وقتی که یقین به فضل خدا معجزه می‌کند/ شرحی از دلدادگی یک روستایی به امور خیر+ عکس

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از فارس، یکی از مواردی که در بنای جامعه اسلامی نقش کلیدی دارد و باید مورد توجه و عنایت خاص قرار گیرد، احیای سنت‌های اسلامی است. سنت‌هایی که اگر به‌طور جدی در جامعه رایج شوند، می‌توانند بسیاری از مشکلات و مسائل موجود در جامعه را بدون دخالت دولت و با تکیه بر انگیزه معنوی مردم سامان دهند.
یکی از سنت‌های حسنه، وقف است که یک سنت پسندیده الهی بر مبنای نیکوکاری است که حتی قبل از اسلام نیز در کشور وجود داشته است و با ورود اسلام رشد و گسترش زیادی می‌یابد.

پیامبر(ص)؛ نخستین مشوق وقف
پیامبر(ص)، اولین مشوق وقف بوده و بعد از آن اهل بیت(ع) و خاندان پاک او و اصحاب و پیروان آن‌ها به این عمل صالح اقدام کرده‌اند؛ بنابراین برای درک بهتر و عمیق‌تر وقف و نقش آن در توسعه جوامع باید ضرورت آن را در جامعه مورد بررسی قرار داد و به عبارتی، قبل از شناخت نقش وقف باید دانست که چه عواملی ایجاب می‌کند که وقف وجود داشته باشد و در کدام جامعه از ضرورت و فوریت بیش‌تری برخوردار است.
امروزه مناطق روستایی ما با مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متعددی روبه‌رو هستند که بخشی از این مشکلات ناشی از کمبود منابع اعتباری و مالی است. دولت نیز به لحاظ تعدد و پراکندگی وسیع روستاها و نیازهای گوناگون، برخلاف تلاش فراوان نتوانسته به نقطه مطلوب در زمینه توسعه روستایی یابد.
در طول تاریخ، واقفان خیراندیشی زیادی وجود داشته‌اند که هر کدام با توجه به نیتی که در دل داشته‌اند، بخشی از نیازهای مردم را تأمین کرده‌اند و از کوچک‌ترین نیاز نیز غفلت نکرده‌اند. از جمله مواردی که در برخی وقف‌نامه مدنظر واقفان نیکوکار بوده، می‌توان به روضه‌خوانی سیدالشهدا(ع) مساجد، مدارس، بیمارستان، مسافرخانه‌ها، آب انبارها، پادگان‌های نظامی، تعمیر پل‌ها و معابر عمومی، ایتام، معلولان، زندانیان، فقرا، بیماران، تأمین مخارج علما، اطعام و افطاری در ماه رمضان، چاپ و نشر فرهنگ و معارف اسلامی اشاره کرد.

استان فارس به لحاظ وقف‌های قرآنی در مضیقه است
در این میان وقف‌های قرآنی یکی از مهم‌ترین مواردی است که باید بدان توجه شود اما متأسفانه در استان فارس کمتر مورد توجه واقفان بوده است به طوری که طبق آخرین اعلام مسئولان اداره‌کل اوقاف فارس، این استان به لحاظ وقف قرآنی در مضیقه است البته هستند واقفان خیراندیشی که تمام اموال بلکه زندگی وعمرخود را وقف فعالیت‌های قرآنی کرده‌اند و با تأسیس مؤسسات بزرگ قرآنی، قدم‌های بزرگی در این راه برداشته‌اند که از جمله  این مؤسسات می‌توان به مؤسسه بیت‌الاحزان حضرت زهرا(س) اشاره کرد که کلیه اموال و ساختمان‌های این مؤسسه با داشتن بیش از 140 شعبه در سراسر کشور، وقف فعالیت‌های قرآنی شده است.
در یکی از روزهای گرم تابستان، توسط حجت‌الاسلام جودکی، مسئول مؤسسه بیت‌الاحزان شعبه‌های شهرستان شیراز باخبر شدیم که یکی از اهالی روستای دولت آباد دهستان قره باغ شیراز، خانه‌ای را وقف فعالیت‌های قرآنی کرده و به این مؤسسه اختصاص داده است تا شعبه‌ای از مؤسسه بیت‌الاحزان در این روستا احداث شود.
برای تهیه گزارش راهی این روستا می‌شویم تا از نزدیک با این واقف خیراندیش که در میان تمام نیازمندی‌های اقتصادی و اجتماعی جوانان، در این برهه که دشمنان هجمه‌های فراوانی بر علیه اسلام و آموزه‌های قرآنی روا می‌دارند، ضرورت وجود یک مؤسسه قرآنی را در روستای خود احساس کرده تا بتواند اهالی این روستا را با آموزه‌های این کتاب آسمانی آشنا کند، مصاحبه‌ای داشته باشیم.

