کد خبر: 2610040
تاریخ انتشار : ۰۷ آبان ۱۳۹۲ - ۱۳:۲۸

نشست علمی ـ پژوهشی «تبيين رويكردهای تربيت دينی» در مشهد برگزار شد

گروه انديشه: نشست علمی ـ پژوهشی معرفی و تبيين رويكردهای تربيت دينی از منظر متفكران تربيتی ايران، 7 آبا‌ن‌ماه با حضور عضو گروه تربيت اسلامی پژوهشكده مطالعات اسلامی در علوم انسانی در مشهد برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، نشست علمی ـ پژوهشی معرفی و تبيين رويكردهای تربيت دينی از منظر متفكران تربيتی ايران، 7 آبان‌ماه با حضور حسين باغگلی، عضو گروه تربيت اسلامی پژوهشكده مطالعات اسلامی در علوم انسانی و مدرس و محقق دانشكده علوم تربيتی دانشگاه فردوسی در مدرسه تخصصي علوم اسلامي جامعةالمصطفی(ص) العالمية مشهد واحد خواهران برگزار شد.
در اين مراسم حسين باغگلی، عضو گروه تربيت اسلامی پژوهشكده مطالعات اسلامی در علوم انسانی گفت: با نگاهی به نظريات مختلف در زمينه تربيت دينی به نكات مهمی دست پيدا می‌كنيم كه از آن جمله می‌توان به نظريات خسرو باقری، كارشناس مسايل تربيتی رجوع كرد.
وی افزود: بر اساس تفكرات باقری، خلقت انسان بر اساس يك‌سری اهداف خاص ايجاد شده است كه تفكر و تعقل، تزكيه، اقامه قسط و عدل، استقلال و عزت جامعه، ‌صحت و قوت بدن از جمله اهداف واسطی خلقت انسان است.
عضو گروه تربيت اسلامی پژوهشكده مطالعات اسلامی در علوم انسانی با بيان اينكه اهداف غايی خلقت انسان بر محور حيات طيبه و عبوديت بنا گذاشته شده است، تصريح كرد: مراحل تربيت انسان در دو بخش تمهيد و تربيت تقسيم‌بندی می‌شود كه در بخش تمهيد، بازی و تأديب و در بخش تربيت اسلامی،‌ ايمان، تقوا و يقين جای داده شده است.
باغگلی با اشاره به اينكه بر اساس تفكرات باقری، تربيت دينی به مفهوم عام در دو بخش ديندارسازی و آگاهی دهی دينی تقسيم‌بندی می‌شود، اظهار كرد: محور برنامه‌های تربيتی كشورهای غربی به ويژه آمريكا و انگليس در بخش آگاهی‌دهی دينی قرار دارد، به گونه‌ای كه در مدارس انگليس و آمريكا بدون هيچ‌گونه هدفی و صرفا جهت بالابردن سطح سواد دينی دانش‌آموزان، آنان را با اديان مختلف آشنا می‌كنند.
مدرس و محقق دانشكده علوم تربيتی دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: كشورهای غربی دين را به عنوان يك رويكرد اجباری در تربيت فرد قلمداد می‌كنند، اين درحالی است كه آموزش و پرورش آنان بر محور عقلانيت بنا شده و برای آشنايی دانش‌آموزان با ابعاد مختلف عقلانيت اجبار به كار می‌رود، اما فقط به دليل مشكل با اديان مختلف به خصوص دين اسلام، تربيت دينی دانش‌آموزان را امری خلاف ذات مستقل انسان تصور می‌كنند.
وي، با تاكيد بر اينكه علامه علی اصغر كرباسچيان، عالم دينی، نيز ديدگاه تربيتی دينی ويژه خود را داشته است، ابراز كرد: علامه كرباسچيان در سال 1334 مدرسه‌ای را برای تربيت دينی دانش‌آموزان به وجود آورد كه در واقع هدف اصلی وي از تربيت دينی، پرورش افراد عالم بود تا بتوانند در آينده، در جامعه نفوذ پيدا كرده و منشأ خيرات و بركات باشند.
عضو گروه تربيت اسلامی پژوهشكده مطالعات اسلامی در علوم انسانی خاطر نشان كرد: علامه كرباسچيان در تربيت دينی خود به سه عامل مهم جسمی، علمی و روحی توجه فراوان داشت، به گونه‌ای كه معتقد بود اگر جسم فرد سالم نباشد، روح سالمی نيز نخواهد داشت، به همين دليل به سلامت جسمی دانش‌آموزان اهميت ويژه‌ای می‌دادند و دستورات تغذيه‌ای مناسب را به والدين آنها ارائه می‌كرد.
باغگلي با بيان اينكه در تربيت دينی از ديدگاه علامه كرباسچيان علاوه بر پرورش بعد عاطفی و احساسی فرد، رشد عقلانی و شناختی او نيز از اهميت ويژه‌ای برخوردار بود، اظهار كرد: علامه كرباسچيان معتقد بود كسی كه اعتقادات محكم نداشته باشد، با يك جمله تبليغی مخالف دين منحرف می‌شود، بنابراين مربيان بايد در هر ارتباط تربيتی با دانش‌آموزان يك پيام تربيتی به آنان منتقل كنند.
وی يادآور شد: وي در بسياری از رفتارهاي خود ابعاد مختلف تربيتی را به دانش‌آموزان و متربيان خودشان آموزش می‌داد و بعد از پايان يافتن آموزش درخواست متربی را درباره ادامه ارتباط با ايشان قبول نكرده و می‌گفت كه هر آنچه لازم بود در اين جلسه آموزشی به شما ارائه شد.
captcha