
آیتالله محسن غرویان، استاد برجسته حوزه علمیه قم به مناسبت هفته وقف در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از قم، اظهار کرد: در قرآن کریم در آیه 2 سوره مائده خداوند بیان فرموده است: «وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ»؛ در کار خیر که سبب تقوا و نگهداری انسان از گناه و معصیت میشود تعاون و همکاری داشته باشید و بر گناه تعاون نکنید.
وی تأکید کرد: وقف هم مصداق «تَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى» است که انسان زمینی، خانهای یا جنسی را وقف میکند تا در راه خدا از آن استفاده شود و موقوفٌ علیهم و کسانی که وقف برای آنان صورت گرفته است، فایدهبخش خواهد بود.
مدرس حوزه علمیه خاطرنشان کرد: موقوفٌ علیهم از نیت خیر واقف استفاده میکنند و وقف نیز در حقیقت استمرار وجودی خود واقف است؛ خود واقف ممکن است از دنیا برود اما چون اثر خیر و وقف او باقی است گویا او زنده است و برکات و آثار وجودی او استمرار پیدا میکند.
غرویان بیان کرد: وقف در حقیقت گسترش دادن شعاع وجودی انسان است؛ از این جهت، در روایات سفارش فراوان و در آیات تأکید شده است که انسانهایی که توانایی و مکنت مالی دارند برای بعد از مرگ خود نیز آثار وجودی و خیرات خود را با وقف کردن حفظ کنند.
وقف، کشت در دنیا برای برداشت در آخرت است
استاد برجسته حوزه علمیه قم افزود: در روایات داریم که دنیا کشتزار آخرت است؛ لذا هر چه در آخرت درو کنیم و بخواهیم محصولی بهدست آوریم باید در دنیا بکاریم و بذر آن را بپاشیم؛ وقف در واقع، بذر پاشیدنی در دنیا، برای درو کردن محصول در بهشت و آخرت است.
وی ادامه داد: هر کار خیری که در دنیا انجام دهیم در این عالم و نزد خداوند گم نمیشود و خداوند خود درشت و ریز اعمال را رصد میکند و در هیچ کجا عمل ما گم نمیشود؛ لذا اگر وقف میکنیم کار خیری در عالم هستی ایجاد میکنیم که هرگز فراموش نخواهد شد.
اولویت تبیین معارف وقف بر نشر احکام آن
این مدرس برجسته حوزه تأکید کرد: روحانیون باید مباحث معرفی وقف را بیشتر از احکام وقف بیان کنند؛ زیرا معارف مربوط به وقف انگیزه ایجاد میکند که انسانها به سمت این عمل بروند، احکام نیز برای کسی که انگیزه وقف برای او ایجاد نشده است معنایی ندارد؛ لذا باید معارف وقف بیان شود تا در مردم انگیزه وقف ایجاد گردد.
آیتالله غرویان ضمن تأکید بر احیای موقوفات قرآنی گفت: امام حسین(ع) نیازی به عزاداری ندارد، بلکه ما نیاز به امام حسین(ع) داریم و بهترین راه این است که بدانیم امام حسین(ع) از چه کاری بیشتر خشنود میشود؛ از این رو رضایت قلبی ایشان باید تأمین شود و مسلما حضرت و سایر ائمه(ع) بسیار خشنود میشوند که انسانی خانه یا زمینی وقف کند که فرزندان مسلمانان در آن خانه یا ساختمان قرآن بیاموزند و با آن انس بگیرند تا در نهایت اهل روضه و مجلس امام حسین(ع) در حقیقت کربلایی و عاشورایی شوند.