شناخت مواضع دينى و اجتماعى هدف اصلى بررسی زندگى معصومين(ع) است

گروه انديشه: مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهادكشاورزی آذربايجان شرقی هدف اصلى و نهایى از بررسی زندگى معصومين(ع) را شناخت مواضع دينى و اجتماعى و معرفت به پيام ها و درس ها و شيوه عملى ايشان دانست.

حجت‌الاسلام مجيد نجفی، مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهاد كشاورزی آذربایجان شرقی درگفت‌وگو باخبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، اظهار كرد: امام جلودار قافله صالحان به سوى ارزش‌ها و هدايتگر خلق به سوى خداست، كسانى مى‌توانند اهل ولايت و رهپوى مسير صلاح و هدايت باشند كه نخست پيشواى خود را آن گونه كه بايد بشناسند و بر اساس شناخت و معرفت، وى را الگوى عملى و اعتقادى خود قرار دهند.

مسئول حوزه نمايندگی ولی فقيه در سازمان جهاد كشاورزی آذربایجان شرقی با بيان اينكه امام سجاد(ع)، اسوه زهد و تقوا و نمونه صبر شكيبایى و مظهر آميختگى علم و حلم پس از ايفاى وظيفه الهى خود و حفظ ارزش هاى دين و پاسدارى از تشكل شيعى در سخت ترين ادوار سياسى، اجتماعی اسلام بشمار می آيد، گفت: پس از شهادت امام حسين(ع) در محرم سال شصت و يك هجرى، منصب امامت به على بن حسين(ع) منتقل و شيعه افتخار يافت كه پس از على بن ابى طالب(ع) و حسن بن على(ع) و حسين بن على(ع)، زمام رهبرى وى را امام سجاد(ع) عهده دار شود و امامت سيد الساجدين از سال 61 هجرى قمرى تا سال 95 هجرى قمرى استمرار يافت.

وی ادامه داد: تمامی طول حيات امام زين‌العابدين به مبارزه و خدمت به مردم و عبادت و مناجات با حق سپری شد؛ همچنانكه صحيفه سجاديه كه از ارزنده ترين آثار اسلامی است، شامل 57 دعا است و مشتمل بر دقيق‌ترين مسائل توحيدی و عبادی و اجتماعی واخلاقی بوده و بدان زبور آل محمد(ص) نيز می‌گويند.

حجت‌الاسلام نجفی گفت: جابربن عبدالله انصارى روايت كرده است «من در حضور رسول خدا(ص) بودم در حالى كه حسين بن على(ع) در دامان آن حضرت نشسته بود و پيامبر(ص) او را نوازش مى داد. در اين ميان پيامبر(ص) رو به جانب من كرد و فرمود: اى جابر فرزندم حسين(ع) در آينده پسرى خواهد داشت كه نامش را على مى نهند و چون روز قيامت شود منادى حق ازعرش ندا دهد: سيد العابدين بپا خيزد! در اين هنگام على بن الحسين(ع) وارد محشر مى شود؛ نيز مى گويد: هنگامى كه دختر فرمانرواى ساسانى شهر بانو به همسرى حسين بن على (ع)در آمد، امير المؤمنين (ع) به فرزندش‍ حسين (ع) فرمود: از اين بانو، فرزندى نصيب تو خواهد شد كه همانندش بر پهنه زمين نخواهد بود. آن گاه على بن الحسين (ع) از آن بانو تولد يافت.»