نهمين همايش بينالمللی دكترين مهدويت/
تكيه بر سياستگذاری فطرتمحور؛ از معيارهای اساسی در تدوين راهبردهای تربيت زمينهساز
گروه انديشه: سياستگذاری دينپايه و فطرتمحور، تمركز بر فلسفه زمينهساز غيبت، تمركز بر شاخصهای تحكيمساز مبتنی بر واقعيات محيط انتظار و توجه به تبعيت ولايی در تربيت از معيارهايی هستند كه در تدوين راهبردهای تربيتی بصورت مؤثر و مستقيم حضور میيابند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، حجتالاسلام و المسلمين عابدين مرادی، پژوهشگر دينی در دومين روز نهمين همايش بينالمللی دكترين مهدويت به ارائه بحثی با عنوان معيارهای اساسی در تدوين راهبردهای تربيت زمينهساز پرداخت و گفت: معيارهای اساسی اهميت فراوانی در تربيت زمينهساز دارد كه با شناخت صحيح اين معيارها و بكارگيری آنها میتوان تمامی موانع و تهديدات و موضوعات مختلفی را كه در انحراف تربيت زمينهساز به وجود میآيد برطرف كرد.
مرادی در اشاره به معيارهای اساسی در تدوين راهبردهای تربيت زمينهساز گفت: تكيه بر سياستگذاری دينپايه و فطرتمحور، تمركز بر فلسفه زمينهساز عصر غيبت، تمركز بر شاخصهای تحكيمساز مبتنی بر واقعيات محيط انتظار، توجه به تبعيت ولايی در تربيت از معيارهايی هستند كه در تدوين راهبردهای تربيتی بصورت مؤثر و مستقيم حضور میيابند.
اين محقق و پژوهشگر افزود: توسعه خلاقيت تربيتی، تقويت قابليتهای اخلاقی و دينی، دفع تهديدات ضد مهدويت، مربی پايه بودن و تعليم دهنده بودن، دفع انحرافات موعودگرايی، تكيه بر فناوریهای نوين آموزشی و توجه به تقويت سرمايههای جامعه دينی از ديگر معيارهای اساسی هستند كه در تدوين راهبردهای تربيت زمينهساز نقش اصلی را بايد ايفا كنند.
وی با اشاره به نكات روشی در ترسيم معيارهای راهبردی در تربيت زمينهساز نيز گفت: ابتناء آموزشها بر اساس قرآن كريم، انطباق اهداف و روشها بر سيره و روش ناب ائمه(ع)، ترسيم رسالت غيبت و ظهور نقش امام زمان (عج) در نسل منتظر، اتكاء بر تدابير و چشمانداز گام به گام در ظهور امام زمان(ع) مواردی است كه در ترسيم معيارهای راهبردی در تربيت زمينهساز بايد مورد توجه قرار گيرد.
اين محقق و پژوهشگر از آيندهساز بودن و حكمتپايه و عقلانيتمحور بودن به عنوان ويژگیهای لازم الگوی راهبردی تربيت زمينهساز نام برد و افزود: چنين الگويی بايد كلان جامعه بشری و جهانی را در برگيرد و در حالی كه مبتنی بر اخلاق انسانی و تكامل فطری است، اهداف خود را بر اساس غايتهای بشر، خلقت انسان و تعبد الهی تعريف كند.
مرادی سپس به اصول و شيوههای راهبردی تربيت زمينهساز اشاره و عنوان كرد: اركان و شيوههای راهبردی تربيت زمينهساز بر اصولی نظير انتظار فرج، توسعه قدرت نظام دينی، خدمتگزاری در جهت اهداف حضرت، تلاش و پيگيری در زمينهسازی ظهور، پركاری و كوشش فراوان و پنجه افكندن با ظالمان و زورگويان قرار میگيرد.
وی پيشنهاد كرد كه برای گسترش تربيت زمينهساز در درجه اول، تفكر راهبردی و اصول تدوين نظام تربيت مختص و معطوف به اين امر شود و ادامه داد: جهت گسترش تربيت زمينهساز شناخت دقيق فرصتها و تهديدها و رابطه بين اين عوامل در راستای دستيابی به هدف چنين تربيتی است. بنابراين آنچه يك راهبرد را اثر بخش میكند روش بكار گرفته شده نيست، بلكه بصيرت نسبت به عوامل آن است كه می تواند يك راهبرد را قوی و ارزش آفرين كند و به همين خاطر جا دارد كه در يك راهبرد به اين موضوع پرداخته شود.
