گروه اندیشه: معاون پژوهشی مؤسسه آموزش عالی حوزوی حکمت اظهار کرد: در شناخت رابطه دین و پیشرفت باید میان دین اصیل که از طرف خداوند بهعنوان برنامهاى کامل براى سعادت بشر آمده است با عقاید موهوم تفکیک قائل شویم.

به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، حجتالاسلام والمسلمین حمیدرضا شاکرین، معاون پژوهشی مؤسسه آموزش عالی حوزوی حکمت در نشست «دین و پیشرفت» ضمن بیان تعریف جامع از مفهوم پیشرفت گفت: از جمله مسائل اساسی در رابطه با الگوی اسلامی ـ ایرانی پیشرفت تعیین نسبت دین با پیشرفت و توسعه است.
شاکرین افزود: در بررسی این مسئله پیش از هر چیز لازم است میان دین اصیل و ناب و خالص که از طرف خداوند بهعنوان برنامهاى کامل براى زندگى و سعادت بشر آمده است با عقاید موهوم و خرافات که ساخته دست بشرى بوده و بهعنوان دین معرفى شده تفکیک قائل شد.
وی اظهار کرد: مراجعه به آموزههای قرآن و سخنان پیامبر(ص) و امامان(ع) نشان میدهد که دین حق الهى، بهترین برنامه رشد، تکامل و همساز با پیشرفت بشر در ابعاد مختلف زندگى است.
معاون پژوهش مؤسسه آموزش عالی حکمت با بیان اینکه عوامل متعددی در اسلام وجود دارند که بین این دین و رشد و حرکت و پویایی و پیشرفت پیوندی وثیق برقرار میکنند، گفت: از مجموع این امور روشن میشود که دین راستین الهی نه تنها نمىتواند عامل عقبماندگى و انحطاط باشد؛ بلکه راقیترین و اساسیترین بنمایه پیشرفت و تعالی انسان و جامعه بشری است.
وی تأکید کرد: در عین حال انحراف از مسیر دین حقیقی، رواج برداشتهای غلط از مفاهیم و آموزههای دینی و پارهای از عوامل دیگر در برخی از دورهها نقش مؤثرى در دور ماندن از قافله صنعت و پیشرفت داشته است و همین مسئله سبب شده است که برخی دین و پیشرفت را ذاتاً ناسازگار و آشتیناپذیر انگارند.
بنا بر این گزارش، همچنین در ادامه این نشست حجتالاسلام مهدی عبداللهی، عضو هیئت علمی گروه فلسفه پژوهشگاه نیز به نقد نظریه دین و پیشرفت پرداخت.
نشست علمی دین و پیشرفت ششمین نشست از سری نشستهای قطب علمی فلسفه دین دوشنبه، 15 اردیبهشت در تالار اندیشه مؤسسه آموزشی ـ پژوهی امام خمینی(ره) در قم برگزار شد.