حجتالاسلام والمسلمين محمدهادی رحيمیصادق، مدير حوزه علميه استان فارس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با اشاره به مسئله مهجوريت قرآن در جامعه و حوزه گفت: به طور كلی مهجوريت قرآن را كه خود قرآن نيز به آن اشاره كرده بايد از دو ساحت بررسی كرد.
وی افزود: يكی از اين دو ساحت مرتبط با انس شخصی و اجتماعی مردم با قرآن است يعنی از اين نظر كه مردم در طول شبانهروز وقت مناسبی را برای قرائت، تفسير، تدبر و همچنين اجرايی كردن اصول و قواعد قرآنی در زندگی نمیگذارند و به طور كلی آنچنان به اين حوزه تسلط ندارند.
پژوهشگر و استاد قرآن حوزه، يادآور شد: از حيث دوم نيز اين مهجوريت را میتوان در برنامهريزیهای آموزشی كلان در طبقهبندی برنامهای مورد بررسی قرار داد كه متاسفانه مهجوريت از نوع اول و به تبع آن نوع دوم در كشور ما و در بخشهای مختلف فراگير شده است.
وی گفت: به هيچ عنوان نمیتوان منكر توسعه گسترده فعاليتهای قرآنی در كشور و حوزهها شد ولی بايد دانست كه انتظارات از حوزه به عنوان نماد علم، تقوا، معنويت، پرچمداری از حريم قرآن و محل رجوع عامه در تمام مسايل معنوی و دينی بسيار بيشتر از چيزی است كه وجود دارد.
اين استاد قرآن تصريح كرد: شايد به دليل اينكه در فضای عمومی جامعه در سالهای اخير با تاكيدات رهبر انقلاب توجه به قرآن در همه عرصهها بيشتر شده است، از اين نظر بتوان حوزه را مورد نقد قرار داد كه با اين شتاب ملی به سوی برنامههای قرآنی پيش نرفته است؛ امروز موسسات قرآنی، برنامهها، بازیها، گروههای فرهنگی و حلقههای قرآنی در كشور به سرعت در حال رشد است ولی شايد بتوان گفت كه اين سرعت در حوزه كمتر به چشم خورده است.
وی گفت: يكی از وظايف اصلی طلاب در عرصه طلبگی، امامت جماعت و آموزش قرآن است و بسيار ناپسند كه حتی يك طلبه در روانخوانی قرآن مشكل داشته باشد؛ يك طلبه بايد در قرائت و ادای كلمات و حروف قرآن بهترين عملكرد را داشته باشد.
رحيمی صادق يادآور شد: اگر حتی بخش كمی از طلاب نيز در روانخوانی قرآن مشكل داشته باشند برای حوزه ضعف بزرگی است و به همين خاطر حتی يك طلبه هم نبايد در اين بخش مشكلی داشته باشد؛ نكته ديگر آن است كه در برنامهريزی آموزشی بايد سهم قرآن را در نظر گرفت و به عنوان محور همه درسها مطرح باشد و همپای فقه و اصول پيش برود.
وی گفت: نكته ديگر آنكه اگر بتوانيم مهجوريت را كم كرده و انس با قرآن را زياد كنيم تاثير بسياری زيادی در تمام عرصهها هم برای طلاب و هم برای جامعه دارد؛ به طور كلی قرآن اساسیترين منبع دين و احكام دينی است و همانگونه كه هميشه نيز علما و بزرگان حوزه بر آن صحه گذاردهاند تسلط و انس طلاب با قرآن اولين ضرورت تهذيبی و شكلگيری شخصيت روحی طلاب است كه هم در تهذيب، هم در پژوهش، هم در تبليغ و هم منبر و هم در زندگی بهترين دستگير و كمكرسان است.
مدير حوزه علميه استان فارس بيان كرد: يكی از كارويژههای اصلی كارطلبگی، منبر و خطابه و تبليغ تريبونی است كه به جرئت بايد گفت كه هيچ مفهومی چون قرآن نمیتواند در منابر ما گيرا و تاثيرگذار و اثر بخش و متقن باشد؛ به عنوان مثال منبری كه با خواب و رويا و برخی از روايات بسيار ضعيف پر شود و ذهنيتهای چند گانه در افراد ايجاد كند بهتر است يا منبری كه در آن معارف قرآن بيان شود؛ از طرفی قرآن و نهجالبلاغه برای يك فرد منبری برای همه عمر كافی است؛ همچنانكه حجتالاسلام قرائتی با تفسير قرآن خود سی و اندی سال تمام برنامههای خود در رسانه ملی و مراكز مختلف را سامان میدهد و هر روز نيز زايش اطلاعات و مفاهيم قرآنی دارد و هيچ وقت از موضوع و سخن، كم نمیآورد زيرا زايش معارف در ذات قرآن نهادينه شده است و فرد را از رجوع به كتب ديگر بینياز میكند.
مدير حوزه علميه استان فارس اظهار كرد: بدون شك كسی منكر اقدامات خوب مركز مديريت حوزه در برنامهريزی و اجرای طرحهای قرآنی در حوزه نيست؛ اگر نگاهی به شكل اين برنامهها در حوزه بياندازيم میبينيم كه تا چه حد حوزه به اين ضرورت نگاه مثبت داشته و در اين عرصه با سرعت به تلاش خود ادامه میدهد ولی بايد به ياد داشت كه اين مقدار از كار، كافی نيست زيرا معتقديم برای نهادينه شدن روح قرآنی در حوزه بايد قرآن جزو دروس اصلی محسوب شود.
اين استاد حوزه يادآور شد: وقتی دانشگاه الازهر با بيش از صدهزار دانشجو در رشتههای مختلف شرط حفظ قرآن را برای پذيرش دانشجويان خود اعلام میكند چرا چنين رويكردی در حوزه ما وجود نداشته باشد؛ اين رويكرد بايد در جذب و پرورش و حتی خروجی طلاب مورد نظر قرار داده شود و هر طلبهای بايد علاوه بر دروس حوزوی در حوزه قرآنی نيز يك استاد به تمام معنا باشد.
وی گفت: در پذيرش طلاب هم بايد به بحث قرآن توجه ويژهای شود و طلابی كه كمتر انسی با قرآن دارند تا زمانی كه اين ظرفيت در آنها ديده نشود جذب حوزه نشوند زيرا در آينده هم خود دارای مشكل خواهند شد و هم ممكن است آسيبهايی را نيز به دنبال داشته باشد.