گناباد -اميري-92.5.25/// سوخته///
نخستين سالگرد حجتالاسلام نقره، پژوهشگر قرآن در گناباد برگزار شد
گروه فعاليتهای قرآنی: مراسم اولين سالگرد ارتحال حجتالاسلام دكتر عباسعلی نقره، مسئول مركز راهبردی قرآن و پژوهش و عترتشناسی معاونت فرهنگی سپاه با حضور حجتالاسلام نقويان، سخنران و مرتضی طاهری، مداح كشوری اهل بيت(ع) ديشب، 24 مردادماه در گناباد برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، اين مراسم ديشب، 24 مردادماه بعد از نماز مغرب و عشاء با اقامه نماز جماعت، تلاوت قرآن، سخنرانی حجتالاسلام نقويان، از وعاظ برجسته كشور و استاد دانشگاه و قرائت دعای كميل يا صدای مرتضی طاهری با حضور ميهمانانی از شهرستانهای اطراف، امامان جمعه كاخك، گناباد، فيضآباد، فرماندار و مسئولان گناباد، معاون دانشگاه رضوی و اهالی شهيدپرور شهرهای كاخك، گناباد و بيدخت در محل مسجد جامع شهر بيدخت گناباد برگزار میشود.
حجتالاسلام نقويان در اين مراسم با تبيين سلسله هدايت از خداوند تا اولياء خدا به نقش روحانيون و علما در هدايت جامعه پراخت و گفت: انسان اگر خود و دنيا را درست بشناسد می تواند بر ظواهر چشم نواز دنيا چشم فرو بندد و باطن پر از نيش و نوش آن را درك كند.
وی با عنوان اينكه اين عالم زير و رو و پشت و پيش متغيير و لايه لايه ای دارد، افزود: اگر كسی دنيار بشناسد می بيند ظاهری بسيار زيبا دارد اما باطنی پر از نيش و شرنگ دارد و شناخت لايه های دنيا كار سخت است و كار هركسی نيست.
نقويان با بيان اينكه انسان در ته دل خود عمری دوگانه می خواهد ، گفت: انسان موقعی كه از دنيا می رود آرزو می كند كه دوباره برگرد و با استفاده از تجربه های عمر اول بتواند كارهای شايسته و از روی فهم انجام دهد كه اين غير ممكن است همانطوری علی (ع) در دعای كميل از اين دنيا می نالد و از خدا می خواهد و اشك می ريزد كه تو كمكم كن كه اين دلايه های پيچ در پيچ دنيا بتوانم به سلامت بگذرم.
وی با عنوان اينكه انسان در اين دنيا يك راه بيشتر برای هدايت ندارد تا از چاله به چاه نيفتد، افزود: پيامبر(ص) در حديثی می گويند: «إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا یُلْدَغُ مِنْ جُحْرٍ مَرَّتَیْنِ» مومن از يك سوراخ دو بار گزيده نمیشود.(الصراطالمستقيم، ج1، ص114).
نقويان با اشاره به اينكه شيطان سعی می كند از راههای مختلفی كه به ذهن شما نمی رسد و با دامهايی كه نهاده شما را از راه راست منحرف كند، افزود: خداوند در سوره اعراف آيه 27 می فرمايد: «یَا بَنِی آدَمَ لاَ یَفْتِنَنَّكُمُ الشَّیْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَیْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ یَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِیُرِیَهُمَا سَوْءَاتِهِمَا إِنَّهُ یَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَیْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّیَاطِينَ أَوْلِیَاء لِلَّذِينَ لاَ یُۆْمِنُونَ» ؛ «اى فرزندان آدم، زنهار تا شيطان شما را به فتنه نيندازد چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون راند، و لباسشان را از ايشان بركَند، تا عورتهايشان را بر آنان نمايان كند. در حقيقت، او و قبيلهاش، شما را از آنجا كه آنها را نمىبينيد، مىبينند. ما شياطين را دوستان كسانى قرار داديم كه ايمان نمىآورند.»
وی با بيان اينكه خداوند نور فرستاد تا انسان به راه راست هدايت يافته افزود: خداوند در آيه 35 سوره نور می گويد: «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَكَةٍ زَیْتُونِةٍ لَّا شَرْقِیَّةٍ وَلَا غَرْبِیَّةٍ یَكَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَن یَشَاء وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِيمٌ. خدا نور آسمانها و زمين است. مَثَلِ نور او چون چراغدانى است كه در آن چراغى، و آن چراغ در شيشهاى است. آن شيشه گویى اخترى درخشان است كه از درخت خجسته زيتونى كه نه شرقى است و نه غربى، افروخته مىشود. نزديك است كه روغنش- هر چند بدان آتشى نرسيده باشد- روشنى بخشد. روشنى بر روى روشنى است. خدا هر كه را بخواهد با نور خويش هدايت مىكند، و اين مثلها را خدا براى مردم مىزند و خدا به هر چيزى داناست.».
