احداث بزرگترین موزه کشور در جوار حافظیه/ حافظ بیش از ظاهر، حافظ مضامین قرآن است
گروه هنر: معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور از احداث بزرگترین موزه کشور در جوار آرامگاه حافظ خبر داد و گفت: تاکنون ۴۰ درصد فعالیتهای این موزه انجام شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، بهمن نامور مطلق، معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور شامگاه دوشنبه، 20 مهر در نوزدهمین همایش بینالمللی یادروز حافظ که در جوار آرامگاه خواجه شیراز برگزار شد، گفت: بزرگترین موزه کشور در جوار آرامگاه حافظ درست خواهد شد که تاکنون 40 درصد از فعالیتهای آن انجام شده است و امیدواریم که تا سال آینده فاز اول این طرح افتتاح شود.
وی اظهار کرد: حافظ در اشعار و افکار بسیاری از شاعران ایرانی و فارسی زبان حضور بینامتنی و حتی بیش متنی دارد. متنهای بیشماری با غزلیات حافظ به پرواز درآمدهاند و استعلا یافتند.
نامور مطلق ادامه داد: بر اساس یکی از نظریههای بینامتنی یعنی «اضطراب تأثیر»، حافظ شاعر برجستهای است که حادثهای بزرگ آفریده و خود راوی آن حادثه شده است. کسانی که پس از وی آمدهاند را پس آمدها مینامند. پس آمدهایی که آن حادثه بزرگ را ندیدند و قدرت آفرینشش را نیز نداشتند لذا پس از حافظ همه غزلها دگرخوانی و واخوانی غزلیات وی شدند. متنهایشان مجبور بودند برای نقل روایت تقلید و برای حفظ خلاقیت نقیض شعر حافظ باشند.
معاون سازمان میراث فرهنگی کشور اضافه کرد: نه فقط غزلسرایان ایرانی بلکه به گفته محققان ادبیات تطبیقی بسیاری از شاعران و نویسندگان دیگر فرهنگها نیز از حافظ بهرهها برده و آثارشان آیینه وار به بازتاباندن اشعار وی نپرداختهاند. فهرست پس آمدهای بینافرهنگی، یعنی نویسندگان و شاعران بزرگی که در سراسر دنیا متأثر از حافظ بودهاند بسیار طولانی است.
وی اظهار کرد: بدینسان حافظ مورد پذیرش و ستایش جهان قرار گرفت و تکثیر شد. بی شک این پذیرش و ستایش جهانی فقط به دلیل آهنگ و موسیقی شعر وی نبود که هیچ ترجمهای توان انتقال بلاغت و زیبایی غزل این شاعر را ندارد. باید اذعان کرد که حافظ در جهان بیش از همه به دلیل مفاهیم و عمق نگرش انسانی مورد توجه قرار گرفت.
نامور مطلق با بیان اینکه درون مایه غزلیات حافظ مضامینی هستند که با سرشت انسانها عجین شدهاند، افزود: بههمین دلیل هیچگاه اشعار حافظ کهنه نمیشوند و فقط از یک فرهنگ به فرهنگی دیگر و از یک دوره به دورهای دیگر جلوهها و تصویرپردازیهای گوناگونی پیدا میکنند.
این مقام مسئول عنوان کرد: در اینجا مضمون در معنای ویژه نقد مضمونی مورد نظر است. مضامینی مانند ریا، فریب، دروغ، نفرت، خشونت، تهدید و یاس از یک سو و درستی، راستی، زیبایی، ظرافت، پیشرفت و امید از سوی دیگر. مضامینی که از انسانیت و معنویت به ویژه از قرآن برگرفتهاند و به همین دلیل وی را حافظ نامیدهاند. در حقیقت، حافظ بیش از اینکه حافظ صورت قرآن باشد حافظ مضامین قرآن است.
به گفته وی، حافظ در عصری که توحش بود به ترسیم عالم مثالی پرداخت که جنسش لطیف، اجزایش ظریف و تار و پودش عشق و دوستی هستند. او کوشید در یکی از تاریکترین و سردترین دوران تاریخ نور و گرما توزیع کند. برای مردمی که سخت نیازمند بودند جام معرفت بچرخاند و میان آنها امید لقمه کند.
نامور مطلق با بیان اینکه امروز بیش از هر روزی نیاز به امید و دلاوری، تدبیر، ژرف اندیشی و عشق احساس میشود، گفت: این کشتی آرام در منطقهای پرتلاطم را باید قدر بدانیم و پاس بداریم. نیاز به آینهگردانان شور عرفانی حافظ داریم همانطوری که به پژواکهای حماسی فردوسی، به تدبیر سعدی و به حکمت سینوی محتاجیم برای گذر از این عصر یخزده به همه اندوختهها و همه میراث آفتابی فرهنگ خویش نیازمندیم نه فقط ما که امروز جهان نیازمند حافظ و میراث تمدنی ایرانیان است.
