
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، اردشیر صالحپور، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر روز گذشته، دوم آذرماه در نشست تخصصی تبارشناسی نقالی و پردهخوانی در آئین عاشورایی، با بیان اینکه پردهخوانی یک هنر تلفیقی و مرکب است، اظهار کرد: پردهخوانی مشتمل بر یک هنر نیست، زیرا هنرهای دیگری نیز در پردهخوانی وجود دارد.
وی با بیان اینکه پردهخوانی در درجه اول نقل و روایت است، به عبارتی نوعی نقالی است، افزود: بهطور مثال در آن واقعه کربلا و داستانهای دیگر مذهبی روایت میشود اما در کنار واقعه کربلا به وقایع پیشاکربلا و پساکربلا هم می پردازد و بههمین دلیل هنر پردهخوانی درکنار نقالی آورده شده است.
این نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتربا بیان اینکه پردهخوانی نوعی قصهگویی است و در قالب پردهخوانی، مرشد ماجرایی را با هیجان بازگو میکند، بیان کرد: اساساً ایرانیها به قصه و قصهگویی علاقه زیادی دارند و از شنیدن قصه لذت میبرند و از این سو فرهنگ ما فرهنگی شفاهی است.
صالحپور تصریح کرد: قصهگویی در نوع خود یک نوع میراث فرهنگی است، زیرا میراث فرهنگی تنها تخت جمشید نیست و فرهنگ تنها بهجای ماندهها نیست، بلکه به یاد ماندهها را هم شامل میشود.
وی در ادامه با اشاره به مقتل خوانی، گفت: مقتلخوانی همیشه با یک مقدمه و پیش درآمد شروع می شود ونقال در پردهخوانی پس از مقدمه فضایلخوانی میکند و بعد تصاویر پرده را معرفی می کند.
این نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر با بیان اینکه پردهخوانی وامدار مقتلها و سوگ نگاشتها است، اظهار کرد: مقتلها از کتابی به نام روضةالشهدای ملاحسین کاشفی سبزواری گرفته شده است که در دورهای روی منبر از رو خوانده میشد.