ايجاد بسترهای جهانی برای ظهور به معنای شيعه شدن همه مردم دنيا نيست
گروه حوزههای علميه: پژوهشگر عرصه مهدويت بر لزوم شكلگيری جريان جهانی در مسير تحقق وعده ظهور تاكيد كرد و گفت: اگر چه برای تحقق ظهور جامعه جهانی بايد در مسير ظهور حركت كنند اما اين امر به معنای شيعه شدن تمام مردم دنيا نيست.
حجتالاسلام والمسلمين مجتبی رضايی، پژوهشگر مهدويت و تاريخ اسلام، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآنی(ايكنا) با ذكر اين مطلب كه آينده ترسيم شده از سوی اديان، جهانشمول است، گفت: آيندهای كه يك دين، پيشروی بشر قرار میدهد همچون ترسيم آينده يك ملت و منطقه نيست بلكه وقتی اديان ابراهيمی آينده را ترسيم میكنند آيندهشان يك آينده جهانی است كه موعود مشترك دارند.
وی افزود: بنابراين منجی كه در دين يهود ذكر شده است، مختص به يهوديت نيست و همه مردم و همه جهان را در بر میگيرد؛ وقتی تعريف از موعود آينده به اين شكل انجام میشود، منطقا بايد بسترهای جهانی نيز برای آن ترسيم شود.
پژوهشگر مهدويت، عنوان كرد: نمیتوانيم انتظار داشته باشيم اين موعود جهانی باشد ولی امكاناتش منطقهای باشد كه قطعا جواب نمیدهد و مصيبتهای حضرت موسی(ع) و ديگر پيامبران الهی برای آنان نيز تكرار خواهد شد؛ نكته ديگر آن است كه اين بسترهای جهانی نيز با هم متفاوت است و در يك رتبه نيست؛ اين بستر جهانی به اين شكل نيست كه همه مردم مسلمان و شيعه شوند بلكه بستر جهانی اين است كه همه متناسب با هم كار كنند.
وی گفت: نمیتوانيم انتظار داشته باشيم كه اين افراد شيعه شوند مهم اين است كه در راستای حركت جهانی حركت كنند و در مسيری باشند كه جريان موعود را پيگيری كنند؛ موعود ما يك موعود ناشناخته نيست بلكه برنامههای كلی و مشخصی دارد كه از مهمترين آنها بحث عدالت است كه شامل اقتصادی و سياسی و فرهنگی و... است؛ جامعه جهانی بايد در مسير عدالت حركت كند كه بتواند تحمل موعود آخر را داشته باشد.
رضايی يادآور شد: برای پذيرش موعود جوامع حداقل بايد در جريان عدالتخواهی حركت كند؛ كسی كه در جريان عدالتخواهی حركت میكند به سمت امام زمان(عج) حركت میكند ولی با يك سری تفاوتها؛ وقتی مسير يكی است میتوانند با هم كنار بيايند و رفع ابهام كنند؛ آنها زمانی كه مشاهده میكنند چه فرهنگ عالی و والايی در اين عرصه وجود دارد خود به خود جذب آن میشوند و يا در مسير حركت آن قرار میگيرند.
وی گفت: در مسير يك رودخانه ممكن است در نقطهای، آب با شدت و در نقطهای آرامتر حركت كند ولی مهم آن است كه كل نقاط در مسير رودخانه حركت كنند؛ در بحث موعود جهانی و همگرايی جهانی در راستای موعود اين مطلب اهميت دارد كه كه همگی در مسير آن موعود حركت كنند.
رضايی اظهار كرد: البته در اين مسير طبيعی است كه شيعيان نسبت به گروههای ديگر مردم شتاب بيشتری دارند و الگوی راه بقيه هستند و در مرتبه بعد مسلمانان به طور كلی در اين مسير حركت میكنند؛ كم كم اين جريان به شكل فراگير، جهانی خواهد شد و همگان در مسير خواست و اراده منجی با او همراه خواهند شد.
اين پژوهشگر عرصه مهدويت عنوان كرد: يكی از مباحث چالشی در بحث خيزش جهانی برای ظهور آن است كه عدهای میپندارند برای ظهور حتما بايد همه در آن واحد تقاضای ظهور داشته باشند كه در واقع نيز چنين امری محال به نظر میرسد ولی تحولات جهانی، دنيا را به اين سمت پيش میبرد كه با خستگی جهانی از حكومتهای بشری همگان خواستار نگاه جديد در عرصه مديريت جهانی خواهند بود.
