آیتالله علمالهدی عنوان کرد:
توجه به مبانی قرآنی در انتخاب راه و روش سیاسی
گروه سیاسی: عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه باید در همه ابعاد فردی، اجتماعی، سیاسی و ... از قرآن خط گرفت، بر ضرورت توجه به مبانی قرآنی نظریات سیاسی تاکید کرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آیتالله سیداحمد علمالهدی، امام جمعه مشهد و عضو مجلس خبرگان رهبری، شب گذشته، 27 آذرماه در مراسم اختتامیه مسابقات کشوری تلاوت و تسنیم که در سالن همایشهای بینالمللی صدا و سیمای خراسان رضوی برگزار شد، با بیان اینکه تلاش عاشقانه و خستگیناپذیر دلدادگان قرآن در طول 37 سال عمر انقلاب اسلامی، بزرگترین افتخار در دنیای اسلام است، اضافه کرد: این تلاشها در راه قرآن عالیترین مولفهای است که عظمت اسلامیت انقلاب اسلامی را در پرتو ایثارگری و فداکاری شهدای ما به دنیای اسلام نشان میدهد از همین رو باید این موفقیتها را مورد تقدیر قرار دهیم.
عشق دشمنان به قرآن و جذب انسانهای مختلف؛ دو ویژگی خاص قرآن
آیتالله علمالهدی در ادامه به دو ویژگی خاص قرآن کریم اشاره کرد و گفت: دلدادگی و عشق دشمنان قرآن یکی از خصوصیات بی نظیر قرآن است؛ همچنین جذب انسانها با بینشها و گرایشهای مختلف و حتی کافران به قرآن کریم بعد از شنیدن آن و پس از 1400 سال نیز به عنوان مؤلفه اعجاز قرآن کریم دومین ویژگی خاص قرآن کریم است.
وی در همین راستا به داستان شوق ابوجهل به شنیدن آیات قرآن از پیامبر(ص) اشاره کرد و ادامه داد: ابوجهل طبق گفته خودش با اینکه اشتیاق زیادی برای شنیدن قرآن داشت اما به دلیل دشمنی با پیامبر(ص) و ترویج نشدن اسلام در مسجد الحرام به قرائت قرآن پیامبر(ص) گوش نمیداد و شب ها به طور ناشناس گوشش را بر در منزل پیامبر(ص) میگذاشت تا از شنیدن صدای قرآن لذت ببرد.
عضو مجلس خبرگان رهبری در بخش دیگری از سخنانش، انتخاب رویکرد صحیح در مورد قرآن را مسئلهای مهم خواند و در تبیین رویکردهای مختلف نسبت به قرآن بیان کرد: از صدر اسلام به قرآن به چشم یک اثر هنری نگاه میشد و جنبه بی نظیر و غیر قابل رقابت بودن آن در ویژگیهای ادبی مورد توجه بود.
قرآن جنبههای هنری نیز دارد
وی با اشاره به نظر بعضی افراد مبنی بر اینکه قرآن کتاب هنر نیست بلکه کتاب آموزش است، توضیح داد: این سخن نادرستی است، چراکه قرآن دارای جنبه هنری نیز هست؛ پیامبر(ص) در ابتدای بعثت افرادی را که تفسیر و درکی از قرآن نداشتند با جنبه هنری قرآن جذب میکرد؛ همچنان که یکی از ادبای بزرگ در صدر اسلام وارد مکه شد و با اینکه بزرگان قریش او را از شنیدن سخن پیامبر(ص) نهی کرده بودند، پس از اندکی فکر پای قرائت قرآن پیامبر(ص) نشست، ایمان آورد و نقش موثری در نشر معارف دین ایفا کرد.
قاریان قرآن قدر خود را بدانند
آیتالله علم الهدی در ادامه همین موضوع بر توجه قاریان به جایگاه خود تأکید کرد و ادامه داد: گاهی یک هنرمند قاری با قرائت خود و نشان دادن جنبه هنری این کتاب الهی طوری دلها را متوجه خدا کرده و تحول در انسانها ایجاد میکند که دهها و صدها سخنرانی علمی نمیتواند آن تأثیر را داشته باشد.
