به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، حجتالاسلام قاسم بابانيا، استاد حوزه علميه مشهد شب گذشته، 28 شهريورماه در صحن هدايت به موضوع معرفت و محبت از منظر قرآن و حديث پرداخت و با بيان اينكه اگر كسی در دل محبت احساس میكند اين محبت قلبی است و استمرار دارد، گفت: زن و مرد مؤمنی كه اظهار محبت به اهل بيت(ع) دارند بايد اين احساس محبت در عمل آن ها نيز ظاهر شود.
وی با اشاره به سخن امام محمدباقر(ع) كه فرمودند: هر كس به ما اقتدا كند و پيروی و اطاعت از ما داشته باشد از ما است، افزود: امام باقر(ع) ملاك و معيار دوستی و محبت ائمه معصوم(ع) را در اطاعت و تبعيت میداند و كسی كه اظهار به دوست داشتن اهل بيت(ع) دارد بايد اطاعت از امام خويش داشته باشد.
اين استاد حوزه علميه مشهد با اشاره به توصيههای راهگشای اخلاقی امام رضا(ع) به شيعيان توسط عبدالعظيم حسنی(ع)، بيان كرد: روزی حضرت امام رضا(ع) چند توصيه اخلاقی به حضرت عبدالعظيم(ع) آموخت تا به شيعيان و محبان ايشان ابلاغ كند؛ لذا پس از سلام، فرمودند: به دوستداران ما برسان، شيطان را به دل های خويش راه ندهند، در گفتار خويش، راستگو باشند و امانت را ادا كنند، از جدال و نزاع بيهودهای كه سودی برايشان ندارد دوری كنند، خاموشی را پيشه خود سازند و به همديگر روی آورند و به ديدار و ملاقات هم بروند، زيرا اين كار موجب نزديكی به من است.
بابانيا ادامه داد: امام در ادامه توصيههای خويش به شيعيان فرمودند: آنان خود را به دشمنی و بدگويی با يكديگر مشغول نسازند، زيرا با خود عهد كردهام كه اگر كسی چنين كاری انجام دهد و دوستی از دوستانم را ناراحت كند يا به خشم آورد، خداوند را بخوانم تا او را در دنيا با شديدترين عذابها مجازات كند و در آن سرا نيز از زيانكاران خواهد بود.
وی اضافه كرد: همچنين امام رضا(ع) فرمودند: همانا پروردگار نيكوكاران را آمرزيده و از خطای گنهكاران درگذشته است، مگر كسانی كه به خدا شرك ورزيده يا دوستی از دوستانم را آزرده، يا كينه آنها را با دل بگيرد. به درستی كه خداوند او را نخواهد بخشيد تا آنكه از كردار ناشايست خويش دست بكشد و هر گاه از اين اعمال نادرست دوری گزيند، آمرزش خدا را شامل خود گردانيده وگرنه، روح ايمان از قلبش بيرون رفته و از ولايت ما خارج گشته است و بهرهای از ولايت ما نخواهد برد.
اين استاد حوزه مشهد در خصوص اهميت امانت از كلام معصومين(ع) سخن گفت و تصريح كرد: امام سجاد(ع) میفرمايد: همان شمشيری كه پدرم را با آن كشتند اگر به من امانت دهند، من آن شمشير را به صاحبش برمیگردانم.
بابانيا به محبت بين همسران اشاره و اظهار كرد: خداوند متعال در آيه 21 روم ميفرمايد: «مِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَلِكَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَكَّرُونَ؛ و از نشانههاى او اينكه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد، و در ميانتان مودت و رحمت قرار داد; در اين نشانه هایى است براى گروهى كه تفكر مىكنند!».
وی افزود: ازدواج برای شهوت نيست بلكه برای رسيدن به كمال است و نيازهای عاطفی و جسمی انسان تنها در كنار همسر تأمين میشود و اين تأمين نياز آرامشی فراهم میكند كه انسان میتواند به سوی خواستههای عالیتر خود گام بردارد؛ لذا به همين دليل پيشوايان دينی ما گفتهاند كه با ازدواج نيمی از دين ما حفظ میشود و انسان با بهرهمندی از اين امنيت میتواند يه حفظ نيم ديگر دين خود بينديشيد.
اين استاد حوزه علمیه مشهد با بيان اينكه بايد در محيط خانه و خانواده مهر، محبت و عاطفه حاكم باشد، تصريح كرد: ارتباط بين زن و شوهر يا پدر و مادر بايد ارتباط محبت آميز و آميخته با رحمت باشد و چنين رابطهای مايه آرامش اعصاب، اطمينان روح و جسم و همچنين موجب همبستگی خانواده، تحكيم اساس آن خواهد بود.