وی با اشاره به آيات الهی در اين زمينه تصريح كرد: قرآن كريم نيز در آيات بسياری مسلمانان را به تلاش برای پيروزی بر ظالمان و استقرار حكومت جهانی صالحان فراخوانده و وعده تحقق آن را نيز داده است و به حقيقت چنين امری در جهان به طور بسيار زيبا و به شكل يك معادله بینقص شكل خواهد گرفت.
وی افزود: بنابراين منجی كه در دين يهود ذكر شده است، مختص به يهوديت نيست و همه مردم و همه جهان را در بر میگيرد؛ وقتی تعريف از موعود آينده به اين شكل انجام میشود، منطقا بايد بسترهای جهانی نيز برای آن ترسيم شود.
پژوهشگر مهدويت، عنوان كرد: نمیتوانيم انتظار داشته باشيم اين موعود جهانی باشد ولی امكاناتش منطقهای باشد كه قطعا جواب نمیدهد و مصيبتهای حضرت موسی(ع) و ديگر پيامبران الهی برای آنان نيز تكرار خواهد شد؛ نكته ديگر آن است كه اين بسترهای جهانی نيز با هم متفاوت است و در يك رتبه نيست؛ اين بستر جهانی به اين شكل نيست كه همه مردم مسلمان و شيعه شوند بلكه بستر جهانی اين است كه همه متناسب با هم كار كنند.
وی گفت: نمیتوانيم انتظار داشته باشيم كه اين افراد شيعه شوند مهم اين است كه در راستای حركت جهانی حركت كنند و در مسيری باشند كه جريان موعود را پيگيری كنند؛ موعود ما يك موعود ناشناخته نيست بلكه برنامههای كلی و مشخصی دارد كه از مهمترين آنها بحث عدالت است كه شامل اقتصادی و سياسی و فرهنگی و... است؛ جامعه جهانی بايد در مسير عدالت حركت كند كه بتواند تحمل موعود آخر را داشته باشد.
رضايی يادآور شد: برای پذيرش موعود جوامع حداقل بايد در جريان عدالتخواهی حركت كند؛ كسی كه در جريان عدالتخواهی حركت میكند به سمت امام زمان(عج) حركت میكند ولی با يك سری تفاوتها؛ وقتی مسير يكی است میتوانند با هم كنار بيايند و رفع ابهام كنند؛ آنها زمانی كه مشاهده میكنند چه فرهنگ عالی و والايی در اين عرصه وجود دارد خود به خود جذب آن میشوند و يا در مسير حركت آن قرار میگيرند.
وی گفت: در مسير يك رودخانه ممكن است در نقطهای، آب با شدت و در نقطهای آرامتر حركت كند ولی مهم آن است كه كل نقاط در مسير رودخانه حركت كنند؛ در بحث موعود جهانی و همگرايی جهانی در راستای موعود اين مطلب اهميت دارد كه كه همگی در مسير آن موعود حركت كنند.
رضايی اظهار كرد: البته در اين مسير طبيعی است كه شيعيان نسبت به گروههای ديگر مردم شتاب بيشتری دارند و الگوی راه بقيه هستند و در مرتبه بعد مسلمانان به طور كلی در اين مسير حركت میكنند؛ كم كم اين جريان به شكل فراگير، جهانی خواهد شد و همگان در مسير خواست و اراده منجی با او همراه خواهند شد.
اين پژوهشگر عرصه مهدويت عنوان كرد: يكی از مباحث چالشی در بحث خيزش جهانی برای ظهور آن است كه عدهای میپندارند برای ظهور حتما بايد همه در آن واحد تقاضای ظهور داشته باشند كه در واقع نيز چنين امری محال به نظر میرسد ولی تحولات جهانی، دنيا را به اين سمت پيش میبرد كه با خستگی جهانی از حكومتهای بشری همگان خواستار نگاه جديد در عرصه مديريت جهانی خواهند بود.
وی با اشاره به آيات الهی در اين زمينه تصريح كرد: قرآن كريم نيز در آيات بسياری مسلمانان را به تلاش برای پيروزی بر ظالمان و استقرار حكومت جهانی صالحان فراخوانده و وعده تحقق آن را نيز داده است و به حقيقت چنين امری در جهان به طور بسيار زيبا و به شكل يك معادله بینقص شكل خواهد گرفت.
