلص خدا الگويی قرآنی است
دشتی با اشاره مجدد به تجليل و تكريمی كه خداوند در قرآن از بندگان مخلص خود داشته است، اظهار كرد: خداوند در قرآن كريم به طور مكرر میفرمايد كه «واذكر فی الكتاب» و به پيغمبر خود دستور میدهد كه برای مثال از ابراهيم(ع) يا اسماعيل(ع) يا موسی(ع) يا عيسی(ع) و يا ديگران از بندگان مخلص خدا ياد كن.
وی بر همين اساس الگوی ياد كردن از بندگان مخلص خدا را الگويی قرآنی خواند و افزود: هم براساس قرآن و هم با توجه به سيره اهل بيت عصمت و طهارت(ع) بايد شخصيتهای مؤمن و مطهر را مورد توجه قرار دهيم و لذا رفتار شيعه و برخورد شيعه رفتاری برگرفته از قرآن كريم و سيره اهل بيت عصمت و طهارت(ع) است و نه تنها ذرهای بوی شرك ندارد بلكه سراسر توحيد و ياد خداست و آنهايی كه دست به ويران كردن و جسارت به اين اماكن میزنند واقعاً به ساحت خدای متعال اهانت میكنند؛ چرا كه در واقع حريم و حرمت مؤمن در نزد خدای متعال، بالاتر از حرمت كعبه است و جسارت اين افراد نسبت به بندگان مخلص خدا، حرمت نگذاشتن خداوند است.
