اگر حق تابع مشرکان بود، دنیا در هم می‎پیچید ونابود می‎شد

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، آیت الله العظمی جعفر سبحانی امروز ششم تیرماه در جلسه تفسیر خود گفت: خداوند متعال در سوره مومنون، 6 عذر مشرکان را برای عدم تبعیت از پیامبر بیان می‎کند که اولین آنها، عدم تدبر در قرآن کریم بود؛ دومین عذر آنها عدم سابقه حضور انبیای الهی نزد عرب و سوم عدم شناخت روی رسول اکرم بود.

وی افزود: عذر بعدی آنها این بود که تصور می‌کردند که پیامبر جنون دارد که در این زمینه دو قول بیان شده است که نخست جنه را به معنی جن گرفته‎اند و ایشان را جن می‎خواندند و دوم اینکه ایشان را دارای جنون می‎خواندند که این دو قول با توجه به عمل پیامبر اکرم کاملا باطل است زیرا مگر می شود یک فرد جاهل این روحیات و خلقیات عظیم را داشته باشند و سالها مسلمانان را راهبری کردند.

این مرجع تقلید بیان کرد: عذر بعدی مشرکان آن بود که مشرکان از حق استقبال نمی‎کنند و علاقه‎ای به حق ندارند؛ پیامبر اکرم بیان کردند که اعمال کوچک و بزرگان مردم در آخرت مورد محاسبه قرار می‎گیرد ولی این کلام حق هیچگاه به مذاق ابوجهل و ابوسفیان خوش نمی‎آمد.

وی گفت: سپس خداوند بیان می‎کند اگر حق تابع عقاید و خواسته‎های مشرکان باشد، آسمان فرو می‏ریزد و زمین در هم ریخته می‎شد و خود این افراد نیز در آن فرو می‎روند؛ در اینجا یک ملازمه وجود دارد که باید کشف شود که چه عامل مشترکی بین این دو وجود دارد؛ مشرکان می‎گویند که آسمان و زمین دارای ارباب است نه یک خدای احد و واحد.

این مفسیر قرآن کریم تصریح کرد: اگر زمین وآسمان ارباب داشته باشد این ارباب‎ها بذات با هم متباین هستند و موجودی که به ذات متباین باشد طرز تفکر آنها نیز متباین خواهد بود و باعث می شود که این آسمان و زمین دگرگون شود.

وی گفت: خداوند بیان کرده است که در قرآن کریم از این گروه‌ها ذکر کردیم؛ یک برداشت از این آیه آن است که ذکر به معنی فخر است که به این معنی است که قرآن ذکر و فخر قریش است زیرا به زبان قریش بیان شده است.

این استاد حوزه بیان کرد: گروهی دیگر از مفسران بیان شده است که ذکر به معنی فخر نیست؛ مراد اصلی از ذکر افتخار نیست بلکه بیان یاد قریش و مشرکانی است که به پیامبر اکرم نگرویدند.

وی گفت: امام علی(ع) دارای صفات اضداد بودند که غالبا در یک نفر جمع نمی‎شود؛ به عنوان مثال انسانی که به تمام معنا اخلاقی است و دارای زهد است نمی‎تواند قهرمان جنگ باشد ولی امام علی(ع) زاهدی بی‎همتا بودند و در جنگ آوری بی‎همانند بود.

این استاد حوزه بیان کرد: امام علی(ع) در یک جایگاه جلوه متکلم به خود می‎گیرد؛ خطبه اول امام علی(ع) در نهج‎البلاغه سند عالی برای جایگاه عالی و حقانیت ایشان است که نشان می‎دهد که ایشان مباحث اعتقادی را به چه شکلی بیان می‎کند؛ ایشان در نامه‎ای که به مالک اشتر می‎نویسند جایگاه و شان سیاسی و حکومتی ایشان است.

وی تصریح کرد: پیامبر(ص) امام علی(ع) را به خانه خود بردند و از کودکی در کنار خود پرورش دادند امام همچون فرزندی که همراه مادر خود می‎‌رود همیشه در کنار حضرت بودند وجود شریفشان روحانی و ملکوتی شد.