کتاب «الحسین و بطلة الکربلا» به فارسی ترجمه شد
گروه اندیشه: کتاب «الحسین و بطلة الکربلا» اثر علامه شیخ محمدجواد مغنیه در لرستان به زبان فارسی ترجمه و در شاپورخواست خرمآباد منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، کتاب «گوشواره عرش» ترجمه فارسی کتاب الحسین و بطلة الکربلا اثر علامه شیخ محمدجواد مغنیه است که طی تیرماه امسال در انتشارات شاپورخواست خرمآباد منتشر شده است.
این کتاب توسط سیدرضا جزایری، عبدالرضا سلاحورزی و حسن صالحیراد به زبان فارسی ترجمه شده است. کتاب مذکور با شمارگان هزار نسخه در 95 صفحه با عناوین شامل زندگی آیتالله محمدجواد مغنیه، دوستی اهل بیت(ع)، رضای اهل بیت(ع)، رضای خداست، عزیمت امام و خانوادهاش به سمت عراق، روح نبی و وصی، چرا بر حسین(ع) میگرییم، اخلاق زینالعابدین(ع) و دوستی خدا و رسول(ص) است.
از عناوین دیگر این کتاب میتوان به روز عاشورا روز قیامت بود، دشمنی بر سر خدا، روز پیروزی، جنگ بدر و کربلا، خدا مادرم را بیامرزد، استواری دین نبی، در پیری و جوانی باطل را دوست نداشتم، قتلگاه حسین(ع) و امام حسین(ع) و شهدا از خاندان و فرزندان او اشاره کرد.
یادآور میشود، محمدجواد مغنیه، فرزند شیخ محمود، در سال 1322 ق، در روستای «طیردبا» لبنان بهدنیا آمد، محمدجواد هنوز چهار بهار را ندیده بود که مادرش را از دست داد، پدرش پس از مرگ همسرش که از سلاله پاک سادات بود، لبنان را به قصد عراق ترک کرد و محمدجواد در نجف، خط و حساب و زبان فارسی آموخت.
محمدجواد از همان کودکی تلاش میکرد که روی پای خود بایستد، جوانان روستا برای کار به بیروت میرفتند و هر کس به فراخور حال خود به کاری مشغول میشد، مغنیه نیز عازم بیروت شد، وی چون جثهای کوچک داشت و از انجام کارهای سنگین عاجز بود، دوستانش به او پیشنهاد کردند تا به کارهای سبکی مثل کتابفروشی بپردازد.
محمدجواد تشنه فراگیری علم و دانش بود، او تصمیم گرفت برای تحصیل علم، به نجف برود، به دلیل بدهی مالیاتی زمینهای پدرش به او جواز خروج از لبنان را نمیدادند، او بدون جواز به راه افتاد و به کمک راننده نیکوکاری وارد عراق شد و به خانه برادرش در نجف رفت و نیز مدتی به دستفروشی پرداخت تا بتواند مخارج خود و خانواده را تأمین کند.
محمدجواد پبش از رفتن به نجف، کتاب «اجرومیه» و مقداری از قطرالندی را خوانده بود او قطرالندی را پیش برادر خود تکمیل کرد ولی اجرومیه را نزد سیدمحمدسعید فضلالله دوباره خواند، وی همچنین منطق، مطول و مقداری از اصول را نزد این عالم بزرگوار خواند.
سیدمحمدسعید فضلالله او را دوست داشت و هنگامیکه به او درس میداد هیچ نکتهای را فروگذار نمیکرد و تا زمانیکه مطمئن نمیشد که محمدجواد درس را کامل فهمیده است؛ درس بعدی را شروع نمیکرد.
محمدجواد جلد دوم کفایةالاصول و قسمتی از مکاسب را نزد آیتاللهالعظمی خوئی خواند، او جلد دوم کفایةالاصول را دوباره نزد مرحوم شیخ محمدحسین کربلایی خواند. از اساتید وی میتوان از آیتاللهالعظمی خوئی، شیخ عبدالکریم مغنیه، برادر بزرگتر مغنیه و سیدحسین حمامی را نام برد.
از مغنیه آثار زیادی به جا مانده است که از آن جمله میتوان به المرآة، المکمیت و دعبل، الاحکام شرعیه للمحاکم الجعفریه، التضحیه، مع بطله کربلا، من زوایا الادب، الوضع الحاضر فی جبل العامل، الشیعه و التشیع، مع الشیعه الامامیه، الاثنا عشریه و اهل البیت(ع)، الشیعه و الحاکمون، الاسلام مع الحیاة، الله و العقل، الأخره و العقل، المهدی و المنتظر و العقل، علی و القرآن، مفاهیم انسانیه فی کلمات الامام الصادق(ع)، بین الله و الانسان، الاثنا عشریه، مذاهب و مصطلحات فلسفیه، الفقه علی المذاهب الخمسیه، قیم اخلاقیه فی فقه الامام الصادق(ع)، فضائل الامام علی(ع)، دول الشیعه، علی و الفلسفه اشاره کرد.
همچنین، معالم الفلسفه و الاسلامیه، نظرات فی التصوف، فلسفه المبدأ و المعاد، فلسفه التوحید والولایه، السلام بنظریه عصریه، مع العلماء النجف، هذا فی الوهابیه، من هنا و هناک، الوجودیه و الغثیان، فقه الامام الصادق(ع)، التفسیر الکاشف، فی ظلال نهجالبلاغه، فلسفه اخلاق فی الاسلام، علم الاصول الفقه فی ثوبه الجدید، الاصول الاثبات فی فقه الجعفری، التفسیر المبین، التفسیر الصحیفه السجادیه، من ذا و ذاک، صفحات لوقت الفراغ، تجارب محمدجواد مغنیه بقلمه، من آثار اهل البیت(ع)، دلیل الموالی للنبی و آله، من وحی الاسلام، اسرائیلیات و المختصر الجامع فی فقه جعفر الصادق(ع) از دیگر آثار وی است.
مغنیه که تا سال 1384 قمری از بیماری قلبی رنج میبرد سرانجام در 19 محرم سال 1400 قمری در لبنان دار فانی را وداع گفت. جسد وی به نجف اشرف منتقل شد و سپس آیتاللهالعظمی خویی بر وی نماز گزارد و در یکی از اتاقهای حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد.
