شرح دعای روز بيست و هشتم ماه رمضان در بيان آيتالله مجتهدی
خدايا در اين روز بهره مرا در استفاده از مستحبات بسيار گردان و در آن مرا در به ياد آوردن مسائل كرم نما و وسيله مرابين وسايل و اسباب به سوی حضرتت نزديك ساز، اى آنكه اصرار و سماجت اصراركنندگان مشغولش نمیسازد.
گروه انديشه: خدايا در اين روز بهره مرا در استفاده از مستحبات بسيار گردان و در آن مرا در به ياد آوردن مسائل كرم نما و وسيله مرابين وسايل و اسباب به سوی حضرتت نزديك ساز، اى آنكه اصرار و سماجت اصراركنندگان مشغولش نمیسازد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، آيتالله مجتهدی تهرانی، استاد برجسته اخلاق، همهروزه در روزهای ماه مبارك رمضان در بين نماز ظهر و عصر در مدرسه علميه خود به شرح دعای مختصر آن روز میپرداختند كه شرح دعای روز بيست و هشتم ماه مبارك رمضان در بيان ايشان به قرار ذيل است:
«اللهمّ وفر حظّی فيهِ من النّوافِلِ، واكْرِمْنی فيهِ بإحْضارِ المَسائِلِ، وقَرّبِ فيهِ وسيلتی اليكَ من بينِ الوسائل، يا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّين؛ خدايا در اين روز بهره مرا در استفاده از مستحبات بسيار گردان و در آن مرا در به ياد آوردن مسائل كرم نما و وسيله مرابين وسايل و اسباب به سوی حضرتت نزديك ساز، اى آنكه اصرار و سماجت اصرار كنندگان مشغولش نمیسازد».
«اللهمّ وفّر حظّی فيهِ من النّوافِلِ»؛ در شبانه روز برای نمازهای يوميه، نمازهای نافله وجود دارد كه انسان به وسيله آنها میتواند به خداوند عزوجل بيش از پيش تقرب جويد، چرا كه نمازهای نافله، نمازهای اضافه بر نمازهای واجب در شبانه روز میباشند كه ضعفهای نمازگزار در نمازهای واجب را از نظر توجه و حضور قلب در نماز به سوی خالق يكتا جبران میكند.
نمازهای نافله 34 ركعت است كه 8 ركعت آن نافله ظهر و 8 ركعت آن نافله عصر و 4 ركعت آن نافله مغرب و 2 ركعت آن نافله عشا و 11 ركعت نافله شب (كه 8 ركعت آن به عنوان نافله شب و 2 ركعت شفع و يك ركعت وتر بوده) و 2 ركعت نافله صبح است.
منظور از «وفر حظی فيه من النوافل» چيست؟ همانطور كه میدانيم در انجام هر كاری مخصوصاً كارهای نيك و صالح بايد از طرف خداوند برای هر بندهای توفيق حاصل شود تا بتواند آن را انجام دهد، لذا در اين روز برای آنكه بتوانيم نمازهای نافله را به جا آورده و از حظ و بهره معنوی آن به طور وافر بهرهمند گرديم. از خداوند خواستاريم كه ما را در اين روز از اين موهبت بزرگ محروم نگرداند.
«واكرمنی فيه باحضار المسائل»؛ هر يك از ما ممكن است كه امروز و لحظهای كه در آن نفس میكشيم و پلك میزنيم آخرين لحظات عمر ما باشد و بايد بار سفر از اين دنيای وانفسا بسته و به عالم آخرت كه جاودان و هميشگی است، سفر كنيم و آگاهيم كه خداوند از ما و از هرچه كه در اين دنيا با هر مسئوليتی و سمتی انجام دادهايم، سؤال و بازخواست خواهد كرد.
«ان تبدوا ما فی انفسكم او تغفوه يحاسبكم به الله»؛ هرچه كه در آشكار و نهان (انجام دادهايد) خداوند از شما محاسبه خواهد نمود و هر كسی نتيجه اعمال خود را میبيند: «فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ ، وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ ؛كسی كه به مقدار ذرهای كار نيك انجام داده باشد پاداشش را میبيند و كسی كه به مقدار ذرهای كار زشتی انجام داده باشد كيفر آن را میبيند» (زلزله/ 8-7).
با توجه به آيات و توضيح بالا در میيابيم منظور از «باحضار المسائل» همان آمادگی قبل از مرگ برای پاسخگويی به بازخواستهايی است كه از طرف ذات اقدس از انسان میگردد، چرا كه همه مسئوليم و داشتن مسئوليت در دنيا بسيار سنگين است و انسان را در عالم آخرت گرفتار بازخواست بيشتری میكند كه ما از خداوند خواستاريم كه در اين روز ما را برای حاضر كردن خود برای چنين روزی ياری كند.
«و قرب فيه وسيلتی اليك من بين الوسائل يا من لايشغله الحاح الملحين»: همان طور كه میدانيم در آخرت از تك تك اعضای بدن انسان، سؤال خواهد شد كه آيا در مسير طاعت الهی بودهاند يا نه كه با توجه به آن در میيابيم شايد منظور از «وسيلتی» در اين دعا همان اعضا و جوارح انسان باشد كه از خداوند میخواهيم كه وسايل (اعضا و جوارح) ما را نزديك خود سازد. يعنی اعضا و جوارح ما را تابع و فرمانبردار ذات اقدسش گرداند، نه تابع شيطان ملعون و رانده شده از درگاهش، كه اطاعت و فرمانبرداری از ذات اقدس خداوند مساوی با سعادت جاودانی است، اما نافرمانی از ذات اقدس او شقاوت ابدی است كه ما نيز در اين روز از خداوند خواستاريم تمام اعضا و جوارح ما را تابع دستوراتش كند و از شيطان ملعون دور كند.
