
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، داستان قارون در قرآن کریم در نوع خود جالب توجه است و معیارهای اصیل سعادتمندی را به انسان نشان میدهد.
از آیه 76 این سوره نصایح ارزشمندی خطاب به قارون آن هم از سوی عدهای از قوم او که به گفته قرآن کریم اهل علم و معرفت هستند، بیان میشود. قوم قارون پس از آن که به او یادآور میشوند ثروت و گنجینههای عظیم او نمیتوانند مبنای شادی و فرح وی در این دنیا باشند، به او چنین گفتند: «وَابْتَغِ فِیمَا آتَاکَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِیبَکَ مِنَ الدُّنْیَا وَأَحْسِن کَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَیْکَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِی الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْمُفْسِدِینَ» ﴿قصص، ۷۷﴾: و با آنچه خدایت داده سراى آخرت را بجوى و سهم خود را از دنیا فراموش مکن و همچنانکه خدا به تو نیکى کرده نیکى کن و در زمین فساد مجوى که خدا فسادگران را دوست نمىدارد.
این آیات معیارهای حفظ تعادل را در استفاده و بهرهگیری از مواهب مادی بیان میکند و اولین معیار چنین است: و با آنچه خدایت داده سراى آخرت را بجوى. به عبارتی این آیات نشان میدهد از نگاه قرآن در برنامهریزی توحیدی، سرمایهگذاری اول باید برای ساخت جهان آخرت و زمینهسازی برای زندگی سعادتمند در آن باشد.
قرآن کریم در آیات متعددی تلاش میکند این فرهنگ را در جامعه اسلامی به وجود آورد که زندگی دنیا را بهعنوان مرحلهای گذرا و البته مقدمهای بسیار مهم و تأثیرگذار برای حیات اصیل خود در جهان آخرت تلقی کنیم.
در سخنی از حضرت امیرالمؤمنین(ع) که خطاب به امام حسن مجتبی(ع) بیان میکند، همین معنا را میبینیم: «إنّ لک من دنیاک، ما أصلحت به مثواک»: امام علی(ع) در این گفتار ارزشمند به فرزند خود میفرماید: از دنیا آنقدر مال تو خواهد بود که با آن سراى آخرتت را اصلاح کنى.