حضرت علی (ع) سردمدار احياگران تاريخ است/ مهمترين نياز روز، وحدت اسلامی است
گروه انديشه: حضرت علی (ع) سردمدار احياگران تاريخ است و مهمترين خصوصيت اهلبيت(ع)، احياگری و دعوت امت اسلامی به وحدت است؛ بايد از دشمنان اهلبيت(ع) تبری بجوئيم، وگرنه مكتب اهلبيت(ع) از حالت اعتدال، تمدنسازی و وحدتبخشی به دور خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، محمدعلی آذرشب، كه در كنگره بينالمللی «الغدير» با موضوع «غدير و تمدن اسلامی» به ايراد سخنرانی میپرداخت، ضمن اشاره به اين نكته كه تمدنسازی، مسئله اول اسلام است گفت: تمدنسازی، زائيده احياء است. پس به گونهای ديگر میتوان گفت احياء، هدف اول اسلام است. منظور از احياء، زنده كردن انسانهاست و هنگامیكه بشريت احياء شد، تمدنساز خواهد شد.
وی ادامه داد: منظور از زنده كردن انسانها، حيات بخشيدن به انسان از بعد جسمی نيست بلكه احياء، ابزار حركت تكاملی و اين به معنی تمدنسازی است. اگر با ديد احياگری به قرآن و نهجالبلاغه نگاه كنيم، آنان را با جلوه ديگری خواهيم ديد. بنابراين، حضرت علی(ع) احياگر است. اگر بخواهيم عناصر احياگری را بدانيم، همه اين مؤلفهها در نهجالبلاغه، زندگی حضرت علی(ع) و حادثه «الغدير» قابل مشاهده هستند.
آذرشب افزود: يكی از اين مؤلفهها، تعارف است، البته نه به معنای فارسی، بلكه به معنای قرآنی است كه میفرمايد هدف خلقت، يتعارفو، يعنی مبادله معرفتی و بدين معنی است كه انسان بايد ديگران را بفهمد و حرف آنان را بشنود حتی اگر منافق باشند. البته اين آموزه قرآن است اما احياگر اين آموزه قرآنی، حضرت اميرالمؤمنين علی(ع) است و اين تبادل معرفتی در سرتاسر نهجالبلاغه نمايان است.
وی عنوان كرد: عزت، ديگر مؤلفه احياگری است. جامعه عزيز، زنده است و اگر ذليل شود، مرده است و به همين علت است كه عزتخواهی در نهجالبلاغه، فراوان ديده میشود و اصلی است كه بسيار مورد توجه حضرت علی(ع) است. اين اصل در مكتب اهل بيت، كاملاً نمايان است و به همين دليل شعار اصلی امام حسين(ع) در روز كربلا، هيهات منّه ذلّه است.
وی ادامه داد: يكی از مهمترين مسائلی كه هر كنگره و همايشی بايد مورد توجه قرار دهد اين است كه اين اقدامات بايد داری خروجی و متناسب با نيازهای روز باشد و مهمترين نياز روز، وحدت اسلامی است. اگر از غدير و حضرت علی(ع) به عنوان وسيلهای برای ايجاد تفرقه در ميان مسلمانان استفاده كنيم، كل هدف غدير را مصادره كردهايم.
آذرشب در پايان خاطرنشان كرد: نگاه ما به غدير، بايد نگاه تمدنی، وحدتبخش و احياگرانه باشد. حضرت علی (ع) سردمدار احياگران تاريخ است. مهمترين خصوصيت اهلبيت، احياگری و دعوت امت اسلامی به وحدت است. بايد از دشمنان اهلبيت و غلات تبری بجوئيم وگرنه، مكتب اهلبيت از حالت اعتدال، تمدنسازی و وحدتبخش، به دور خواهد بود.
وی ادامه داد: منظور از زنده كردن انسانها، حيات بخشيدن به انسان از بعد جسمی نيست بلكه احياء، ابزار حركت تكاملی و اين به معنی تمدنسازی است. اگر با ديد احياگری به قرآن و نهجالبلاغه نگاه كنيم، آنان را با جلوه ديگری خواهيم ديد. بنابراين، حضرت علی(ع) احياگر است. اگر بخواهيم عناصر احياگری را بدانيم، همه اين مؤلفهها در نهجالبلاغه، زندگی حضرت علی(ع) و حادثه «الغدير» قابل مشاهده هستند.
آذرشب افزود: يكی از اين مؤلفهها، تعارف است، البته نه به معنای فارسی، بلكه به معنای قرآنی است كه میفرمايد هدف خلقت، يتعارفو، يعنی مبادله معرفتی و بدين معنی است كه انسان بايد ديگران را بفهمد و حرف آنان را بشنود حتی اگر منافق باشند. البته اين آموزه قرآن است اما احياگر اين آموزه قرآنی، حضرت اميرالمؤمنين علی(ع) است و اين تبادل معرفتی در سرتاسر نهجالبلاغه نمايان است.
وی عنوان كرد: عزت، ديگر مؤلفه احياگری است. جامعه عزيز، زنده است و اگر ذليل شود، مرده است و به همين علت است كه عزتخواهی در نهجالبلاغه، فراوان ديده میشود و اصلی است كه بسيار مورد توجه حضرت علی(ع) است. اين اصل در مكتب اهل بيت، كاملاً نمايان است و به همين دليل شعار اصلی امام حسين(ع) در روز كربلا، هيهات منّه ذلّه است.
وی ادامه داد: يكی از مهمترين مسائلی كه هر كنگره و همايشی بايد مورد توجه قرار دهد اين است كه اين اقدامات بايد داری خروجی و متناسب با نيازهای روز باشد و مهمترين نياز روز، وحدت اسلامی است. اگر از غدير و حضرت علی(ع) به عنوان وسيلهای برای ايجاد تفرقه در ميان مسلمانان استفاده كنيم، كل هدف غدير را مصادره كردهايم.
آذرشب در پايان خاطرنشان كرد: نگاه ما به غدير، بايد نگاه تمدنی، وحدتبخش و احياگرانه باشد. حضرت علی (ع) سردمدار احياگران تاريخ است. مهمترين خصوصيت اهلبيت، احياگری و دعوت امت اسلامی به وحدت است. بايد از دشمنان اهلبيت و غلات تبری بجوئيم وگرنه، مكتب اهلبيت از حالت اعتدال، تمدنسازی و وحدتبخش، به دور خواهد بود.
