به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، آیتالله العظمی سبحانی، ظهر امروز 26 خرداد در درس تفسیر سوره مومون در مجتمع عالی فقه، با اشاره به درخواست حضرت نوح(ع) از خداوند در باره امت خویش گفت: خداوند پس ازاینکه به حضرت فرمودند امت او را عذاب خواهند کرد، به ایشان دستور ساخت کشتی را دادند. پس از امر الهی، نسبت به ساخت کشتی، حضرت نوح(ع) مامور شد که این کشتی را در بیابانی بسازد که تا کیلومترها قبل و بعد از آن دریایی وجود نداشت و این مساله باعث تعجب همگان شده بود.
وی گفت: سپس خداوند به حضرت فرمودند که این کشتی را تحت نظر ما یعنی با نگاه لطف و عنایت ما بساز؛ نظیر همین این آیه در خصوص حضرت موسی(ع) نیز بیان شده است که خداوند به حضرت موسی فرمودند که ما تو را با نگاه لطف و عنایت خود در منزل فرعون رشد دادیم.
این مرجع تقلید با اشاره به آموختن علم و صنعت کشتی سازی به حضرت نوح(ع) تصریح کرد: علم و صنعت اولیه از سوی خداوند به پیامبران الهی آموزش داده شد و این مفهوم از سوی خداوند نیز بیان شده است؛ خداوند به حضرت نوح علم کشتی سازی را آموختند.
وی یادآورشد: زمانی که کشتی ساخته شد خداوند به وی فرمودند که نشانه نزول عذاب ظاهر میشود که در این آیه از کلمه آب از تنور بیرون آمدن استفاده شده است که بسیاری از مترجمان و مفسران به معنی لفظی بسنده کردهاند ولی برخی دیگر از مفسران نیز بیان میکنند که معنی این مساله، ضرب المثل معروف عربی است که به معنی شدت حوادث عجیب است.
این مفسر قرآن کریم بیان کرد: پس از پایان ساخت کشتی از سوی خداوند امر دایر بر این مساله شد که از هر زوج حیوانی در کشتی جای دهد تا نسل آنها منقرض نشود؛ پس از آن فرمود که خانوادهات را نیز سوار کشتی کن و آنها را نجات ده.
وی گفت: از نکات جالب اینجاست که خداوند در این سوره از مومنین سخنی به میان نیاورده است و صرفا از امر به ایشان برای سوار کردن مردم در این کشتی سخن گفته است ولی سوره هود بیان شده است که سایر مومنین که تعداد آنها را 82 نفر ذکر کردهاند سوار کشتی کن.
آیتالله سبحانی با اشاره به ترحم حضرت نوح(ع) بر مردم، عنوان کرد: حضرت نوح پس از نزول عذاب و مشاهده درد و مرگ مردم از خداوند خواستند تا عذاب را بردارد ولی خداوند فرمودند که عذاب آنها قطعی است و این مردم بدکار باید به سزای خود برسند.
این مرجع تقلید بیان کرد: پس از فروکش کردن آب و به گل نشستن کشتی که عدهای محل آن را در کوفه میدانند و ذکر کردهاند حضرت با سپاس از خداوند در خواست کردند که محلی برای زندگی نیکو به آنها نشان دهد.
وی گفت: در این سوره و سورههای دیگر قدرت خداوند به حالت عام بیان شده است ولی بخشی از بیان این قدرت نیز به این دلیل است که خداوند میخواهد سزا و جزا و تنبیه فاسدان را بیان کند.
وی در ادامه با اشاره به سالروز حضرت خدیجه، گفت: حضرت خدیجه از بانوان عالم هستند که تمام ثروت خود را در راه اسلام و دین پیامبر دادند و سه سال در سختترین شرایط در شعب ابیطالب به سر بردند و بر اثر همین موضوع نیز به همراه حضرت ابوطالب رحلت کردند.
این مرجع تقلید بیان کرد: رحلت حضرت خدیجه و ابوطالب(ع) به قدری برای پیامبر سنگین بود که آن سال به عام الحزن معروف شد؛ وقتی از مادری چنین بانویی چون حضرت زهرا(س) متولد میشود به عظمت و جایگاه این بانوی گرامی اسلام پی میبریم.