به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) آيتالله محمدتقی مصباح يزدی، شب گذشته 14 مرداد ماه در درس اخلاق رمضانی خود در بيت رهبری در قم، با اشاره به ابتلای مردم به انواع گرفتاریها، گفت: برای بسياری از مومنان اين سوال مطرح است كه چرا كافران و افراد بیدين بیدغدغهتر از آنان زندگی و آنان با اين همه بلا دست و پنجه نرم میكنند.
وی افزود: خدا پاسخ اين افراد را داده و فرموده است كه بلا، برای مومن است و مومن با هر بلا و مصيبت تعالی میيابد؛ خداوند هر كسی را كه بيشتر دوست دارد، بيشتر به بلا دچار میكند.
مصباح يزدی اظهار كرد: خداوند میفرمايد، كافران را به حال خود واگذاريم ولی مومنان با بلا تعالی میيابند؛ به هر حال بسياری از افراد بیدين با گناهان خود تنها گذاشته میشوند تا روز به روز به گناهان و بار عذابشان افزوده شود.
وی با ذكر اين مطلب كه مومن با صبر در بلا بر درجات خود میافزايد تصريح كرد: مومن، حتی اگر در يك جزيره دور افتاده و يا بر سركوهی تنها باشد باز هم شيطانی برای گرفتار كردن او به آنجا خواهد رفت.
عضو مجلس خبرگان رهبری، يادآور شد: امام صادق(ع) دنيا را زندان مومن معرفی كردند و به فردی كه از فقر شكايت كرد فرمودند كه چگونه انتظار داری در اين زندان نمور و تنگ، به شما خوش بگذرد؟.
وی گفت: دنيا همين است و نبايد توقع ديگری از آن داشته باشيم و مثلا توقع داشته باشيم كه اين دنيا برای ما مثل بهشت باشد؛ تنها در بهشت است كه مومنان طعم زندگی بی دغدغه را خواهند چشيد و با دوستان خوب خود به گفتوگو و معاشرت مشغول هستند و هر آنچه كه اراده كنند برای آنان فراهم است.
رئيس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره) يادآور شد: بسياری از افراد در همين دنيا به خوشی میپردازند و مشكلات كمتری نسبت به ديگران دارند كه در اين رابطه بايد گفت كه مومنان به درجه ايمان خويش بلای بيشتری را تحمل خواهند كرد.
مصباح يزدی يادآور شد: خدا هيچ مردمی را دوست ندارد مگر آنكه آنان را مبتلا میكند؛ اما بايد به ياد داشت كه بزرگترين سرمايه انسان در زندگی، مهر و محبت اهلبيت(ع) است؛ به حدی كه اگر واقعا بدانيم كه اين محبت چه ارزشی دارد، هيچ شيعهای خود را فقير نمیداند؛ محبت اهلبيت(ع) از هر سرمايهای بالاتر است و با هيچ گنجی در عالم نيز قابل قياس نيست.
استاد اخلاق حوزه گفت: ما ارزش ولايت را میدانيم و مزه آن را چشيدهايم و حاضر نيستيم آن را به هيچ قيمتی از دست بدهيم؛ چندی پيش شخصی كه شيعه شده بود داستانش را نقل میكرد كه پدر و مادرش چه بلايی بر سرش آوردند و با چوب به سرش زدند و و امروز بايد چند قرص بخورد تا بتواند حرف بزند و مدتها گرفتار بود و میرفت جاهای مختلف و بعد در كنار مسجد جمكران میخوابيد و در تمام اين مدت همه اين سختیها را تحمل كرد بود به دلخوشی اينكه محبت علی(ع) را در دل دارد.
وی اظهار كرد: ما به دليل اينكه اين محبت را رايگان به دست آورديم قدر محبت اهلبيت(ع) را نمیدانيم و در اين راه بايد هم معرفتمان را بيافزائيم و هم شكرگزار اين نعمت و به لوازماش ملتزم باشيم.
عضو خبرگان رهبری يادآور شد: برخی ديگر از انسانها هستند كه وقتی بلايی هم بر آنان وارد میشود احتياجی ندارند كه بگويد كه در آخرت اجر میبريم و به اميد اجر اخروی سختیها را تحمل میكنيم زيرا میگويند كه ما مملوك هستيم و مالك اصلی خداست و خدا هر جور كه دوست دارد با ما رفتار میكند.