وی با اشاره به نظر دیگری در رابطه با رویکرد مناسب نسبت به قرآن بیان کرد: بعضی رویکرد علمی صرف را در مورد قرآن انتخاب میکنند که این نیز صحیح نیست چراکه هرچند در قرآن گرههای علمی بسیاری گشوده شده است اما رسالت قرآن کشف اسرار علمی نیست.
ارتباط با قرآن باید با رویکرد هدایتی باشد
آیتالله علمالهدی با اشاره به آیاتی متعددی در موضوع هدایت قرآن مانند «انَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ ...، قطعا این قرآن به [آیینى] که خود پایدارتر است راه مىنماید و به آن مؤمنانى که کارهاى شایسته مىکنند مژده مىدهد»(اسراء/9) رویکرد هدایتی را بهترین روش در ارتباط با قرآن دانست و توضیح داد: قرآن کتابی است که انسانهای باورمند به خداوند و معاد را در عرصه زندگی و رویارویی با حوادث گوناگون به مسیر اقوم هدایت کرده، برای انسان خطسازی میکند، مقصد و سعادت را نشانش میدهد و به او بشارت میدهد.
عضو مجلس خبرگان رهبری در همین موضوع ادامه داد: اگر ما رویکرد هدایتی نسبت به قرآن داشتیم در هنگام تلاوت قرآن از آیات بدون توجه نمیگذریم بلکه توجه میکنیم چه راهی را به ما نشان میدهد؛ نکته قابل توجه این است که توجه به معنا با تلاوت خود تأثیر بیشتری بر انسان دارد تا اینکه در جای دیگری آن آیات را بشنود حتی اگر با تفسیر همراه باشد.
تدبر در قرآن مخصوص افراد خاص نیست
آیتالله علمالهدی با اشاره به نهی پیامبر(ص) از تفسیر به رأی و عدم توان عقل انسان در تفسیر قرآن به دلیل عدم تسلط فکری بر خداوند توضیح داد: این امر مخصوص خداوند یا کسانی مانند معصومان(ع) است که با خداوند ارتباط دارند اما میتوانیم در آن تدبر کنیم، تدبر به معنای پس نگری و برداشت است که در صورت تأیید توسط مبانی اعتقادی، اخلاقی یا حکم اسلامی قطعی میشود.
«دیانت عین سیاست است»؛ یعنی توجه به مبانی قرآنی در انتخاب راه و روش سیاسی
عضو مجلس خبرگان رهبری در ادامه با بیان اینکه باید در همه ابعاد فردی، اجتماعی، سیاسی و ... از قرآن خط گرفت، بر ضرورت توجه به مبانی قرآنی نظریات سیاسی تاکید کرد و افزود: سخن ما با بعضی نخبگان سیاسی این است که ما وقتی میگوییم سیاست ما عین دیانت ماست معنایش آن است که برای خط سیاسی خود مبنای قرآنی و حدیثی داشته باشیم چراکه ما مسلمان هستیم، بنابراین اگر کسی بدون توجه به قرآن بر مبنای فکر خودش، تجربه سیاسی دیگران و دگراندیشی راه و نظری را انتخاب کرد، این بالاترین رویارویی با قرآن است.
مسابقات قرآن بالاترین ترویج قرآن است
آیتالله علمالهدی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به برگزاری مسابقات قرآن کریم و با بیان اینکه این مسابقات باعث نشاط و شادابی علاقه مندان به ویژه جوانان در حوزه فعالیتهای قرآنی میشود، ادامه داد: این مسابقات اثر قابل توجهی در نفوذ قرآن در کانون اندیشهها دارد لذا مطرح کردن قرآن با این برنامهها بالاترین ترویج قرآن است.
امام جمعه مشهد با بیان اینکه اگر بناست قرآن در عرصههای مختلف پیاده شود، باید هیچ چیز با هر ارزشی بر قرآن مقدم نشود، اظهار کرد: پس از بازگشت یک تیم ورزشی پس از بازگشت به کشور مورد احترام قرار میگیرند اما به قهرمانان قرآنی توجهی نمیشود.