وی با عنوان اينكه منظور از نور خداوند در زمين انبياء،اوصيا و علما هستند گفت: خداوند با توجه به آيه های 45 و 46 سوره احزاب : « يا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذيراً وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنيراً ای پيامبر ، حقّا كه تو را گواه و شاهد ( اعمال امّتت به تحمل شهادت در دنيا و ادای آن در آخرت ) و مژده دهنده و بيم كننده فرستاديم و تو را دعوت كننده بسوی خدا به فرمان او قرار داديم ، و چراغی روشنی بخش!» پيامبر(ص) را به گونه ای قرار داده كه به بواسطه او مردم به سعادت خود و راه نجاتشان از تاريكهای بدبختی و گمراهی هدايت ميشوند.
نقويان با بيان اينكه بعد از پيامبران و حضرت محمد نور الهی در ائمه نمود پيدا می كند با اشاره به بخشی از زيارت جامعه كبيره می گويد: «السلام علی ائمه الهدی و مصابيح الدُّجا»درود بر امامان هدايت و چراغهای تاريكيها، امام كسی است كه با قرار گرفتن در اوج قلّه تكامل انسانیّت، چراغ رهروان راه كمال شده است و هر كس بخواهد از اين چراغ پرتو بگيرد و كامل شود بايد از راهی برود كه او رفته است.
وی اضافه كرد: در عيون الاخبار الرضا ع ج1 ص60 می خوانيم :« إِنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ ... مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ» به درستى كه حسين(عليه السلام) مصباح هدايت و كشتى نجات است ، امروز چراغ راه و كشتی نجات ما برای رسيدن به كمال انسانی است به شرط آنكه با دانش و آگاهی از نورش بهره گيريم و با عمل بر كشتی اش سوار شويم.
اين واعظ برجسته كشور با اشاره به اينكه چراغ و مشعل هدايت بعد از انبيا، و اوصيای گرانقدردر دست علما نهاده شده است، افزود: همانطور كه «امام صادق عليه السّلام در الكافی: ج 1، ص 32، فرمودند: إنَّ العُلَماءَ وَرَثَةُ الأنبِياءِ؛عالمان، وارثان پيامبران اند»علمای امت پيامبر(ص) نيز به عنوان حجت از طرف حجت الله كه پيامبر و ائمه معصومين اند زعامت و مرجعيت مردم را به عهده دارند و در زمان غيبت معصومين وظيفه مشعلداری و چراغ راه بودن را از جانب آنان بر عهده دارند.
مرحوم حجتالاسلام دكتر عباسعلی نقره در سال 1336 در خانواده مذهبی در شهر بيدخت گناباد متولد شد، وی در مدرسه ميرزا جعفر و نواب مشهد در محضر اساتيدی همچون حجتالاسلام اختری، هاشمینژاد، طبسی، حجت هاشمی، عاملی و مقام معظم رهبری ادامه داد.
دكتر عباسعلی نقره بعد از پايان جنگ حسب همان تكليف كه داشت، پس از اخذ مدرك ليسانس در همان رشته ادبيات عرب در دانشگاه تربيت مدرس ادامه تحصيل داد و در سال 1373 موفق به دريافت فوق ليسانس و در نهايت در سال 1376 مدرك تحصيلی دكترای ادبيات عرب را با نمره عالی از همين دانشگاه اخذ كرد. پايان نامه وی در مقطع دكتری تحقيق و پژوهش در ارتباط با تفسير كشاف كه از معتبرترين و علمیترين تفاسير قرآن بود كه به جنبههای ادبی و بلاغی قرآن رويكرد ويژه دارد؛ اين پژوهش مورد تشويق استادش جناب آقای دكتر حريرچی، از اساتيد برجسته كشور قرار گرفت.
ايشان علاوه بر تدريس در دانشگاه امام حسين(ع) و دانشگاه تهران مدتی به عنوان جانشين معاونت آموزش و پژوهش دانشگاه امام حسين(ع)، مدير گروه زبان و ادبيات عرب اين دانشگاه و معاونت آموزش دانشكده علوم انسانی دانشگاه امام حسين(ع) و مسئول مركز راهبردی قرآن و پژوهش وعترت شناسی معاونت فرهنگی سپاه انجام وظيفه كرد و با ارائه مقالات در همايشهای علمی ـ فرهنگی كشور و همچنين نويسندگی كتب اسلامی حضور جدی و فعال داشت.
