
آیتالله اسدالله ایمانی، نماینده ولی فقیه در استان فارس در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، با اشاره به نقش امام صادق(ع) در تداوم و تقویت فقه شیعی گفت: با توجه به فضایی که در جامعه اسلامی آن روز به وجود آمد یعنی خلأ قدرت ایجاد شد امام صادق(ع) راه امام باقر(ع) را در توسعه فرهنگ و نشر اندیشه پیامبر(ص) از طریق اهل بیت دنبال کرد.
تبیین شرایط فضای زمان امام صادق(ع)
وی افزود: امام باقر(ع) و امام صادق(ع) در فضایی کار را شروع کردند که بنی امیه به دنبال ظلمهای فراوانی که انجام داده بودند و ستمکاریهای بسیار زیاد، از دید مردم ساقط شده بودند و فضای انقلابهای فراوانی به وجود آمده بود و در اوج ضعف و ناتوانی خود به سر میبردند.
آیتالله ایمانی ادامه داد: بنی عباس هم که از فضا سوء استفاده میکردند و از آنچه رخ داده بود موج سواری داشتند اما هنوز نتوانسته بودند به مراد خود دست یابند و این وسط امام باقر(ع) و امام صادق(ع) بیشترین بهره را در تربیت شاگردان داشتند.
بعد از حکومت حضرت علی(ع) فقه شیعه دچار رکود شده بود
امام جمعه شیراز اضافه کرد: فقه شیعه بعد از حکومت مولا امیرالمؤمنین(ع) به خاطر خفقان دوران معاویه و بعد استبداد شدید یزید و مروان و عبدالملک دچار رکود شدیدی شده بود و اجازه پیدا نشده بود که فقه شیعه بازگو شود، اما در این دوره امام باقر(ع) و امام صادق(ع) شاگردانی را تربیت کردند و فقه شیعه را مبسوط بیان داشتند به نحوی که برخی از شاگردان امام صادق(ع) هر کدام 20 هزار حدیث یا کمتر یا بیشتر از امام صادق(ع) حفظ و ثبت کرده بودند.
اشاره به علل نامگذاری مکتب شیعه به نام مکتب جعفری
وی خاطرنشان کرد: آن امام همام شاگردانی تربیت کرده بودند که در یک عصر و یک دوره در مسجد کوفه بیش از 900 نفر صاحب کرسی تدریس بودند که همگی از شاگردان امام باقر(ع)، امام صادق(ع) و امام موسی کاظم(ع) محسوب میشدند.
آیتالله ایمانی با بیان اینکه این فضا، یک فضای استثنایی در تاریخ اهل بیت(ع) بود، گفت: این امامان بزرگوار از این فضا حداکثر استفاده بهره بردند و به همین دلیل فقه شیعه که توسط امام صادق(ع) تبیین و بازگو شد، به نام فقه جعفری و مکتب جعفری نامگذاری شد.