
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، حجتالاسلام مهدی ابراهیمی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد عصر چهارشنبه، 2 بهمنماه در نخستین کنگره بینالمللی سیره نبوی در طب که در مجتمع ولایت دانشگاه علوم پزشکی شیراز در حال برگزاری است، گفت: تحلیل و فهم بسیاری از مسائلی که در خصوص پزشکی به کار رفته به خصوص آنهایی که در روایات و احادیث آمده است نیازمند پیش زمینه است.
وی افزود: به طورکلی رابطهای که میان اسلام و مسائل پزشکی است بیشتر از رابطهای است که میان اسلام و سایر علوم وجود دارد؛ طبیعتاً در این زمینه دلایلی را میتوان مطرح کرد و مهمترین آن، این است که علم پزشکی بیشتر از علوم دیگر مورد نیاز و توجه انسانهاست و حیطه سلامت از نیازهای اولیه انسان است که بدون آن ادامه حیات انسان ممکن نیست بنابراین این گزاره از درخشش و ویژگی مهمتری در متون اسلامی برخوردار هستند.
حجتالاسلام ابراهیمی با تصریح اینکه روایات مربوط به طب باید از دو جنبه متنشناسی و سند به دقت بررسی شوند، گفت: سئوالی که مطرح میشود بررسی کدام یکی از اینها مقدم است یعنی وقتی با یک روایت پزشکی مواجه میشویم اول متن را بررسی کرده و فهم آن را به میان آوریم یا اول شناسه و سند آن را بررسی کرده و بعد به متن توجه کنیم.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد اظهار کرد: به نظر میرسد که در گزارههای پزشکی باید ابتدا به سراغ متن رفت این در حالی است که معمولاً در احادیث فقهی، فقها ابتدا به سراغ سند میروند.
وی در ادامه سخنان خود با بیان اینکه سه دیدگاه پیرامون علم و دین وجود دارد، گفت: دیدگاه اول این است که تمام دانشهای بشری در متون دینی وجود دارد و اگر علمی را نمیتوانیم از متون دینی استخراج کنیم باید با دقت و تدبر بیشتری تلاش کرده و آنها را استخراج کنیم؛ دراین دیدگاه بحث احادیث پزشکی خیلی پررنگ جلوه میکند.
حجتالاسلام ابراهیمی تصریح کرد: دیدگاه دوم درست در مقابل دیدگاه اول است و این دیدگاه معتقد است که کار دین بیان مسائل علمی نیست و برای هدایت انسان است؛ نه اینکه دین در مسائل علمی وجود ندارد اما همه اینها در راستای این است که ما به جهان آخرت و خدا نزدیک شود و این نزدیکی به آخرت است که جهان ما را ساماندهی میکند و این دیدگاه تمامی معنی روایات طبی عوض میکند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، به دیدگاه سوم اشاره کرد و گفت: این دیدگاه معتقد است در دین اشارههای علمی وجود دارد نه اینکه مطالب علمی روشمند وجود داشته باشد؛ قرآن و روایات برای هدایت ما هستند و اشاراتی علمی در آنها آمده است.
وی ادامه داد: این دیدگاه طرفداران زیادی دارد و در حقیقت راه بررسی مسائل علمی در متون دینی را باز میکند و به تعبیری علم را مفسر دین قرار میدهد نه ارزیابیکننده دین.
حجتالاسلام ابراهیمی در ادامه با اشاره به مطالب پزشکی موجود در متون دینی عنوان کرد: زبان دین یک زبان فرهنگی و ادبی است و یک زبان علمی مبتنی بر تجربه نیست و به تعبیری همان زبان عرف است.
این استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: ائمه اطهار(ع) و پیامبر(ص) پزشک نبودند بلکه رهبران معنوی بودند بنابراین شرایط مخاطب بر روی آنها تأثیرگذار است.