
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، شهر رنگ و بوی محرم گرفته است، دهمین پیکر بازگشته از منا در سبزوار در حالی تشییع شد که با بقیه این تشییع تفاوت داشت؛ هم از لحاظ معنوی و هم لحاظ ظاهری.
دهمین پیکر بازگشته از منا در سبزوار وقتی تشییع شد که مردم سینهزنی میکردند و پرچم سرخ شهادت اباعبدالله الحسین(ع) را در کنار پیکر خادم امام رضا(ع) ابراهیم میانآبادی بردوش میکشیدند و «لبَّیک اللّهمّ لبَّیک، لبَّیک لا شریک لک لبَّیک، إنّ الحمد و النّعمة لک و الملک، لا شریک لک لبَّیک.» سر داده بودند و یا حسین(ع) میگفتند.

این اولین پیکر قربانیان حادثه منا بود که در سبزوار در جوار شهدای این شهرستان دفن میشد.

خدمتگزاران از صبح زود آمده بودند و قبرش را آب و جارو میکردند. در جوار شهدای گرانقدر؛ در جوار شهیدانی که گویی به انتظار نشسته بودند تا از سفر حج برگردد و از زائر امام هشتم(ع) پذیرایی کنند.

چه افتخار و سعادتی نصیبش شده بود. همسایهاش میگفت من هم آرزو دارم اینگونه بمیرم، در بهترین مکان، در محرم برایم عزاداری کنند و در بهترین مکان در جوار شهدا قرار بگیرم، مردم برایم اینگونه با عظمت و با شکوه در تدفینم شرکت کنند.

از پیر و جوان و از مسئول و غیر مسئول به استقبال حاجی برگشته از زیارت رسول الله(ص) آمده بودند.

همسایهاش از خوبیها و نیکیهایش میگفت، از اینکه دوست داشت تمام دارائیش را در سفر کربلا و سفر حج هزینه کند نه سفرهایی که توشه معنوی ندارند. به جایی سفر کند که برای آخرتش زاد و توشه بردارد.

علیاکبر ملکی