امام رضا(ع) با چه دعايی افطار میكرد
نقل است امام علیبن موسیالرضا(ع) هرگاه هلال ماه رمضان طلوع میكرد، رو به قبله میايستاد و دستان خود را به آسمان بلند میكرد؛ از خداوند میخواست آن را هلال مباركی قرار دهد و توفيق روزهداری، سلامت جسم و اطاعات از پروردگار متعال را طلب میكرد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، به نقل از واحد خبر و اطلاعرسانی بنياد بين المللی فرهنگی هنری امام رضا(ع) ، در دعای شصت و يكم كتاب «صحيفه رضويه جامعه» كه ترجمه آن، ارديبهشت امسال با حضور وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی در نمايشگاه بينالمللی كتاب تهران رونمايی شد، دعای امام علیبن موسیالرضا(ع) هنگام افطار بدين صورت بيان شده است:
عنه قال: من قال عند إفطاره: «اللّهم لكَ صُمنا بتوفيقك وعلی رِزقكَ اَفطَرنا بِاَمرك، فَتقبّلهُ مِنّا واغفر لنا، اِنّك اَنت الغَفورُ الرّحيم». غفرالله ما دخل علی صومه من النقصان بذنوبه.
از امام رضا(ع) نقل شده كه فرمودند: هر كس هنگام افطارش بگويد: «خداوندا! با توفيق تو برايت روزه گرفتيم و با دستور تو با روزیات افطار كرديم، پس آن را از ما بپذير و ما را بيامرز، به راستی كه تو خودت بسيار آمرزنده و بسيار مهربانی». خداوند هر نقص و عيبی را كه به خاطر گناهانش بر روزه او وارد شده، میآمرزد.
همچنين در جلد دوم صفحه 178 كتاب عيون اخبارالرضا(ع) آمده است كه عالم آل محمد(ص) در پاسخ به پرسش محمد بن سنان درباره فلسفه روزه فرمودند: «علّه الصوم لعرفان مسّ الجوع والعطش ليكون ذليلاً مستكيناً مأجوراً محتسباً صابراً، ويكون ذلك دليلاً له على شدائد الآخره، مع ما فيه من الانكسار له عن الشهوات، واعظاً له فی العاجل، دليلاً على الآجل ليعلم شده مبلغ ذلك من أهل الفقر والمسكنه فی الدنيا والآخره؛ علت روزه از براى فهميدن درد گرسنگى و تشنگى است تا بنده، ذليل و متضرع و مأجور و صابر باشد و شدائد آخرت را درك كند، علاوه بر اين كه در روزه اميال نفسانی شكسته شده و موعظهای هست براى امر آخرت و آگاهی از حال اهل فقر و تنگدستی در دنيا و آخرت.»
عنه قال: من قال عند إفطاره: «اللّهم لكَ صُمنا بتوفيقك وعلی رِزقكَ اَفطَرنا بِاَمرك، فَتقبّلهُ مِنّا واغفر لنا، اِنّك اَنت الغَفورُ الرّحيم». غفرالله ما دخل علی صومه من النقصان بذنوبه.
از امام رضا(ع) نقل شده كه فرمودند: هر كس هنگام افطارش بگويد: «خداوندا! با توفيق تو برايت روزه گرفتيم و با دستور تو با روزیات افطار كرديم، پس آن را از ما بپذير و ما را بيامرز، به راستی كه تو خودت بسيار آمرزنده و بسيار مهربانی». خداوند هر نقص و عيبی را كه به خاطر گناهانش بر روزه او وارد شده، میآمرزد.
همچنين در جلد دوم صفحه 178 كتاب عيون اخبارالرضا(ع) آمده است كه عالم آل محمد(ص) در پاسخ به پرسش محمد بن سنان درباره فلسفه روزه فرمودند: «علّه الصوم لعرفان مسّ الجوع والعطش ليكون ذليلاً مستكيناً مأجوراً محتسباً صابراً، ويكون ذلك دليلاً له على شدائد الآخره، مع ما فيه من الانكسار له عن الشهوات، واعظاً له فی العاجل، دليلاً على الآجل ليعلم شده مبلغ ذلك من أهل الفقر والمسكنه فی الدنيا والآخره؛ علت روزه از براى فهميدن درد گرسنگى و تشنگى است تا بنده، ذليل و متضرع و مأجور و صابر باشد و شدائد آخرت را درك كند، علاوه بر اين كه در روزه اميال نفسانی شكسته شده و موعظهای هست براى امر آخرت و آگاهی از حال اهل فقر و تنگدستی در دنيا و آخرت.»