وی ارتقاء اثربخش و كارآمد تربيت زمينهساز و بالا رفتن سطح اعتماد و رضايت و توسعه تمكين جامعه اسلامی و موعودگرا را از عوامل مؤثر در اين راستا دانست و افزود: ارتقاء و تداوم سطح عمل و دلبستگی عملی نخبگان و مديران دولت زمينهساز به زمينهسازی ظهور و تحقق چشم انداز جامعه منتظر در افقهای زمانی بلند مدت از ديگر عواملی است كه در گسترش تربيت زمينهساز نقش خواهند داشت.
مرادی در اشاره به معيارهای اساسی در تدوين راهبردهای تربيت زمينهساز گفت: تكيه بر سياستگذاری دينپايه و فطرتمحور، تمركز بر فلسفه زمينهساز عصر غيبت، تمركز بر شاخصهای تحكيمساز مبتنی بر واقعيات محيط انتظار، توجه به تبعيت ولايی در تربيت از معيارهايی هستند كه در تدوين راهبردهای تربيتی بصورت مؤثر و مستقيم حضور میيابند.
اين محقق و پژوهشگر افزود: توسعه خلاقيت تربيتی، تقويت قابليتهای اخلاقی و دينی، دفع تهديدات ضد مهدويت، مربی پايه بودن و تعليم دهنده بودن، دفع انحرافات موعودگرايی، تكيه بر فناوریهای نوين آموزشی و توجه به تقويت سرمايههای جامعه دينی از ديگر معيارهای اساسی هستند كه در تدوين راهبردهای تربيت زمينهساز نقش اصلی را بايد ايفا كنند.
وی با اشاره به نكات روشی در ترسيم معيارهای راهبردی در تربيت زمينهساز نيز گفت: ابتناء آموزشها بر اساس قرآن كريم، انطباق اهداف و روشها بر سيره و روش ناب ائمه(ع)، ترسيم رسالت غيبت و ظهور نقش امام زمان (عج) در نسل منتظر، اتكاء بر تدابير و چشمانداز گام به گام در ظهور امام زمان(ع) مواردی است كه در ترسيم معيارهای راهبردی در تربيت زمينهساز بايد مورد توجه قرار گيرد.
اين محقق و پژوهشگر از آيندهساز بودن و حكمتپايه و عقلانيتمحور بودن به عنوان ويژگیهای لازم الگوی راهبردی تربيت زمينهساز نام برد و افزود: چنين الگويی بايد كلان جامعه بشری و جهانی را در برگيرد و در حالی كه مبتنی بر اخلاق انسانی و تكامل فطری است، اهداف خود را بر اساس غايتهای بشر، خلقت انسان و تعبد الهی تعريف كند.
مرادی سپس به اصول و شيوههای راهبردی تربيت زمينهساز اشاره و عنوان كرد: اركان و شيوههای راهبردی تربيت زمينهساز بر اصولی نظير انتظار فرج، توسعه قدرت نظام دينی، خدمتگزاری در جهت اهداف حضرت، تلاش و پيگيری در زمينهسازی ظهور، پركاری و كوشش فراوان و پنجه افكندن با ظالمان و زورگويان قرار میگيرد.
وی پيشنهاد كرد كه برای گسترش تربيت زمينهساز در درجه اول، تفكر راهبردی و اصول تدوين نظام تربيت مختص و معطوف به اين امر شود و ادامه داد: جهت گسترش تربيت زمينهساز شناخت دقيق فرصتها و تهديدها و رابطه بين اين عوامل در راستای دستيابی به هدف چنين تربيتی است. بنابراين آنچه يك راهبرد را اثر بخش میكند روش بكار گرفته شده نيست، بلكه بصيرت نسبت به عوامل آن است كه می تواند يك راهبرد را قوی و ارزش آفرين كند و به همين خاطر جا دارد كه در يك راهبرد به اين موضوع پرداخته شود.
وی ارتقاء اثربخش و كارآمد تربيت زمينهساز و بالا رفتن سطح اعتماد و رضايت و توسعه تمكين جامعه اسلامی و موعودگرا را از عوامل مؤثر در اين راستا دانست و افزود: ارتقاء و تداوم سطح عمل و دلبستگی عملی نخبگان و مديران دولت زمينهساز به زمينهسازی ظهور و تحقق چشم انداز جامعه منتظر در افقهای زمانی بلند مدت از ديگر عواملی است كه در گسترش تربيت زمينهساز نقش خواهند داشت.
