فلسفه قیام امام حسین(ع) همان فلسفه سکوت ناب علوی است/ سیدالشهدا(ع)؛ شهید آگاه تاریخ

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از فارس، آیت‌الله احمد بهشتی، منتخب مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری شب گذشته، 22 آبان در مراسم دهه سوم محرم که در دانشکده مطالعات تطبیقی قرآن کریم شیراز برگزار شد، گفت: قیام سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) در ماه محرم سال 61 هجری یعنی قریب 50 سال بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام(ص) اتفاق افتاد.
وی با بیان اینکه آن امام همام چند ماهی درگیر این مسئله بودند، افزود: از زمانی که معاویه مرد و یزید جانشین  او شد، این برنامه امام حسین(ع) آغاز و منجر به این شد که حضرت از مدینه به مکه برود تا اینکه در ماه رجب به مکه رسیدند و در آنجا ماندند تا روز هشتم ماه ذی‌الحجه که حاجیان در آن روز برای انجام مناسک حج و رفتن به عرفات آماده می‌شوند.
آیت‌الله بهشتی ادامه داد: در چنین موقعیتی امام حسین(ع) از مکه خارج شد یعنی بدون اینکه حج را به جا آورد، به یک عمره اکتفا و به سمت عراق حرکت کرد بنابراین آن حضرت چند ماهی درگیر مسئله قیام و نهضت در برابر بنی امیه بود.
منتخب مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری با طرح این سئوال که آیا زمینه این قیام مربوط به همین ایام است؟ گفت: پاسخ این سئوال خیر است؛ زیرا مقدمات امام حسین(ع) از چند سال قبل فراهم شده بود یعنی امام از زمان معاویه خود را برای این قیام مهیا می‌کند.
وی با یادآوری اینکه امام مجتبی(ع) در سال پنجاهم هجری به شهادت رسید و سیدالشهدا(ع) به عنوان امام سوم شیعیان جانشین برادر شد، گفت: مقدمات قیام امام حسین(ع) از همین دوره‌ها و زمان‌ها فراهم شده است یعنی امام منتظر یک فرصت مناسب بود فرصتی که بتواند به خوبی از آن بهره‌برداری کند.
آیت‌الله بهشتی ابراز کرد: سئوالی که دوباره در اینجا مطرح می‌شود، این است که اصلاً چرا امام حسین(ع) قیام کرد؟ امام مجتبی(ع) و امام علی(ع) با 3 خلیفه هم دوره و درگیر بود اما قیام نکرد، پس چرا امام حسین(ع) در میان  این‌ها قیام کرد؟ یا اینکه خود امام حسین(ع) نیز در زمان معاویه قیام نکرد و قیام خود را در زمان یزید قرار داد؟
منتخب مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری اظهار کرد: شواهد تاریخی و قرائن نشان می‌دهد که حضرت منتظر فرصت بود تا در یک شرایط مناسب قیام کند، اما مگر چه مشکلی پیش آمده بود که حضرت قیام کرد؟
وی خاطرنشان کرد: زمانی که در آن شورای 6 نفری با عثمان بیعت شد و حضرت علی(ع) را از خلافت کنار زدند آنجا حضرت فرمود شما که با عثمان بیعت کردید می‌دانید که من سزاواتر از دیگران هستم اما حق من را ضایع کردید و قسم می‌خورم من تسلیم هستم در برابر همین حق کشی که شد تا امور مسلمانان رو به راه و درست باشد و فقط به خود من ستم شود و به دیگران ستم نشود و من تا آنجا تسلیم هستم اما اگر به مرحله‌ای رسیدید که من دیدم نه تنها به خودم ظلم شده است بلکه در حق مردم و جامعه اسلامی نیز ظلم می‌شود، آن زمان دیگر خاموش نمی‌مانم و حتماً قیام می‌کنم یعنی صبورانه با این حق کشی برخورد می‌کنم اما اگر بخواهید حق مسلمانان را پایمال کنید و به اسلام ضربه بزنید من در برابر شما می‌ایستم و قیام خواهم کرد.
آیت‌ الله بهشتی اضافه کرد:‌ صرف این فرمایش معلوم می‌شود اگر فقط حق خود امام ضایع شده باشد ولی حق امت و اسلام تا آنجایی که قابل قبول است،رعایت شود دیگر این‌ها لازم نمی‌دانند که قیام کنند لذا حضرت علی(ع) با هر سه خلیفه کنار آمد و فلسفه‌اش نیز همین است.
