کتاب «از آخر مجلس شهدا را چیدند» در شیراز رونمایی شد
گروه هنر: بهمناسبت فرارسیدن هفته هنر دینی، طی مراسمی از کتاب «از آخر مجلس شهدا را چیدند» رونمایی شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، بهمناسبت فرا رسیدن هفته هنر دینی، مراسم رونمایی از کتاب «از آخر مجلس شهدا را چیدند» اثر میلاد عرفانپور، به همراه تجلیل از این شاعر انقلابی امروز، 22 فروردین در کافه نیستان حوزه هنری برگزار شد.
در این مراسم که با حضور اساتید و شاعران برجسته استانی و کشوری و با کارشناسی اسماعیل امینی برگزارشد، این کتاب مورد بررسی و نقد قرار گرفت.
کتاب «از آخر مجلس شهدا را چیدند» با موضوع اشعار انقلابی و بهمناسبت سالروز بمبگذاری حسینیه شهدای رهپویان وصال در شیراز رونمایی شد.
بنابراین گزارش، اسماعیل امینی، استاد شعر و ادبیات فارسی در این مراسم گفت: اشعار عرفانپور، دارای مبانی اندیشه و درون مایهای است که برگرفته از فرهنگ دینی است و بیانگر مطالعات عمیق شاعر در این زمینه است.
امینی در ادامه با اشاره به نقد و بررسی شعر ابراز کرد: در بررسی شعر یک شاعر این نکته وجود دارد که شعر را از دو منظر بررسی کرد که شاعر چه گفته است و آن را چگونه گفته است؛ مصالح و مبانی اندیشه شعر از کجا آمده است و توجه به شرایط زمانه را در شعر مورد نظر قرار داده است.
وی افزود: در شعر این شاعر، ردپای نشانههای مطالعات گسترده در مبانی ادبی نیز دیده میشود که در اشعار وی بازنمایی و نمودهای آن را میبینیم.
امینی با اشاره به توجه به شرایط زمانه عرفانپور در اشعارش را، هوشمندی این شاعر جوان دانست و گفت: در اشعار عرفانپور توجه به شرایط زمانه دیده میشود که شاعر نسبت به هر اتفاقی که در دنیای اسلام افتاده است با هوشمندی و بینشی که داشته، آن را رصد کرده و در این موضوع شعری را گفته است که تمامی بیانگر اندیشه شاعر است.
به گزارش ایکنا، میلاد عرفانپور، شاعر «کتاب از آخر مجلس شهدا را چیدند» نیز در این مراسم گفت: اگر این شعر تأثیری داشته است بیشک و شبههایی اثر مظلومیت 14 شهید حادثه حسینیه رهپویان وصال بوده است.
وی مراسم رونمایی از کتاب خود را بزرگداشتی برای شهدای حسینیه رهپویان وصال دانست و افزود: این برنامه که به لطف سازمان بسیج هنرمندان فارس رویداده است در واقع پاسداشت و بزرگداشت شهدای حسینیه رهپویان وصال است.
عرفانپور اظهار کرد: مسیر شعر انقلاب میراث امام خمینی(ره) و خون شهدایی است که هنوز هم آنها را نمیشناسیم و دست و دلمان میلرزد زمانی که آنها باشند و نامی از ما برده شود.
