بزرگداشت شهید اندرزگو در مشهد برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، مراسم یادواره و بزرگداشت شهید حجت‌الاسلام سیدعلی اندرزگو روز گذشته، سوم شهریورماه با حضور اقشار مختلف مردم و جمعی از طلاب در مدرسه علمیه عباسقلی خان شاملو مشهد برگزار شد.

در ابتدای مراسم، پس از قرائت آیاتی از کلام الله مجید و پخش کلیپی تصویری از شهید اندرزگو، حجت‌الاسلام محمدعلی خیرآبادی، مدیر مدرسه علمیه عباسقلی خان شاملو مشهد گفت: تعظیم این گونه شعائر و شخصیت‌ها و همچنین پیام‌رسانی مجاهدت‌های آن‌ها به نوعی وظیفه ما است؛ من در زمان مبارزات انقلابی ایران دورادور با نام و آوازه شهید اندرزگو آشنا بودم، اگر این شهید بزرگوار می‌توانست از دست ساواک فرار کند، می‌توانست ذخیره خوبی برای انقلاب اسلامی ایران باشد.

در ادامه مراسم، حجت‌الاسلام محمدمهدی ماندگاری، مدرس حوزه و دانشگاه، معتقدان، مبلغان و مروجان اسلام را به سه دسته تقسیم کرد و گفت: دسته اول، با اعتقادات خوب حرف زده و به وسیله آن توجیه، کاسبی و بازی می‌کنند که ان‌شاءالله کسی جزء این دسته نباشد، دسته دوم، افرادی هستند که با اعتقادات زندگی کرده و در انجام کارها خیلی به نتیجه فکر نمی‌کردند بلکه برای آنها مهم انجام وظیفه بوده است؛ همانند شهید اندرزگو که امام خمینی(ره) در وصفش می‌فرماید: «او به تنهائی نیمی از انقلاب بود»، دسته سوم نیز افرادی را شامل می‌شود که خودشان هم نمی‌فهمند کجا هستند و سرگردانند، برای مثال ما افرادی قبل از انقلاب داشتیم که بسیار شدید انقلابی بودند اما متأسفانه پس از پیروزی انقلاب تغییر عقیده دادند.

حجت‌الاسلام ماندگاری با اشاره به روایتی از امام صادق(ع) اظهار کرد: روزی شخصی سه مرتبه از امام صادق(ع) پرسید: چرا مقداد، صحابی رسول خدا(ص) بین تشییع‌کنندگان پیکر حضرت زهرا(س) نبود، ایشان تا سه مرتبه به او پاسخی ندادند تا اینکه در بار آخر فرمودند: «بدین خاطر که نزدیک بود شایعات مطرح شده در آن زمان، بر روی شخص مقداد هم اثر بگذارد».

وی در ادامه با اشاره به آیه 20 سوره شوری «مَن کَانَ یُرِیدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِی حَرْثِهِ وَمَن کَانَ یُرِیدُ حَرْثَ الدُّنْیَا نُؤتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِن نَّصِیبٍ، کسى که کشت آخرت بخواهد براى وى در کشت‌اش مى‏‌افزاییم و کسى که کشت این دنیا را بخواهد به او از آن مى‏‌دهیم و[لى] در آخرت او را نصیبى نیست»، گفت: اگر نیت‌مان از درس خواندن دنیائی باشد، خداوند قسمتی از آن را می‌دهد اما اگر فراتر از این باشد هم بعد دنیائی و هم بعد آخرتی نصیب ما می‌شود.

استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه شهید اندرزگو هم مانند شهید بهشتی یک ملت بود برای ملت ما، ابراز کرد: هرکس خداترس باشد، خداوند ترس او را در دل سایر افراد می‌اندازد، همانند شهید سیدعلی اندرزگو به طوری که یک اکیپ و لشکر رژیم شاهنشاهی به دنبال او بودند اما هر چه تلاش می‌کردند به او دست نمی‌یافتند.

وی با اشاره به اینکه شیطان به وسیله ترس و حزن به سراغ افراد می‌آید، گفت: شهید اندرزگو ریشه‌های این دو عامل را در خودش، از بین برده بود، ریشه ترس در سه عامل است: اول بزرگ نمائی شیطان که ما باید در مقابلش بگوئیم «الله اکبر»، امام خمینی(ره) زمانی گفت «آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند» که کسی جرأت گفتن این جمله را نداشت؛ اکثر شهدای ما در جنگ تحمیلی نیز در این امتحان کم نیاوردند.

حجت‌الاسلام ماندگاری دومین عامل ترس را ضعف‌های درونی خود ما دانست و افزود: علی‌رغم تبلیغات منفی رژیم گذشته که دائم به مردم می‌گفت: ما نمی‌توانیم، امام خمینی(ره) گفت: ما می‌توانیم که این شعار رهبر معظم انقلاب نیز هست؛ شهید اندرزگو هیچ‌گاه به خودش متکی نبود بلکه همیشه به لطف خداوند و عنایت ائمه اطهار(ع) چشم داشت، امثال این شهید در کنار امام خمینی(ره) معلم شهیدان بودند و این سیره را آن‌ها به سایر شهدا آموختند.

وی با بیان اینکه توکل و توسل در زندگی شهید اندرزگو موج می‌زد، ابراز کرد: این شهید با توکل و توسط با ماشین پر از اسلحه بدون ترس از کنار مأموران حکومتی عبور می‌کرد، متأسفانه ما هنوز خود را وصل نکرده و امدادهای غیبی را درک نکرده‌ایم.

استاد حوزه و دانشگاه سومین ریشه ترس را اختلاف دانست و اظهار کرد: شهید اندرزگو در طول دوران مبارزاتی‌اش با کسی اختلاف نداشت، امروزه هم رهبر معظم انقلاب همگان را به حفظ وحدت و دوری از اختلاف دعوت می‌کنند.

وی ریشه حزن را از دست‌دادن دنیا عنوان کرد و گفت: هرکس در مسیری مانند انقلاب باشد قطعاً در جاهائی دنیا را از دست می‌دهد و او نباید به خاطر اینکه دوستش به جایگاهی رسیده و او نرسیده است، غصه بخورد، امثال شهید اندرزگو برای هیچ کدام از کارهائی که کرده بودند به دنبال گرفتن عباراتی مانند حق مأموریت نبودند؛ او همواره ملازم ولایت بود، نه ذره‌ ی جلوتر از آن حرکت می‌کرد و نه ذره‌ای عقب‌تر از آن.