وی ابراز کرد: آن احترام برای تیم ورزشی لازم است زیرا برای نظام و ملتی افتخار آفریدهاند که در عرصه دفاع از دین در مقابل استکبار جهانی ایستاده است اما قهرمان قرآنی وقتی به کشور بازمیگردد تنها خانوادهاش به استقبال او میروند و هیچ مسئولی به استقبال وی نمیرود که این مسئله پایین آوردن قرآن است.
عشق دشمنان به قرآن و جذب انسانهای مختلف؛ دو ویژگی خاص قرآن
آیتالله علمالهدی در ادامه به دو ویژگی خاص قرآن کریم اشاره کرد و گفت: دلدادگی و عشق دشمنان قرآن یکی از خصوصیات بی نظیر قرآن است؛ همچنین جذب انسانها با بینشها و گرایشهای مختلف و حتی کافران به قرآن کریم بعد از شنیدن آن و پس از 1400 سال نیز به عنوان مؤلفه اعجاز قرآن کریم دومین ویژگی خاص قرآن کریم است.
وی در همین راستا به داستان شوق ابوجهل به شنیدن آیات قرآن از پیامبر(ص) اشاره کرد و ادامه داد: ابوجهل طبق گفته خودش با اینکه اشتیاق زیادی برای شنیدن قرآن داشت اما به دلیل دشمنی با پیامبر(ص) و ترویج نشدن اسلام در مسجد الحرام به قرائت قرآن پیامبر(ص) گوش نمیداد و شب ها به طور ناشناس گوشش را بر در منزل پیامبر(ص) میگذاشت تا از شنیدن صدای قرآن لذت ببرد.
عضو مجلس خبرگان رهبری در بخش دیگری از سخنانش، انتخاب رویکرد صحیح در مورد قرآن را مسئلهای مهم خواند و در تبیین رویکردهای مختلف نسبت به قرآن بیان کرد: از صدر اسلام به قرآن به چشم یک اثر هنری نگاه میشد و جنبه بی نظیر و غیر قابل رقابت بودن آن در ویژگیهای ادبی مورد توجه بود.
قرآن جنبههای هنری نیز دارد
وی با اشاره به نظر بعضی افراد مبنی بر اینکه قرآن کتاب هنر نیست بلکه کتاب آموزش است، توضیح داد: این سخن نادرستی است، چراکه قرآن دارای جنبه هنری نیز هست؛ پیامبر(ص) در ابتدای بعثت افرادی را که تفسیر و درکی از قرآن نداشتند با جنبه هنری قرآن جذب میکرد؛ همچنان که یکی از ادبای بزرگ در صدر اسلام وارد مکه شد و با اینکه بزرگان قریش او را از شنیدن سخن پیامبر(ص) نهی کرده بودند، پس از اندکی فکر پای قرائت قرآن پیامبر(ص) نشست، ایمان آورد و نقش موثری در نشر معارف دین ایفا کرد.
قاریان قرآن قدر خود را بدانند
آیتالله علم الهدی در ادامه همین موضوع بر توجه قاریان به جایگاه خود تأکید کرد و ادامه داد: گاهی یک هنرمند قاری با قرائت خود و نشان دادن جنبه هنری این کتاب الهی طوری دلها را متوجه خدا کرده و تحول در انسانها ایجاد میکند که دهها و صدها سخنرانی علمی نمیتواند آن تأثیر را داشته باشد.
وی با اشاره به نظر دیگری در رابطه با رویکرد مناسب نسبت به قرآن بیان کرد: بعضی رویکرد علمی صرف را در مورد قرآن انتخاب میکنند که این نیز صحیح نیست چراکه هرچند در قرآن گرههای علمی بسیاری گشوده شده است اما رسالت قرآن کشف اسرار علمی نیست.