حسین بیات معروف به چراغعلی، کشاورز 60 ساله شیرازی است که به گرمی به استقبال ما می‌آید و با سعه صدر علی‌رغم داشتن مشغلات کاری فراوان، ما را همراهی کرده و سئوالات ما را پاسخ می‌دهد. او دارای 2 فرزند دختر و 2 فرزند پسر است که همگی آن‌ها ازدواج کرده‌اند. دختران او خانه‌دار و پسرانش نیز راه پدر خود را ادامه داده و پیشه کشاورزی را انتخاب کرده‌اند.

چراغعلی نخستین واقف دهستان قره باغ شیراز است
بیات به عنوان اولین خیر دهستان قره‌باغ شناخته شده است و نخستین وقف در این منطقه را او به ثبت رساند. در ادامه این گزارش سخنانی چند از این واقف خیراندیش و همچنین نحوه فعالیت‌های روزانه او را می‌خوانیم.

وی در ابتدا درباره انگیزه خود می‌گوید: «در کل منطقه قره‌باغ بیش از 20 روستا با جمعیت قریب 60 الی 70 هزار نفر وجود دارد اما علی‌رغم اینکه جوانان با استعداد فراوانی در این منطقه زندگی می‌کنند حتی یک مؤسسه قرآنی برای آموزش آموزه‌های این کتاب آسمانی وجود نداشت. زیرا همگان به خوبی می‌دانیم که قرآن کریم، منشور زندگی مسلمانان است و بهترین راه زندگی را به انسان‌ها می‌آموزد لذا تلاش کردم تا به سهم خود خدمتی به این کتاب آسمانی داشته باشم.
من خودم را خادم قرآن می‌دانم و امیدوارم که خداوند نیز این نیت خیر مرا بپذیرد به همین دلیل یکی از خانه‌های خود را در این روستا وقف فعالیت‌های قرآنی کرده و آن را به مؤسسه بیت‌الاحزان اهدا کرده‌ام تا به یاری خدا فتح باب خیری برای انجام و رونق فعالیت‌های قرآنی در این روستا و منطقه شود چه بسا که استعدادهای نشکفته قرآنی این منطقه نیز شکوفا شده و راه رستگاری و تعالی را در مسیر خدمت به اسلام طی کنند».

وقف منزلی به ارزش 200 میلیون تومان برای فعالیت‌های قرآنی
چراغ‌علی در روستای دولت‌آباد معروف به دهک دارای دو خانه است که یکی از خانه‌های خود با ارزش تقریبی 200 میلیون تومان و مساحت 738 متر مربع را وقف فعالیت‌های قرآنی کرده است. البته این واقف خیراندیش تنها به آموزش‌های قرآنی توجه نکرده است بلکه تلاش کرده تا راهی را بیابد که از طریق آن جوانان و نوجوانان این روستا بتوانند در هر برهه و مقطعی از زمان با آموزه‌های اسلام آشنا شده و راه درست را انتخاب کنند به همین دلیل بخشی از این خانه به مساحت 202 متر مربع را جهت ساخت خانه عالم اختصاص داده است.