وی پس از يك دوره دو ماهه كسالت در روز 21 ماه مبارك رمضانسال91 همزمان با شهادت مولای متقيان حضرت علی(ع) جان خود را به جانان تسليم نمود و در روز 23 ماه مبارك در مزار جعفرآباد بيدخت در كنار آرامگاه برادر شهيدش و ساير شهداء و مادر گراميشان به خاك سپرده شد و آرام گرفت.
حجتالاسلام نقويان در اين مراسم با تبيين سلسله هدايت از خداوند تا اولياء خدا به نقش روحانيون و علما در هدايت جامعه پراخت و گفت: انسان اگر خود و دنيا را درست بشناسد می تواند بر ظواهر چشم نواز دنيا چشم فرو بندد و باطن پر از نيش و نوش آن را درك كند.
وی با عنوان اينكه اين عالم زير و رو و پشت و پيش متغيير و لايه لايه ای دارد، افزود: اگر كسی دنيار بشناسد می بيند ظاهری بسيار زيبا دارد اما باطنی پر از نيش و شرنگ دارد و شناخت لايه های دنيا كار سخت است و كار هركسی نيست.
نقويان با بيان اينكه انسان در ته دل خود عمری دوگانه می خواهد ، گفت: انسان موقعی كه از دنيا می رود آرزو می كند كه دوباره برگرد و با استفاده از تجربه های عمر اول بتواند كارهای شايسته و از روی فهم انجام دهد كه اين غير ممكن است همانطوری علی (ع) در دعای كميل از اين دنيا می نالد و از خدا می خواهد و اشك می ريزد كه تو كمكم كن كه اين دلايه های پيچ در پيچ دنيا بتوانم به سلامت بگذرم.
وی با عنوان اينكه انسان در اين دنيا يك راه بيشتر برای هدايت ندارد تا از چاله به چاه نيفتد، افزود: پيامبر(ص) در حديثی می گويند: «إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا یُلْدَغُ مِنْ جُحْرٍ مَرَّتَیْنِ» مومن از يك سوراخ دو بار گزيده نمیشود.(الصراطالمستقيم، ج1، ص114).
نقويان با اشاره به اينكه شيطان سعی می كند از راههای مختلفی كه به ذهن شما نمی رسد و با دامهايی كه نهاده شما را از راه راست منحرف كند، افزود: خداوند در سوره اعراف آيه 27 می فرمايد: «یَا بَنِی آدَمَ لاَ یَفْتِنَنَّكُمُ الشَّیْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَیْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ یَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِیُرِیَهُمَا سَوْءَاتِهِمَا إِنَّهُ یَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَیْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّیَاطِينَ أَوْلِیَاء لِلَّذِينَ لاَ یُۆْمِنُونَ» ؛ «اى فرزندان آدم، زنهار تا شيطان شما را به فتنه نيندازد چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون راند، و لباسشان را از ايشان بركَند، تا عورتهايشان را بر آنان نمايان كند. در حقيقت، او و قبيلهاش، شما را از آنجا كه آنها را نمىبينيد، مىبينند. ما شياطين را دوستان كسانى قرار داديم كه ايمان نمىآورند.»
وی با بيان اينكه خداوند نور فرستاد تا انسان به راه راست هدايت يافته افزود: خداوند در آيه 35 سوره نور می گويد: «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَكَةٍ زَیْتُونِةٍ لَّا شَرْقِیَّةٍ وَلَا غَرْبِیَّةٍ یَكَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَن یَشَاء وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِيمٌ. خدا نور آسمانها و زمين است. مَثَلِ نور او چون چراغدانى است كه در آن چراغى، و آن چراغ در شيشهاى است. آن شيشه گویى اخترى درخشان است كه از درخت خجسته زيتونى كه نه شرقى است و نه غربى، افروخته مىشود. نزديك است كه روغنش- هر چند بدان آتشى نرسيده باشد- روشنى بخشد. روشنى بر روى روشنى است. خدا هر كه را بخواهد با نور خويش هدايت مىكند، و اين مثلها را خدا براى مردم مىزند و خدا به هر چيزى داناست.».
