مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسانرضوی مطرح کرد
مادر بودن؛ مأموریتی الهی برای تجلی ربوبیت پروردگار
حجتالاسلام محسن فدایی با تأکید بر اینکه مادر در اسلام موجودی صرفاً عملگرا نیست، اظهار کرد: مادر بودن مأموریتی الهی برای تجلی ربوبیت پروردگار در زمین است و اگر مادران باور کنند که واسطه تجلی صفات الهی در پرورش انسانها هستند، این پیوند توحیدی و نگاه معرفتی، دغدغههای کاذب آنها را در این مسیر رفع خواهد کرد.
حجتالاسلام والمسلمین محسن فدایی، مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسانرضوی در گفتوگو با ایکنا از خراسانرضوی با اشاره به جایگاه رفیع و تکوینی مادر در نظام آفرینش، اظهار کرد: اگر مادران به حقیقت جایگاه بیبدیل خود معرفت پیدا کنند و حرکت و اراده خود را با این مقام ربانی همسو سازند، تحولات شگرفی در ساحت زندگی فردی و خانوادگی آنها رخ خواهد داد. مادر در اسلام موجودی صرفاً عملگرا نیست؛ بلکه آنچه او را از سایر موجودات متمایز میکند، شعور، نیت توحیدی و نوع نگاه معرفتی او به مأموریت الهی مادری است.وی با اشاره به تفاوت بنیادین میان رفتار غریزی و کنش آگاهانه افزود: تفاوت انسان با سایر موجودات در شعور، اندیشه و نیت اعمال او است. یک رفتار هرچند در ظاهر درست باشد، بدون پشتوانه معرفتی و نیت الهی به کمال نخواهد رسید؛ بنابراین در فرآیند تربیت، نوع نگاه معنوی و تربیتی مادر است که به تلاشهای او عمق و اثرگذاری میبخشد.
این مشاور امور خانواده و جوانان با تأکید بر اینکه آگاهی، کلید اصلی تربیت موفق است، تصریح کرد: اگر مادران باور کنند که واسطه تجلی صفات الهی در پرورش انسان هستند و با این باور قلبی و اراده مستحکم گام بردارند، فرزندانی تربیت خواهند کرد که جامعه را بهسمت صلاح و شکوفایی سوق میدهند. این آگاهی سبب میشود مادر بهجای دیدن محدودیتها و سختیهای ظاهری، فرصتهای بیبدیل معنوی و امدادهای الهی را مشاهده کند.
فدایی با بیان اینکه مادر گوهر گرانبهای فرزند را در اختیار دارد و باید برای پرورش و شکوفایی آن با منبع اصیل خلقت سنخیت پیدا کند، افزود: مادرشدن یک اتفاق تصادفی نیست، بلکه ساختار وجودی و روحی زن برای این مأموریت عظیم طراحی شده و خداوند تمام ابزارها و ظرفیتهای لازم را در نهاد او به ودیعه گذاشته است، بنابراین شناخت این پتانسیلهای درونی میتواند دغدغهها و نگرانیهای کاذب مادر را مرتفع سازد.
مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسانرضوی به اهمیت محوری حضور و مراقبت مادر در سالهای نخستین رشد اشاره کرد و گفت: فرزند تا دو سالگی نیاز مطلق و فوقالعادهای به آغوش، شیر و محبت بیشائبه مادر دارد، بهطوریکه هیچ عامل و ابزار بیرونی نمیتواند جایگزین آغوش آرامبخش او شود و مادری که از این ظرفیتهای قدسی غافل باشد، در مواجهه با چالشهای تربیت فرزند، دچار فرسودگی خواهد شد.
وی افزود: یک مادر باید بداند که مظهر صفت ربوبیت پروردگار در زمین است و این پیوند توحیدی است که قدرت پرورش انسان را به او اعطا میکند. اگر این مأموریت را بشناسد، منتظر فراهمشدن تمام شرایط مادی نمیماند؛ چراکه اقدام آگاهانه او مانند روشنکردن موتور محرکهای است که ظرفیتهای خفته را فعال کرده و تجربه شادکامی حقیقی و معنوی را برای او رقم میزند.
این مدرس حوزه و دانشگاه با اصلاح یک باور رایج در حوزه فرزندپروری گفت: بسیاری تربیت فرزند را سختترین کار جهان میدانند، اما حقیقت ملهم از آموزههای دینی این است که تربیت با رویکرد توحیدی و تکیه بر هدایتهای الهی، آسانترین کار عالم است. دشواریها زمانی بزرگ جلوه میکنند که مادر از منابع عظیمی که خدا در اختیارش گذاشته بیخبر باشد.
وی ادامه داد: الگوهای درخشان مادری در فرهنگ ایرانی ـ اسلامی نشان میدهد که چگونه یک مادر با اتکا به ایمان، در کنار مدیریت کانون خانواده و عبادت، فرزندانی صالح و پویا تربیت میکند. پویایی و سهولت این مسیر، در گرو فهم صحیح روشها و اتصال به منبع فیض الهی است.
فدایی با تشریح حقیقت توکل در مسیر تربیت فرزند اظهار کرد: توکل واقعی زمانی متجلی میشود که مادر بدون هراس از آینده و با اعتماد کامل به وعدههای الهی اقدام کند؛ عمل صالح اگر با توکل همراه نباشد، مانند درختی بیریشه است که در برابر طوفانهای زندگی دوام نمیآورد.
وی افزود: همانطور که رشد یک نهال نیازمند مراقبت مداوم و اعتماد بر قوانین تکوین است، شکوفایی فرزند نیز مستلزم حضور آگاهانه مادر و توکل به تشریع الهی است، زیرا تا زمانیکه حرکت و اقدام صورت نگیرد، برکات الهی نیز جاری نخواهند شد.
مدیر مرکز بنیاد ملی خانواده خراسانرضوی با بیان اینکه خدمت در راستای رشد یک انسان از بزرگترین حسنات است، اظهار کرد: مراقبت و تربیت صحیح یک فرزند در دوران کودکی، اثری مستقیم و ابدی بر سرنوشت او و جامعه دارد که ارزش آن حتی از بسیاری از امور عامالمنفعه ظاهری بالاتر است.
فدایی در پایان گفت: مادری فرورفتن در مسائل دنیوی نیست، بلکه مجرایی برای رهایی از تعلقات دنیا و تقرب به درگاه الهی است و اقدام بهموقع، شجاعانه و آگاهانه در امر فرزندآوری، مانع از هدررفت ظرفیتهای وجودی زن شده و پنجرهای رو به بینهایت رشد، معنویت و بهجت حقیقی به روی خانواده میگشاید.
انتهای پیام 
