اولويت به انسانشناسی در حوزه/ حوزه به ارايه نظريه در زمينه اقتصاد اسلامی بسنده نكند
گروه حوزههای علميه: آيتالله حائری شيرازی تاكيد كرد: حوزه علميه متاسفانه در عرصه اقتصاد اسلامی و همچنين تربيت به تئوری بسنده كرده و كارهای تجربی زيادی در اين عرصه نداشتهايم؛
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) آيتالله محیالدين حائری شيرازی، استاد اخلاق حوزه علميه شب گذشته هفتم مهر ماه در هفتمين مجمع انجمن علمی تعليم و تربيت اسلامی با اشاره به نگاه غربيان در خصوص علوم تجربی و رابطه آن با علوم انسانی گفت: اين چالش در سالهای اول انقلاب بخصوص به چشم میخورد؛ يكی از مهمترين مشكلاتی كه در بين حوزويان ما وجود دارد، مسئله تطابق مفاهيم به مصاديق است زيرا حوزويان در دوره تحصيلی خود به خوبی مفاهيم را فرا میگيرند ولی مشكل اصلی تطابق اين مفاهيم با مصاديق است كه در اينجا بايد مثل پزشكان يك دوره بالينی را بگذرانند.
حائری شيرازی يادآور شد: حوزه علميه پس از انقلاب در مرحله جديدی قرار گرفت و توانست در حوزههای متعددی به تجربيات در زمينه تطبيق مصاديق دست يابد و به ويژه در اين حوزه فعال شد ولی هنوز در چند عرصه ديگر فعال نشده است.
وی گفت: مشكلات امروز ما ناشی از عدم تطبيق مفاهيم با مصاديق بيرونی است؛ بايد در حوزه نيز اين دورهها همچون پزشكان داير شود تا مثلا در بعد اقتصاد اسلامی كه ضعف بسياری داريم بتوانيم كارهای شاخص انجام دهيم.
عضو مجلس خبرگان رهبری يادآور شد: لازمه كار تبليغ، تربيت است؛ حوزويان بايد در عرصه تبليغ نيز با توجه به معارف اصيل اسلامی كار مصداقی انجام دهند؛ يكی از مشكلاتی كه در عرصه اقتصاد اسلامی داشتهايم عدم حضور جدی روحانيون در اين مسئله بود كه كه اگر اين موضوع در فعاليتهای بالينی پس از آموزش در حوزه وجود داشت امروز وضع اقتصاد و بانكداری در ايران بسيار بهتر از امروز بود.
وی گفت: متاسفانه در عرصه اقتصاد اسلامی و همچنين تربيت به تئوری بسنده كرديم و كارهای تجربی زيادی در اين عرصه نداشتهايم؛ بايد بين تجربه و تئوری سعيی همچون صفا و مروه داشت و هميشه بين اين دو سير كنيم و با تئوری تجربيات را ارتقا دهيم و با تجربيات تئوری را غنی كنيم.
حائری شيرازی اظهار كرد: اصلاح تئوری وابسته به تجربه است و اين اعمال است كه عقل انسان را ارتقا میدهد؛ عقل در حيات آدمی و رابطه او با دين جايگاه اول را دارد زيرا خداوند هم به اين مطلب اشاره كرده است كه انسان اول به عقل خود كافر میشود و بعد به پيامبران؛ يعنی كسی كه پيامبران را انكار میكند پيش از آن عقل خود را انكار كرده است.
وی گفت: يكی از تئوریهای تربيتی اسلام اين است كه بر طبق روايات و مفهوم آيات نبايد به طول ركوع و سجود كسی در پيگيری تربيت او توجه كرد بلكه مهم امانتداری و راستگويی اوست؛ پس اگر كسی اظهار به نماز كرد ولی راستگو و امانتدار نبود، تربيت او بسيار سخت است ولی برعكس اگر كسی امانتدار بود میتوان به او اميدوار بود.
عضو خبرگران رهبری تصريح كرد: اگر با اين ديد به دنيا بنگريم میبينيم كه روح معنويت در دنيا موج میزند زيرا راستگويی يكی از عادات مردم اروپا و حتی غرب است زيرا آنها افرادی بسيار راستگو هستند و البته كاری به سياستمداران آنها نداريم ولی بايد گفت كه با اين ديد آنها ظرفيت بالايی برای هدايت دارند.
وی گفت: برای رسيدن به راهبرد ظهور نيز بايد در همين حوزه فعاليت كنيم زيرا اگر اين اصلاح از درون خود ما شكل نگيرد دنيا اصلاح نخواهد شد؛ اگر امروز تكفيریها ما را به راحتی تكفير میكنند بايد ديد كه چه ضعفی غير از حرفهای ناحسابشان هست.
حائری شيرازی اظهار كرد: يكی از نكات اصلی در تربيت قرآنی، خواست تربيت شونده است؛ اين نكته قرآنی بسيار آشكار است كه اگر خود فرد نخواهد، كوشش مربی به جايی نمیرسد؛ چنانچه در داستان انبيا هم ذكر شده است.
