جوادالائمه(ع)؛ جوانترین امام/ شخصیّتهای بزرگ علمی و دینی در برابرش خاضع بودند
گروه اجتماعی: امام جواد(ع) در اخلاق کریمه، صفات پسندیده، علم، معرفت، زهد و تقوا، وارث اجداد بزرگوار خویش و در عظمت و جلالت، زبانزد خاصّ و عام بودند و شخصیّتهای بزرگ علمی و دینی در برابر آن حضرت خاضع و فروتن بودند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، امروز دهم رجب مصادف است با سالروز امام محمد تقی(ع) امام رئوفی که در پرهیزگاری و بخشندگی شهرت داشت و لقب جوادالائمه یعنی بخشندهترین امام را برای خود کسب کرد.
برای بسیاری از مردم حتی عدهای از شیعیان باور امامت ایشان در سن کودکی دشوار بود اما امام به همراه اصحاب خود با استناد به آیات قرآن مبین اثبات کردند، خداوندی که عیسی بن مریم را در گهواره به مقام نبوت میرساند، جوادالائمه(ع) را در سن کودکی به امامت میرساند.
امام نهم شیعیان حضرت امام محمدتقی(ع) در سال 195 هجری در مدینه ولادت یافت، نام ایشان محمد معروف به جواد و تقی است و از القاب دیگر وی میتوان از رضی و متقی نام برد.
امام محمد تقی(ع) هنگام وفات پدرش هشت ساله بود، پس از شهادت جانگداز حضرت رضا(ع) در اواخر ماه صفر سال 203 هجری قمری مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه(ع) انتقال یافت.
امام جواد(ع)، در اخلاق کریمه، صفات پسندیده، علم، معرفت، زهد و تقوا، وارث اجداد بزرگوار خویش و در عظمت و جلالت، زبانزد خاصّ و عام بودند و شخصیّتهای بزرگ علمی و دینی در برابر آن حضرت خاضع و فروتن بودند.امام جواد(ع) در نصایح خود به یارانش تأکید زیادی بر دو اصل صبر و ایمان به خدا داشتهاند.
مأمون خلیفه عباسی که همچون سایر خلفای بنیعباس از پیشرفت معنوی و نفوذ باطنی امامان معصوم و گسترش فضایل آنها بین مردم هراس داشت، سعی کرد ابنالرضا را تحت مراقبت خاص خویش قرار دهد.
از اینجا بود که مأمون نخستین کاری که کرد، دختر خویش امالفضل را به ازدواج حضرت امام جواد(ع) درآورد، تا مراقبی دائمی و از درون خانه، بر امام گمارده باشد.
حضرت جواد(ع) با عمر کوتاه خود و در دورهای که فرقههای مختلف اسلامی و غیر اسلامی در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی میکردند و علوم و فنون سایر ملتها پیشرفت کرده و کتابهای زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود با سن کم وارد بحثهای علمی شد و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.
فرزندان آن حضرت را 4 پسر و 4 دختر به نامهای حضرت ابوالحسن امام علیالنقی(ع)، ابواحمد موسی مبرقع، ابواحمد حسین، ابوموسی عمران، فاطمه، خدیجه، ام کلثوم و حکیمه بودهاند.
دوران عمر آن امام بزرگوار 25 سال و دوره امامتش 17 سال بوده است و سرانجام این همام در 29 ذیالقعده سال 220 هجری به شهادت رسید. قبر مطهرش در کاظمیه یا کاظمین عقب قبر منور جدش حضرت موسی بن جعفر(ع) زیارتگاه شیعیان و دوستداران است.