این خانه دارای باغچه نسبتاً بزرگی است که پیش از این به‌مدت 5 سال به یک مهدکودک اجاره داده شده بود که دارای یک پذیرایی و دو اتاق بزرگ است. در باغچه این خانه انواع درختان میوه ثمردار به چشم می‌خورد که نشان از برکت و عنایت خداوند به بندگان نیک‌اندیشش دارد که حتی در خانه‌ای که چند سال رسیدگی چندانی به درختان او نمی‌شد، باز هم درختان سرسبز و به ثمر نشسته‌اند.

چراغ‌علی با دست بخش‌هایی از این باغچه را به ما نشان می‌دهد که به یاری خدا در آینده نزدیک با همکاری سازمان تبلیغات اسلامی، قرار است خانه عالم در آن احداث شود.

میزان تحصیلات او را جویا می‌شویم و اینکه چگونه توانسته است از طریق شغل کشاورزی دو منزل با این مساحت برای خود مهیا کند و او پاسخ داد: «من تا چهارم ابتدایی تحصیل کرده‌ام اما به دلیل عشق فراوان به کار، ترک تحصیل کرده و به شغل کشاورزی روی آورده‌ام اما این مسئله هیچگاه باعث نشد تا از قرآن کریم غافل شوم و همیشه تلاش کرده‌ام تا راه راست را طی کرده و تمام فعالیت‌هایم در راه رضایت خداوند باشد.

تمام اموال خود را از راه کار و تلاش شبانه‌روزی به دست آورده‌ام
من تمام اموالم را از راه کار و تلاش شبانه‌روزی به دست آورده‌ام. به طوری که در این روستا به سحرخیزی و کار و تلاش شبانه‌روزی معروف شده‌ام و هر روز بلااستثنا از ساعت 4 صبح از خواب برخاسته و مشغول امورات روزانه می‌شوم و بیشترین اولویت من در امورات روزانه، راه‌اندازی کارهای مردم و انجام فعالیت‌های خیر است، ضمن اینکه چندین ماه نیز در کشورهای حاشیه خلیج فارس به شغل کارگری و بنایی مشغول بودم.

به فضل الهی دو خانه داشتم که یکی را وقف قرآن و در دیگری سکنی گزیده‌ام. ضمن اینکه 10 هکتار زمین کشاورزی دارم و علی‌رغم اینکه خشکسالی بر تمام روستا و زمین‌های کشاورزی حاکم است و برخی از چاه‌های روستاییان با عمق 250 تا 300 متر خشک است، اما به فضل و عنایت الهی من با مشکل کم آبی مواجه نشده‌ام و چاه زراعی من با عمق 100 متر همیشه پرآب است.

همیشه تلاش کرده‌ام تا فقط و فقط در راه رضایت خدا گام بردارم به‌همین دلیل در روستای ما هر کس هر کار و فعالیتی داشته باشد که نیاز به حمایت مالی دارد به سراغ من می‌آید و من نیز نهایت تلاش خود را می‌کنم تا حوائج مالی مردم را برآورده کنم و این مسئله موجب شده است که خداوند نیز برکتی بی‌پایان به روزی من دهد».
اما نیک‌اندیشی چراغعلی تنها به مسئله وقف خانه باز نمی‌گردد بلکه مطلع شدیم او همیشه نیازمندی‌ها و مشکلات مردم روستای خود را در نظر گرفته و در راه رفع آن‌ها تلاش می‌کند به عنوان مثال برای رفاه حال اهالی این روستا، یک سایه‌بان به ارزش 16 میلیون تومان در قبرستان این روستا احداث کرده است تا کسانی که برای مراسم تشییع و تدفین در این محل حضور می‌یابند از گزند آفتاب سوزان در امان مانند ضمن اینکه او بنا دارد تا به زودی تابلوی نماز میتی نیز در این قبرستان احداث کند.

