
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، بیست و چهارمین جشنواره سراسری قرآن و عترت دانشگاههای فرهنگیان کشور طی روزهای 6 الی 9 خرداد در شیراز در حال برگزاری است.
شب گذشته، 7 خرداد مراسم شبی قرآنی ـ ادبی در حاشیه این جشنواره در جوار آرامگاه خواجه شیراز با حضور متسابقان برگزار شد.

این مراسم با تلاوت آیاتی چند از کلامالله مجید توسط فتحپور یکی از قاریان برجسته کشوری آغاز شد و سپس میرمعینی، مدیر جشنوارههای دائمی دانشگاههای فرهنگیان کشور خوشامدگویی کرد.

در ادامه این مراسم، تجلی، مدیر مجموعه حافظیه پیرامون حافظ و قرآن سخنرانی کرد و گفت: حافظ همیشه با قرآن شناخته میشود.
اصل و مبنای شعر حافظ، قرآن است
وی با تأکید بر اینکه اصل و مبنای شعر حافظ بر اساس قرآن است، گفت: خارج از قرآن نمیتوان اشعار حافظ را فهم و درک کرد.

تجلی با بیان اینکه حافظ انسان دینمداری است و مبنای تفکر و اندیشه او حقیقت دین است، گفت: معیار اصلی و کتاب اصلی در دین، قرآن است بنابراین اگر قرار است حافظ دین را بیان کند، تمام معارفی که میگیرد از قرآن است و این را در عبارات مختلف بیان میکند.
مدیر مجموعه حافظیه در ادامه سخنان خود به تطابق شعر حافظ با کلام قرآن پرداخت و آیاتی از قرآن را قرائت کرد و مفاهیم و مضامین این آیات را در اشعار حافظ بیان کرد.
به گزارش ایکنا، در ادامه این برنامه مشاعره قرآنی با حضور کودکان و خردسالان شیرازی برگزار شد که در آن هر کدام از شرکتکنندگان به وسیله واژههای آئینی که در قرآن کریم وجود دارد، ابیاتی را قرائت کردند.
بسیاری از اشعار حافظ ترجمه آیات قرآن است
در پایان این مراسم، بنایی، مدیر فرهنگی و هنری دانشگاههای فرهنگیان کشور سخنرانی کرد و گفت: بسیاری از اشعار حافظ ترجمه آیات قرآن است که در برخی مواقع مستقیم و در برخی مواقع همراه با کنایه و اشاره است.

بنایی عنوان کرد: مرحوم علامه طباطبایی یک تکنیک نو در تفسیر قرآن داشتند و آن تفسیر قرآن به قرآن بود بدین صورت که معنی و تفسیر هر آیه را در آیات دیگر قرآن بیان میکرد.
لزوم توجه به قرائت موضوعی آیات قرآن
مدیرکل فرهنگی و هنری دانشگاههای فرهنگیان کشور تأکید کرد: اگر قرآن را بهصورت موضوعی قرائت کرد، تدبر زیبایی را میتوان در آن استخراج کرد که منتهی به فهم زیبایی از آیات الهی میشود که علامه طباطبایی به این روش تفسیر قرآن به قرآن میگفتند.
وی خاطرنشان کرد: شعر حافظ نیز تفسیر حافظ به حافظ میشود یعنی حافظ یک شعر را در حالتی بیان کرده است و در مراتب سلوک دیگر نیز در مرتبهای قرار داشته و شعری را سروده و چند غزل بعد نیز بههمین شکل شعری را گفته است و اگر این شعرها را در کنار هم قرار دهیم، تفسیر شعر حافظ از دید خود حافظ به دست میآید.