هنر بايد در دامن فلسفه شكل گيرد و معطوف به تحولات اجتماعی و تاريخی باشد
گروه حوزههای علميه: رئيس پژوهشگاه هنر اسلامی با ذكر اين مطلب كه انسانهای ماورايی فيض را از آسمان و عالم بالا دريافت كرده و با نشر آن در زمين، تاريخساز میشوند، اظهار كرد: هنر بايد در دامن فلسفه و دانشهای وابسته به آن شكل بگيرد و قطعا با اين زمينه ماموريت آن معطوف به تحولات اجتماعی و تاريخی است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) حجتالاسلام والمسلمين مير باقری ظهر ديروز در همايش ملی قرآن و هنر اسلامی در مركز همايشهای دفتر تبليغات اسلامی در قم با اشاره به وظيفهمندی حوزههای علميه كشور در عرصه تلاقی بين دين و هنر، اظهار كرد: حضور در عرصه بسيار مهم است و بايد افراد متخصصی در اين عرصه وجود دارد.
وی افزود: نسبت بين قرآن و هنر را بايد در مقياس كلان مورد ارزيابی قرار داد: در نگاه اول بايد هنر و هنرمند را شناخت؛ به عبارت بهتر، هنرمند، انسانی احساسی است كه میتواند حسی كه در ديگران تجلی پيدا نكرده را بيرون كشيد و با زبان متناسب با مخاطب بيان كند.
رئيس پژوهشگاه هنر اسلامی، با اشاره به مولفههای هنر پيشرو، اظهاركرد: هنرمند پيشرو از آينده و جهان بزرگتری متولد شده است؛ او میخواهد، تنگاهای دنيای موجود را به مخاطبان منتقل كند و از اين رو توان تاثيرگذاری بر ديگران و انتقال مفاهيم ناب را دارد.
وی با ذكر اين مطلب كه يكی از عوامل اصلی در مديريت انسان، احساسات و عواطف اوست، عنوان كرد: هنرمند پيشرو بايد از مرزهای كنونی به سوی آينده پيش رود و از مسير احساس، حركتهای اجتماعی را بسوی آينده، مديريت كند.
ميرباقری يادآورشد : هنر، ناشی از يك نوع تعلق خاطر انسان و گرايش از درون است كه خلق حالبتها و موقعيتها و انديشهها و كلمات نغز و جهتده منجر میشود.
رئيس پژوهشگاه هنر اسلامی با اشاره به سير تحولات هنر در دنيا، عنوان كرد: هنر در عصر جديد ، در مقياس با برخوردهای تمدنی وجود پيدا كرده است؛ اين وجود و بروز و ظهور را در عرصههای مختلف به روشنی مشاهده میكنيم.
وی با اشاره به اهميت و تاثيرگذاری هنر بر فرايند توسعه و نياز عنوان كرد: هنر، به خصوص در عصر جديد اين نقش را به خوبی ايفا كرده است كه میتواند راه اثرگذاری بر توسعه را در ملل مختلف و همچنين ايجاد نياز اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و.. را مديريت كند.
وی افزود: در يان عرصه میتوان به سينما در عصر جديد اشاره كرد كه سينمای سلطه با احساسی كه در مخاطب خود ايجاد میكند معبری از وضعيت كنونی برای جامعه مخاطب و جهت دهی به آن را ايجاد میكند.
رييس پژوهشگاه هنر اسلامی با ذكر اين مطلب كه انسانهای ماورايی فيض را از آسمان و عالم بالادريافت كرده و به همين دليل با نشر آن در زمين، تاريخساز میشوند، اظهاركرد: هنر بايد در دامن فلسفه و دانشهای وابسته به آن شكل بگيرد و قطعا با اين زمينه ماموريت آن معطوف به تحولات اجتماعی و تاريخی است.
وی افزود: نسبت بين قرآن و هنر را بايد در مقياس كلان مورد ارزيابی قرار داد: در نگاه اول بايد هنر و هنرمند را شناخت؛ به عبارت بهتر، هنرمند، انسانی احساسی است كه میتواند حسی كه در ديگران تجلی پيدا نكرده را بيرون كشيد و با زبان متناسب با مخاطب بيان كند.
رئيس پژوهشگاه هنر اسلامی، با اشاره به مولفههای هنر پيشرو، اظهاركرد: هنرمند پيشرو از آينده و جهان بزرگتری متولد شده است؛ او میخواهد، تنگاهای دنيای موجود را به مخاطبان منتقل كند و از اين رو توان تاثيرگذاری بر ديگران و انتقال مفاهيم ناب را دارد.
وی با ذكر اين مطلب كه يكی از عوامل اصلی در مديريت انسان، احساسات و عواطف اوست، عنوان كرد: هنرمند پيشرو بايد از مرزهای كنونی به سوی آينده پيش رود و از مسير احساس، حركتهای اجتماعی را بسوی آينده، مديريت كند.
ميرباقری يادآورشد : هنر، ناشی از يك نوع تعلق خاطر انسان و گرايش از درون است كه خلق حالبتها و موقعيتها و انديشهها و كلمات نغز و جهتده منجر میشود.
رئيس پژوهشگاه هنر اسلامی با اشاره به سير تحولات هنر در دنيا، عنوان كرد: هنر در عصر جديد ، در مقياس با برخوردهای تمدنی وجود پيدا كرده است؛ اين وجود و بروز و ظهور را در عرصههای مختلف به روشنی مشاهده میكنيم.
وی با اشاره به اهميت و تاثيرگذاری هنر بر فرايند توسعه و نياز عنوان كرد: هنر، به خصوص در عصر جديد اين نقش را به خوبی ايفا كرده است كه میتواند راه اثرگذاری بر توسعه را در ملل مختلف و همچنين ايجاد نياز اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و.. را مديريت كند.
وی افزود: در يان عرصه میتوان به سينما در عصر جديد اشاره كرد كه سينمای سلطه با احساسی كه در مخاطب خود ايجاد میكند معبری از وضعيت كنونی برای جامعه مخاطب و جهت دهی به آن را ايجاد میكند.
رييس پژوهشگاه هنر اسلامی با ذكر اين مطلب كه انسانهای ماورايی فيض را از آسمان و عالم بالادريافت كرده و به همين دليل با نشر آن در زمين، تاريخساز میشوند، اظهاركرد: هنر بايد در دامن فلسفه و دانشهای وابسته به آن شكل بگيرد و قطعا با اين زمينه ماموريت آن معطوف به تحولات اجتماعی و تاريخی است.