انس و الفت چراغعلی با احادیث و روایات اهل بیت(ع)
یکی از مسائلی که توجه ما را در مصاحبت با چراغ‌علی جلب کرد این بود که علی‌رغم داشتن تحصیلات پایین، در تمام سخنان خود احادیثی از پیامبر(ص) و امامان بیان می‌کرد که این مسئله نشان می‌داد او هیچگاه از احکام دین غافل نیست و با روحانیان و مبلغان دینی مراوده نزدیکی دارد به طوری که در این باره می‌گوید: «من علاقه فراوانی به اهل بیت(ع) و امامان دارم به همین دلیل جوانان این روستا را به فراگیری احکام اسلامی تشویق می‌کنم به طوری که اکنون در روستای خود روحانیان و مبلغان دینی تربیت شده‌اند و من از طریق یکی از همین روحانیان با مؤسسه بیت‌الاحزان آشنا شدم و تصمیم گرفتم تا خانه خود را وقف فعالیت‌های این مؤسسه کنم».
چراغ‌علی در ادامه سخنان خود به فعالیت‌های خود در دوران دفاع مقدس نیز اشاره می‌کند و می‌گوید: «من در دوران دفاع مقدس در بخش جهاد سازندگی خدمات پشتیبانی ارائه می‌دادم به طوری که هفته‌ای دو تن نان تیری که به‌همت اهالی روستا طبخ می‌شد را به جبهه‌ها می‌بردم ضمن اینکه هر هفته نیز به خانواده‌های رزمندگان آرد می‌رساندم. البته لازم به ذکر است که عشق و علاقه به اسلام و مکتب اهل بیت(ع) و نظام اسلامی در وجود تمام اهالی روستای دهک وجود دارد به‌طوری که این روستا با جمعیت 3 هزار نفری خود 18 شهید را در دوران دفاع مقدس تقدیم این انقلاب کرده و یکی از این شهدا به نام الله‌یار بیات، برادر من است».
در بخش پایانی این مصاحبه، چراغ‌علی به ما تأکید می‌کند که حتماً این جمله را مصاحبه خود بنویسیم که «من آرزوی سربلندی اسلام و نظام جمهوری اسلامی و همچنین نابودی دشمنان اسلام به‌خصوص داعش و آل سعود را از خداوند مسئلت دارم و دعا می‌کنم که هرچه زودتر با ظهور امام زمان(عج) این آرزوی من و بسیاری از مسلمانان تحقق یابد».

هنگامی که از چراغعلی خداحافظی کردیم، بار دیگر تمام صحبت‌ها و اقدامات او را در ذهن خود مرور می‌کنم. آری! من به چشمان خود فضل و عنایت خداوند را به بندگانی دیدم که پیوسته در راه رضایت او و کمک به سایر بندگانش گام برمی‌دارند. کسانی که هیچگاه از کم شدن اموالشان نهراسیدند و هرچه داشتند در طبق اخلاص گذاشتند و در راه خدا تقدیم کردند و این آیه «مَّن ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا کَثِیرَةً وَاللّهُ یَقْبِضُ وَیَبْسُطُ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ؛ کیست آن کس که به [بندگان] خدا وام نیکویى دهد تا [خدا] آن را براى او چند برابر بیفزاید و خداست که [در معیشت بندگان] تنگى و گشایش پدید مى‏آورد و به سوى او بازگردانده مى‏شوید». (آیه 245 سوره بقره) برایم متجلی شد که خداوند همیشه در وعده‌های خود صادق است و تنها این ما هستیم که اسیر وسوسه شیطان شده و می‌لغزیم و به فضل او شک می‌کنیم.

جهت مشاهده گزارش تصویری اینجا کلیک کنید!