وی با عنوان اينكه منظور از نور خداوند در زمين انبياء،اوصيا و علما هستند گفت: خداوند با توجه به آيه های 45 و 46 سوره احزاب : « يا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذيراً وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنيراً ای پيامبر ، حقّا كه تو را گواه و شاهد ( اعمال امّتت به تحمل شهادت در دنيا و ادای آن در آخرت ) و مژده دهنده و بيم كننده فرستاديم و تو را دعوت كننده بسوی خدا به فرمان او قرار داديم ، و چراغی روشنی بخش!» پيامبر(ص) را به گونه ای قرار داده كه به بواسطه او مردم به سعادت خود و راه نجاتشان از تاريكهای بدبختی و گمراهی هدايت ميشوند.
نقويان با بيان اينكه بعد از پيامبران و حضرت محمد نور الهی در ائمه نمود پيدا می كند با اشاره به بخشی از زيارت جامعه كبيره می گويد: «السلام علی ائمه الهدی و مصابيح الدُّجا»درود بر امامان هدايت و چراغهای تاريكيها، امام كسی است كه با قرار گرفتن در اوج قلّه تكامل انسانیّت، چراغ رهروان راه كمال شده است و هر كس بخواهد از اين چراغ پرتو بگيرد و كامل شود بايد از راهی برود كه او رفته است.
وی اضافه كرد: در عيون الاخبار الرضا ع ج1 ص60 می خوانيم :« إِنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ ... مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ» به درستى كه حسين(عليه السلام) مصباح هدايت و كشتى نجات است ، امروز چراغ راه و كشتی نجات ما برای رسيدن به كمال انسانی است به شرط آنكه با دانش و آگاهی از نورش بهره گيريم و با عمل بر كشتی اش سوار شويم.
اين واعظ برجسته كشور با اشاره به اينكه چراغ و مشعل هدايت بعد از انبيا، و اوصيای گرانقدردر دست علما نهاده شده است، افزود: همانطور كه «امام صادق عليه السّلام در الكافی: ج 1، ص 32، فرمودند: إنَّ العُلَماءَ وَرَثَةُ الأنبِياءِ؛عالمان، وارثان پيامبران اند»علمای امت پيامبر(ص) نيز به عنوان حجت از طرف حجت الله كه پيامبر و ائمه معصومين اند زعامت و مرجعيت مردم را به عهده دارند و در زمان غيبت معصومين وظيفه مشعلداری و چراغ راه بودن را از جانب آنان بر عهده دارند.
مرحوم حجتالاسلام دكتر عباسعلی نقره در سال 1336 در خانواده مذهبی در شهر بيدخت گناباد متولد شد، وی در مدرسه ميرزا جعفر و نواب مشهد در محضر اساتيدی همچون حجتالاسلام اختری، هاشمینژاد، طبسی، حجت هاشمی، عاملی و مقام معظم رهبری ادامه داد.
دكتر عباسعلی نقره بعد از پايان جنگ حسب همان تكليف كه داشت، پس از اخذ مدرك ليسانس در همان رشته ادبيات عرب در دانشگاه تربيت مدرس ادامه تحصيل داد و در سال 1373 موفق به دريافت فوق ليسانس و در نهايت در سال 1376 مدرك تحصيلی دكترای ادبيات عرب را با نمره عالی از همين دانشگاه اخذ كرد. پايان نامه وی در مقطع دكتری تحقيق و پژوهش در ارتباط با تفسير كشاف كه از معتبرترين و علمیترين تفاسير قرآن بود كه به جنبههای ادبی و بلاغی قرآن رويكرد ويژه دارد؛ اين پژوهش مورد تشويق استادش جناب آقای دكتر حريرچی، از اساتيد برجسته كشور قرار گرفت.
ايشان علاوه بر تدريس در دانشگاه امام حسين(ع) و دانشگاه تهران مدتی به عنوان جانشين معاونت آموزش و پژوهش دانشگاه امام حسين(ع)، مدير گروه زبان و ادبيات عرب اين دانشگاه و معاونت آموزش دانشكده علوم انسانی دانشگاه امام حسين(ع) و مسئول مركز راهبردی قرآن و پژوهش وعترت شناسی معاونت فرهنگی سپاه انجام وظيفه كرد و با ارائه مقالات در همايشهای علمی ـ فرهنگی كشور و همچنين نويسندگی كتب اسلامی حضور جدی و فعال داشت.
وی پس از يك دوره دو ماهه كسالت در روز 21 ماه مبارك رمضانسال91 همزمان با شهادت مولای متقيان حضرت علی(ع) جان خود را به جانان تسليم نمود و در روز 23 ماه مبارك در مزار جعفرآباد بيدخت در كنار آرامگاه برادر شهيدش و ساير شهداء و مادر گراميشان به خاك سپرده شد و آرام گرفت.
