استاد اخلاق حوزه، بر لزوم التزام مردم به رعايت اخلاقيات و دوری از گناهان همچون رمضان، در ساير ايام سال تاكيد كرد و گفت ماه رمضان تمرينی برای به بند كشيدن شيطان در طول سال است.
گروه حوزههای علميه: استاد اخلاق حوزه، بر لزوم التزام مردم به رعايت اخلاقيات و دوری از گناهان همچون رمضان، در ساير ايام سال تاكيد كرد و گفت: ماه رمضان تمرينی برای به بند كشيدن شيطان در طول سال است.
حجتالاسلام والمسلمين رجبعلی امامی، استاد اخلاق حوزه علميه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با اشاره به امتيازات ماه مبارك رمضان گفت: ماه رمضان، ماه خداست و به نوعی مهمترين ماه سال محسوب میشود، چرا كه انسان در اين ماه، فرصتی استثنايی برای رسيدن به كمال و لقای الهی میيابد و از دو ماه قبل برای درك اين ماه به آمادگی میرسد.
وی افزود: روزه گرفتن در ماه رمضان تنها يك وسيله محرك است كه انسان بتواند از اين طريق در فاز اين ماه قرار بگيرد و ديگر لوازم مهم در رمضان، از جمله تقرب به خدا، ذكر، قرائت قرآن، كمك به مردم، اطعام فقرا و اقارب و... چاشنی رسيدن به خدا هستند.
اين استاد حوزه يادآور شد: ماه رمضان را ماه قرآن نيز ياد میكنند و بر همه مسلمانان و مومنان است كه در اين زمينه با درك اهميت و جايگاه قرآن با انس بيشتر با كلام الهی، نسبت به قرآن و فهم قرآن اقدام كنند؛ در حقيقت شايد بالاتر از قرائت قرآن، فهم آيات الهی و تفكر در اين آيات و رسيدن به جلوههای نورانی هدايت قرآنی است كه به همين دليل بايد از تك تك لحظات اين ماه برای رسيدن به خدا از طريق كلام وحی تلاش كنيم.
امامی بيان كرد: روايات بسياری از حضرات معصومين(ع) پيرامون فلسفه روزهداری نقل شده است كه از آن ميان، روايتی از حضرت ثامنالحجج در اسناد شيعه به يادگار مانده است كه به زيبايی به ابعاد روزه و ماه رمضان اشاره دارد؛ در اين روايت، حضرت میفرمايند كه «انما امروا بالصوم لكى يعرفوا الم الجوع و العطش، فيستدلوا على فقر الآخرة، و ليكون الصائم خاشعا ذليلا مستكينا ماجورا و محتسبا عارفا، صابرا على ما اصابه من الجوع و العطش، فيستوجب الثواب مع ما فيه من الامساك عن الشهوات و يكون ذلك واعظا لهم فى العاجل و رائضا لهم على اداء ما كلفهم و دليلا لهم فى الآجل و ليعرفوا شدة مبلغ ذلك على اهل الفقر و المسكنة فى الدنيا فيؤدوا اليهم ما افترض الله لهم فى اموالهم».
وی افزود: وقتى از حضرت درباره فلسفه روزه مىپرسند، مىفرمايد؛ همانا (مردم) مامور به روزه شدند تا بشناسند درد و ناگواریهاى گرسنگى و تشنگى را و آنگاه استدلال كنند بر سختیهاى گرسنگى و تشنگى و فقر آخرت، همچنان كه پيامبر (ص) در خطبه شعبانيه مىفرمود: واذكروا بجوعكم و عطشكم جوع يوم القيمة و عطشة، ياد آوريد از گرسنگى و تشنگى روزه داريتان گرسنگیها و تشنگیهاى روز قيامت را، كه اين يادآورى انسان را به فكر تدارك قيامت مىاندازد تا سعى كند، جد و جهد بيشترى در كسب رضاى خداوند و كمك به مخلوق ضعيفش بنمايد و آنان را از امكانات مادى و غير مادى خويش بهرهمند سازد.
امامی يادآور شد: آنگاه امام(ع) خصوصيات روزهدار را بر میشمرد كه هر آينه روزهدار بايد (به پيشگاه خداوند) بندهاى خاشع و ذليل و داراى استكانت و وقار باشد، (و خود و عمل خويش را) ماجور و مثاب دانسته (و بداند كه اعمال و زحماتش) به حساب مىآيد (و ناديده گرفته نمىشود) و در همه حال به آنچه كه انجام مىدهد از عبادات عارف باشد، و بر آنچه كه از گرسنگى و تشنگى به او مىرسد صبر كند و در آن هنگام با امساك از شهوات (و پيروى نكردن از نفس اماره بسوء) مستوجب ثواب فراوانى مىشود، (و خداوند اجر و ثواب عبادت روزهداريش را به او مرحمتخواهد فرمود) و اين اوصاف حميده (كه براى صائم ذكر شد) واعظ خوبى براى روزهداران در دنيا خواهد شد، (كه اثرات وضعى اين اوصاف كاملا در چهره و اعمال و رفتار آنان مشهود خواهد گشت).
وی افزود: در اين روايت آمده است كه واجب است بر روزهداران بر اداء آنچه كه مكلف به آنند و راهنماى خوبى براى آنان است در عالم عقبى، و آنان بايد بشناسند شدت و اهميت مشكلات فقرا و بيچارگان را كه تا رحمت آورند بر فقراء و مساكين در دنيا، سپس اداء نمايند حقوق آنان را كه خداوند در اموالشان مقرر فرموده است (يعنى اينطور نباشد كه خود خوب بخورند و بپوشند و ديگران گرسنه باشند).
اين استاد اخلاق حوزه يادآور شد: يكی از ابعاد ديگر روزهداری و به طور كلی ماه مبارك رمضان، بسته شدن شيطان در اين ماه و بازشدن دربهای آسمان است كه در اين زمينه روايات بسياری از روات شيعه و سنی نقل شده است؛ روايات بسيار زيادی بر بسته شدن دستان شيطان در اين ماه دلالت دارد؛ رسول الله (ص) فرمود كه «ان الشيطان ليجرى من ابن آدم مجرى الدم فضيقوا مجاريه بالجوع»، كه شيطان جريان مىيابد و نفوذ مىكند در فرزندان آدم، مانند جريان خون در بدن پس مجارى شيطان را در وجود خود به واسطه گرسنگى يعنى روزه تنگ نمائيد؛ از اين حديث نيز به اين حقيقت اشاره میشود كه وقتی بندگان با اراده خود در گرمای بالای 40 يا 50درجه در ساعات طولانی روزانه تابستان روزه میگيرند و نبايد گناهی مرتكب شوند كه روزه آنان باطل شود در حقيقت شيطان را در يك حالت تنگنا قرار میدهند چون روزهداری اعمالی دارد كه رعايت اين اعمال به طور اتوماتيكوار انسان را از بسياری از گناهان برحذر میدارد و شيطان نيز دست بسته خواهد ماند.
وی گفت: وقتی انسان در روز و حتی شب ماه رمضان خود را از دروغ، تهمت، ناسزا، شهوترانی، چشمچرانی، فريب ديگران، آزار و ستم ديگران و خوردن مال حرام منع میكند، مجال كمتری برای گمراه كردن مردم از سوی شيطان باقی میماند؛ اين درس بزرگی برای بندگان است كه اگر هميشه سعی كنند اينگونه رفتار كنند شيطان به جای يك ماه، هر دوازده ماه سال در بند خواهد بود و صرفا به ماه رمضان خلاصه نمیشود.