مدرس حوزه علميه ماكو با اشاره به آثار تربيتی و اخلاقی دعا در تقويت سلامت معنوی گفت براساس آيات و مفاهيم قرآنی خوف و رجاء نقطه ثقل در استجابت دعا معرفی شده است.
گروه انديشه: مدرس حوزه علميه ماكو با اشاره به آثار تربيتی و اخلاقی دعا در تقويت سلامت معنوی گفت: براساس آيات و مفاهيم قرآنی خوف و رجاء نقطه ثقل در استجابت دعا معرفی شده است.
|
حجتالاسلام سيامك جعفرزاده، مدرس حوزه علميه ماكو در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، با بيان اينكه در ادعيههای اسلامی بيشتر به آثار و تبعات گناهان اشاره شده و مورد توجه قرار گرفته است، گفت: دعا به نوعی جنبه آموزشی برای انسان دارد به طوری كه فرد میتواند به وسيله آن ارتباطی تنگاتنگ بين خود و خالق جهان هستی به صورت هميشگی و دائمی ايجاد كند.
وی با اشاره به آداب و شريط دعا كردن، خلوص نيت را از شرايط اوليه دعا عنوان كرد و افزود: زمان و شرايط دعا كردن بايد به گونهای باشد كه تقوای الهی را تقويت كند و بدون شك برخی از زمانها و مكانها در استجابت دعا موثر هستند.
حجتالاسلام جعفرزاده با بيان اينكه هميشه ميان جسم و روح رابطه متقابلی وجود دارد دعا را يكی از برنامههای عملی اسلام برای ذوب شدن در درگاه باریتعالی دانست و اضافه كرد: نجوا و مناجات زمانی میتواند اثر مطلوب بگذارد كه در خلوت، خفا و با خلوص نيت باشد.
وی با اشاره به جايگاه مترقی دعا در مكتب اسلام به ضرورت آسيبشناسی آن تأكيد كرد و يادآور شد: متاسفانه امروز بسياری هستند كه از اين طريق برای خود محلی برای كسب درآمد ايجاد كردند كه بايد جلوی آن گرفته شود چرا كه نتيجهای جز دينگريزی در جامعه نخواهد داشت.
حجتالاسلام جعفرزاده با اشاره به اينكه دعا و خواستن با خلوص نيت از خداوند يك سوی بحث است، تصريح كرد: نكته دوم در بحث دعا تلاش و پشتكار افراد در زندگی برای رسيدن به خواستههای مادی و معنوی است و صرف دعا كافی نيست.
اين مدرس حوزه خاطرنشان كرد: اگر در دعاهای وارد شده از ائمه اطهار و امامان معصوم(ع) دقت كنيم میبينيم كه بيشتر دعاها جنبه تربيتی و اخلاقی دارند و راه را برای رسيدن فرد به كمال مترقی انسان نشان میدهد.
وی با بيان اينكه گناه باعث ظهور بلا میشود گفت: اينكه ما دعا میكنيم كه خدايا ما را از گناهان دور بگردان يعنی متوجه آثار و تبعات آن هستيم و بدون شك ابزار اصلی برای تاثيرگذاری دعا در زندگی انسان توجه به تمامی ابعاد و جنبههای دعا است.
به گفته حجتالاسلام جعفرزاده در دعا كردن بايد خوف و رجاء را در نظر بگيريم و نااميد از درگاه الهی نشويم، از يك طرف بايد ترس داشته باشيم از گناهان كه زمينه را برای شقاوت دنيوی و اخروی انسان فراهم میكند و از طرف ديگر همواره به مهربانی و بخشش خداوند و توبه به درگاه لايزال الهی اميدوار باشيم چرا كه بدترين بندگان نااميدشدگان از درگاه خداوند هستند.
مدرس حوزه علميه ماكو معتقد است اگر جامعهای مأنوس با آداب و شرايط دعا باشد در خداوند ذوب میشود و اين حلقه اتصال به خدا بايد هميشه وجود داشته باشد.
وی با اشاره استنادات قرآنی مبنی بر اينكه خداوند از هر كس به اندازه توان و وسع او انتظار تكليف دارد، اظهار كرد: هر فردی بايد با توجه به وضعيت روحانی و جسمانی خود آرام آرام در مسير ارتقای سلامت معنوی از طريق تقيد به بايد و نبايدها و آموزههای دينی گام بردارد چرا كه عبادتی ارزشمند است، كه هميشگی باشد.
حجتالاسلام جعفرزاده در پايان تصريح كرد: امروزه متاسفانه عرفانهای كاذب به سبب به كارگيری شيوههای مختلف تبليغ، گيرايی بيشتری در بين حوانان دارند و شيطان با تزيين گناه انسان را از خدا دور میكند و تنها مسير مقابله با افكار و انحرافات شيطانی توسل به آيات و مفاهيم قرآنی و عمل كردن به آن است.