ارتباط با قرآن باید با رویکرد هدایتی باشد
آیتالله علمالهدی با اشاره به آیاتی متعددی در موضوع هدایت قرآن مانند «انَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ ...، قطعا این قرآن به [آیینى] که خود پایدارتر است راه مىنماید و به آن مؤمنانى که کارهاى شایسته مىکنند مژده مىدهد»(اسراء/9) رویکرد هدایتی را بهترین روش در ارتباط با قرآن دانست و توضیح داد: قرآن کتابی است که انسانهای باورمند به خداوند و معاد را در عرصه زندگی و رویارویی با حوادث گوناگون به مسیر اقوم هدایت کرده، برای انسان خطسازی میکند، مقصد و سعادت را نشانش میدهد و به او بشارت میدهد.
عضو مجلس خبرگان رهبری در همین موضوع ادامه داد: اگر ما رویکرد هدایتی نسبت به قرآن داشتیم در هنگام تلاوت قرآن از آیات بدون توجه نمیگذریم بلکه توجه میکنیم چه راهی را به ما نشان میدهد؛ نکته قابل توجه این است که توجه به معنا با تلاوت خود تأثیر بیشتری بر انسان دارد تا اینکه در جای دیگری آن آیات را بشنود حتی اگر با تفسیر همراه باشد.
تدبر در قرآن مخصوص افراد خاص نیست
آیتالله علمالهدی با اشاره به نهی پیامبر(ص) از تفسیر به رأی و عدم توان عقل انسان در تفسیر قرآن به دلیل عدم تسلط فکری بر خداوند توضیح داد: این امر مخصوص خداوند یا کسانی مانند معصومان(ع) است که با خداوند ارتباط دارند اما میتوانیم در آن تدبر کنیم، تدبر به معنای پس نگری و برداشت است که در صورت تأیید توسط مبانی اعتقادی، اخلاقی یا حکم اسلامی قطعی میشود.
«دیانت عین سیاست است»؛ یعنی توجه به مبانی قرآنی در انتخاب راه و روش سیاسی
عضو مجلس خبرگان رهبری در ادامه با بیان اینکه باید در همه ابعاد فردی، اجتماعی، سیاسی و ... از قرآن خط گرفت، بر ضرورت توجه به مبانی قرآنی نظریات سیاسی تاکید کرد و افزود: سخن ما با بعضی نخبگان سیاسی این است که ما وقتی میگوییم سیاست ما عین دیانت ماست معنایش آن است که برای خط سیاسی خود مبنای قرآنی و حدیثی داشته باشیم چراکه ما مسلمان هستیم، بنابراین اگر کسی بدون توجه به قرآن بر مبنای فکر خودش، تجربه سیاسی دیگران و دگراندیشی راه و نظری را انتخاب کرد، این بالاترین رویارویی با قرآن است.
مسابقات قرآن بالاترین ترویج قرآن است
آیتالله علمالهدی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به برگزاری مسابقات قرآن کریم و با بیان اینکه این مسابقات باعث نشاط و شادابی علاقه مندان به ویژه جوانان در حوزه فعالیتهای قرآنی میشود، ادامه داد: این مسابقات اثر قابل توجهی در نفوذ قرآن در کانون اندیشهها دارد لذا مطرح کردن قرآن با این برنامهها بالاترین ترویج قرآن است.
امام جمعه مشهد با بیان اینکه اگر بناست قرآن در عرصههای مختلف پیاده شود، باید هیچ چیز با هر ارزشی بر قرآن مقدم نشود، اظهار کرد: پس از بازگشت یک تیم ورزشی پس از بازگشت به کشور مورد احترام قرار میگیرند اما به قهرمانان قرآنی توجهی نمیشود.
وی ابراز کرد: آن احترام برای تیم ورزشی لازم است زیرا برای نظام و ملتی افتخار آفریدهاند که در عرصه دفاع از دین در مقابل استکبار جهانی ایستاده است اما قهرمان قرآنی وقتی به کشور بازمیگردد تنها خانوادهاش به استقبال او میروند و هیچ مسئولی به استقبال وی نمیرود که این مسئله پایین آوردن قرآن است.