وی گفت: انسانشناسی در حوزه در اولويت اصلی است؛ اگر انسانشناسی خوبی نداشته باشيم به هيچ عنوان نمیتوانيم در عرصه تربيت موفق شويم؛ مهمترين ضعف ما در انسانشناسی است.
استاد اخلاق حوزه تاكيد كرد: امام راحل هم هميشه میگفتند كه بيچارگی دشمنان آن است كه انسان را نشناختند و بعد اسلام را نشناختند؛ يعنی شناخت انسان مقدم بر شناخت دين است زيرا انسان با شناخت خود، خود به خود ديندار میشود.
حائری شيرازی يادآور شد: حوزه علميه پس از انقلاب در مرحله جديدی قرار گرفت و توانست در حوزههای متعددی به تجربيات در زمينه تطبيق مصاديق دست يابد و به ويژه در اين حوزه فعال شد ولی هنوز در چند عرصه ديگر فعال نشده است.
وی گفت: مشكلات امروز ما ناشی از عدم تطبيق مفاهيم با مصاديق بيرونی است؛ بايد در حوزه نيز اين دورهها همچون پزشكان داير شود تا مثلا در بعد اقتصاد اسلامی كه ضعف بسياری داريم بتوانيم كارهای شاخص انجام دهيم.
عضو مجلس خبرگان رهبری يادآور شد: لازمه كار تبليغ، تربيت است؛ حوزويان بايد در عرصه تبليغ نيز با توجه به معارف اصيل اسلامی كار مصداقی انجام دهند؛ يكی از مشكلاتی كه در عرصه اقتصاد اسلامی داشتهايم عدم حضور جدی روحانيون در اين مسئله بود كه كه اگر اين موضوع در فعاليتهای بالينی پس از آموزش در حوزه وجود داشت امروز وضع اقتصاد و بانكداری در ايران بسيار بهتر از امروز بود.
وی گفت: متاسفانه در عرصه اقتصاد اسلامی و همچنين تربيت به تئوری بسنده كرديم و كارهای تجربی زيادی در اين عرصه نداشتهايم؛ بايد بين تجربه و تئوری سعيی همچون صفا و مروه داشت و هميشه بين اين دو سير كنيم و با تئوری تجربيات را ارتقا دهيم و با تجربيات تئوری را غنی كنيم.
حائری شيرازی اظهار كرد: اصلاح تئوری وابسته به تجربه است و اين اعمال است كه عقل انسان را ارتقا میدهد؛ عقل در حيات آدمی و رابطه او با دين جايگاه اول را دارد زيرا خداوند هم به اين مطلب اشاره كرده است كه انسان اول به عقل خود كافر میشود و بعد به پيامبران؛ يعنی كسی كه پيامبران را انكار میكند پيش از آن عقل خود را انكار كرده است.
وی گفت: يكی از تئوریهای تربيتی اسلام اين است كه بر طبق روايات و مفهوم آيات نبايد به طول ركوع و سجود كسی در پيگيری تربيت او توجه كرد بلكه مهم امانتداری و راستگويی اوست؛ پس اگر كسی اظهار به نماز كرد ولی راستگو و امانتدار نبود، تربيت او بسيار سخت است ولی برعكس اگر كسی امانتدار بود میتوان به او اميدوار بود.
عضو خبرگران رهبری تصريح كرد: اگر با اين ديد به دنيا بنگريم میبينيم كه روح معنويت در دنيا موج میزند زيرا راستگويی يكی از عادات مردم اروپا و حتی غرب است زيرا آنها افرادی بسيار راستگو هستند و البته كاری به سياستمداران آنها نداريم ولی بايد گفت كه با اين ديد آنها ظرفيت بالايی برای هدايت دارند.
وی گفت: برای رسيدن به راهبرد ظهور نيز بايد در همين حوزه فعاليت كنيم زيرا اگر اين اصلاح از درون خود ما شكل نگيرد دنيا اصلاح نخواهد شد؛ اگر امروز تكفيریها ما را به راحتی تكفير میكنند بايد ديد كه چه ضعفی غير از حرفهای ناحسابشان هست.
حائری شيرازی اظهار كرد: يكی از نكات اصلی در تربيت قرآنی، خواست تربيت شونده است؛ اين نكته قرآنی بسيار آشكار است كه اگر خود فرد نخواهد، كوشش مربی به جايی نمیرسد؛ چنانچه در داستان انبيا هم ذكر شده است.
وی گفت: انسانشناسی در حوزه در اولويت اصلی است؛ اگر انسانشناسی خوبی نداشته باشيم به هيچ عنوان نمیتوانيم در عرصه تربيت موفق شويم؛ مهمترين ضعف ما در انسانشناسی است.
استاد اخلاق حوزه تاكيد كرد: امام راحل هم هميشه میگفتند كه بيچارگی دشمنان آن است كه انسان را نشناختند و بعد اسلام را نشناختند؛ يعنی شناخت انسان مقدم بر شناخت دين است زيرا انسان با شناخت خود، خود به خود ديندار میشود.
