کد خبر: 3510698
تاریخ انتشار : ۰۶ تير ۱۳۹۵ - ۱۷:۳۰

شرحی بر دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان

گروه اندیشه: در دعای روز بيستم ماه مبارک رمضان آمده است «اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي فِيهِ أَبْوَابَ الْجِنَانِ وَ أَغْلِقْ عَنِّي فِيهِ أَبْوَابَ النِّيرَانِ وَ وَفِّقْنِي فِيهِ لِتِلاوَةِ الْقُرْآنِ يَا مُنْزِلَ السَّكِينَةِ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ؛خدايا در اين ماه درهاى بهشت هايت را به رويم باز كن، و درهاى آتش دوزخ را به روزيم بربند، و به تلاوت قرآن موفقم بدار، اى فرو فرستنده آرامش در دل مؤمنان».

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، پس از گذشت دو سوم از ماه مبارک به مرحله ای رسیده‌ایم که بتوانیم از خداوند درخواست گشوده شدن درب‌های بهشت و بسته شدن درب‌های آتش و جهنم را بنمائیم.
ابواب، درهاست نه فقط یک درب، شاید نکته اش این باشد که از جهات گوناگون می‌توان به این مقصود عالی نائل شد، راهش فقط یکی نیست، بلکه بی‌شمار است، نباید انتظار داشت که همه یکسان عمل کنند.با تفاوت عملکردها و نقش‌ها و... باز هم می‌توان به همان مقصود رسید، مهم جهت توست که به سوی هدف درست انتخاب شده باشد، بسته به مقتضیات و داشته‌ها و نقاطی که در آن واقع شده‌ایم، مسیرها می‌توانند متفاوت باشند.
دیگر آنکه این طلب را در همین نشئه دنیا و در همین دوران از زندگی طرح می‌کنیم. آن را برای پس از مرگ و دنیای دیگر نگذاشته ایم. این نشان می‌دهد که این امرناشی از عملکرد ما در همین امروز نتیجه می‌شود. درب‌های بهشت و جهنم ما همین امروز در حال گشوده شدن یا بسته شدن هستند و باز و بسته شدن‌شان همین امروز هم به کار می آید و بر وجود ما تأثیر می‌گذارد .
خانه‌ای که پنجره‌اش رو به باغی مصفا و دلگشا باز است یا خانه‌ای که درها و پنجره‌هایش رو  به مزبله و آتش گشوده شده است آیا برای ساکنان آن تفاوتی نخواهد داشت؟
اما تلاوت قرآن، اول آنکه بین تلاوت و قرائت فرق است هر تلاوتی قرائت است، اما هر قرائتی تلاوت محسوب نمی‌شود. تلاوت دقت در معانی و اوامر و نواهی الهی و وجوب پیگیری را در بردارد و از ریشه (تلی، یتلو) و یا( تلو) به معنای در پی آمدن و دنبال کردن آمده است.
این تلاوت و تدبر و پیگیری آیات الهی از سویی دنباله و نتیجه قرار گرفتن در مقابل آن درهای گشوده شده است و از طرفی خود عامل گشودن آن درهاست. پیگیری و تلاوتی که فرود آورنده وقار و آرامش در قلب‌ها می‌شود و البته ایمان نیاورندگان از آرامش و وقارِ آن محروم خواهند بود.
از طرفی شاید بتوان همین وقار و آرامش را رمز گشایش آن درها و بسته نگاه داشتن درهای آتش و جهنم دانست. حداقل نشانه آن می‌تواند باشد. دلی که زبانه‌های آتش از آن سر می‌کشد چگونه سکینه و وقار و آرامش خواهد داشت؟ و تنها با قلب گرویده و آرامش یافته است که می‌توان درهای بهشت را از هر جهت گشود. همچنین دری را که خدا بگشاید یا ببندد دیگر کسی یارای بستن یا باز کردنش نیست و این خود قوت قلب و موجب سکینه و آرامش خواهد بود.
یادداشت از داریوش اسماعیلی/ معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد اصفهان
captcha