وی افزود: در ادامه امام علی(ع) فرمود من صبر و تحمل می‌کنم و می‌خواهم که خداوند به من اجر دهد و من زهد خودم را هم نشان می‌دهم نسبت به آنچه شیفته شدید اعم از مقام، زر و سیم و من اگر حکومت می‌خواهم نه برای پول، مقام و تجملات است لذا من نسبت به آن چیزی که حکومت را به خاطر آن می‌خواهید نه به دلیل خدمت، زهد دارم.
آیت‌الله بهشتی با بیان اینکه می‌توان گفت فلسفه سکوت ائمه و فلسفه قیام حضرت امام حسین(ع) در همین فرمایش حضرت علی(ع) نهفته است، گفت: شرایط در زمان معاویه به سمتی می‌رفت که حضرت علی(ع) فرموده بود اگر به مردم ظلم شود زیربار نمی‌رود و قیام می‌کند و در زمان امام حسین(ع) نیز شرایط همان است اما دیگر اسلامی برای بنی امیه مطرح نیست زیرا بنی امیه با اساس اسلام مخالف بودند.
منتخب مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری اظهار کرد: امامی که حفظ اسلام بر عهده اوست می‌تواند خاموش بنشیند یا اینکه باید منتظر فرصتی باشد و در برابر بنی امیه قیام کند و عدم مشروعیت بنی امیه را به مردم بفهماند زیرا متأسفانه مردم این را نمی‌فهمیدند و به عدم مشروعیت بنی امیه و مخصوصاً معاویه پی نبرده بودند.
وی گفت: افراد بسیاری بودند که حتی معاویه را از حضرت علی(ع) یا از صحابه پیامبر مانند ابوذر، سلمان، عمار، یاسر و غیره بالاتر می‌دانستند حتی به او خان‌المومنین می‌گفتند زیرا این مرد نیرنگ باز چنان نقشی را بازی کرده که بسیاری قداست معاویه را باور داشتند.
آیت‌الله بهشتی «ما سَلِمَتْ أُمُورُ الْمُسْلِمِینَ» را فلسفه سکوت ناب علوی  دانست و افزود: اما این سکوت به نفع امت و اسلام بود هرچند این صبر مانند خاری در چشم امیرالمومنین(ع) می‌ماند ولی به خاطر مصلحت اسلام و امت این را قبول می‌کند اما بنی امیه دیگر اسلام و امتی را قبول ندارد لذا سیدالشهدا(ع) خود را برای قیام آماده می‌کند و ساکت هم نیست.
منتخب مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه امام حسین(ع) در برابر معاویه قیام نکرد اما سکوت هم نکرد، گفت: تاریخ گواهی می‌دهد حضرت نمی‌توانست در مدینه مردم را دعوت کند و برایشان سخنرانی کند و قدرت حکومتی مانع اینکارها بود لذا در سفر حج تمام کسانی که در اطراف و اکناف جهان اسلام پیامبر(ص) را دیده و خدمتش رسیده بودند همه را دعوت کرد و یک همایش بسیار جالبی در منا برگزار کرد. آنجا چون سرزمین امن بود مزاحمش نمی‌شدند گرچه سال آخر یزید برنامه گذاشته بود که امام حسین(ع) را در همین حرم ترور کند و یک دلیل حرکت امام حسین(ع) به سمت عراق پیش از سفر حج همین بود.
وی با اشاره به اینکه یزید بسیار گستاخانه عمل می‌کرد اما معاویه با سیاست شیطانی عمل می‌کرد، گفت: یزید گستاخانه تصمیم می‌گرفت و عمل می‌کرد لذا جاسوسان تصمیم گرفته بودند که حضرت را در حرم امن خدا شهید کنند اما زمان معاویه اینگونه نبود خیلی وقت‌ها ظاهر را حفظ می‌کرد اما در آن برنامه‌ای که حدود یک هزار نفر از اصحاب و اطراف و اکناف حضور پیدا کرده بودند امام حسین(ع) یک خطبه ایراد کردند که این خطبه در کتاب‌های تاریخ ثبت و ضبط شده است.
آیت‌الله بهشتی با اشاره به شراب‌خواری و فسادهایی که یزید در زمان خود انجام می‌داد، گفت: اینها شرایط و مقدماتی بری قیام سیدالشهدا(ع) از زمان معاویه فراهم کرد ولی باید شرایط قیام مهیا شود که سال 60 و 61 این شرایط فراهم شد.
منتخب مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری با تأکید بر اینکه سیدالشهدا(ع) ناخودآگاه کشته نشد، گفت: آن امام همام آگاهانه شهید شدند نه ناآگاهانه حتی برخی کتاب‌هایی در این رابطه نوشتند تحت عنوان شهید آگاه یعنی آن امام می‌دانست که شهید می‌شود علاوه بر امام حسین(ع) حتی خاندان بنی‌هاشم نیز می‌دانستند که امام حسین(ع) شهید می‌شود.